Ostatnio byłem tu i ówdzie, ale pogoda trochę nie dopisuje ostatnimi czasy. Ptaki pokazują się coraz więcej, ale za to słoneczko pokazuje się rzadziej. Czasami mogłoby być fajne ujęcie, ale bez światła wychodzi ciemna plama. Zdjęcia były robione w dwóch lokacjach i nie w tym samym dniu.
W ostatniej chwili dodałem galerię tutejszych wróbli, ponieważ przypomniałem sobie, że Quackie jakiś czas temu, w którymś z wpisów sugerował, że pasówki są bardzo podobne do wróbli. Wiele lat temu zrobiłem budkę lęgową koło domu, i to w niej właśnie co roku gnieżdżą się wróble. Dlatego miałem dzisiaj bardzo ułatwione zadanie:) Po około 10 minutach miałem stosowną ilość zdjęć, które poniżej przedstawiam, jak wyglądają tutejsze wróble.
Zapraszam do obejrzenia obydwu galerii. I znowu te wstrętne ptaszyska. 🙂
Witajcie!
Tylko się pokłonię i lecę podglądać ptaszyny 🙂
Szlachtary (i — w mniejszym stopniu — rogaty perkoz) pośród statecznych krzyżówek i bernikli sprawiają wrażenie jakiejś młodzieżowej subkultury, coś jak ptaki-kwiaty…
Piękne są ptaki w locie — wydaje się, że unoszą się bez żadnego wysiłku, celebrując wdzięk i elegancję.
„Wróbelków portret własny” zaiste udany! Charakterystyczne, że zarówno panie jak i panowie są puchaci i nastroszeni, znacznie bardziej niż ci wróbelkowie, których czasem widzę za oknem. To pewnie przystosowanie do klimatu…
Miłego śmigusa!
Nadal chore dzień dobry!
Tak, ptaki zawsze są piękne. Szczególnie te uchwycone aparatem Riviera.