Rany! O czym wy rozmawiacie? Jakiś ogon? Czy on się (uśmiechnięty!) przyśnił? I jeżeli ta, to komu??? Zaciekawił się 4 grudnia o godzinie 17:06 Tetryk.
W odpowiedzi Quackie podesłał zdjęcie i link wszystko wyjaśniający.
http://www.fortyck.pl/art_103.htm
Wszystko? Ale tylko dla tych, co zajrzeli na moją stronę na fb i zobaczyli to zdjęcie.
oraz przeczytali pytanie Quacka:
O, ale to jest ogon B-17? Upamiętnienie jakiejś katastrofy z II wś?
Odpowiedziałam krótko:
Tak. W tym miejscu wylądował awaryjnie amerykański samolot bombowy boeing B-17 „Flying Fortress” („Kandy”). Nawiązując do tego wydarzenia zamontowano instalację w kształcie samolotu.
I z tego wynikła wymiana zdań na Wyspie, która zaciekawiła Tetryka.
O instalacji wiecie już wszystko to teraz pokrótce o spacerku z turystami Koła PTTK. Pogoda z rana była mało zachęcająca na wycieczki górskie, niektórzy śpieszyli się na mecz, ale postanowiono jednak się spotkać, trochę poznać miejsca w Krakowie nie każdemu znane i napić się Rosolisa.
Zaczynamy od RĘKOCZYNÓW.
Potem idziemy do Fortu Borek.
W Forcie w kawiarni pijemy grzane wino, kawę, herbatę zasiadając przy stolikach, które przyjechały tu ze Lwowa.
Zerkamy na inne meble również ze Lwowa.
Spacerujemy po Parku przy forcie „Borek”.
I przechodzimy do parku na terenie szpitala psychiatrycznego w Kobierzynie
Szpital powstał w 1917 roku. Cały kompleks parkowo-szpitalny jest wpisany na listę zabytków od 1999 roku.
W jakim stopniu obecnie realizowana jest idea samowystarczalnego szpitala z zapleczem gospodarczym: własnymi uprawami, własną cieplarnią, apteką, piekarnią, teatrem, budynkami technicznymi, cmentarzem itp. nie wiem.
Na terenie parku szpitala są rzeźby, takie same jak na Kładce Bernatka Ich autorem jest artysta Jerzy Kędziora, który ma swoją pracownię na terenie szpitala.
Jest również taki pomnik.
To była niedziela (4.12.22) w gronie koleżanek i kolegów z Koła PTTK.
Na obrazek wyróżniający wybrałam zdjęcie z sobotniego (3.12.22) spacerku.
Makówka zaprasza na mały spacerek.
Czapka Wam nie pasuje do sukienki? Ależ nie bądźcie drobiazgowi!
Widzę Tetryku, że zrobiłeś się bardzo gadatliwy pod wieczór.
Czapka POD fryzurą? To nowość, bo zwykle jednak odwrotnie
Trzeba być kreatywnym, czyż nie?
Mam nadzieję, że już za parę dni będziesz miała komplet: czapkę na fryzurze i fryzurę na czapce, Maczku;)
O, to, to!
Doskonałe to założenie militarne. Chociaż trochę ponure w grudniowej (a na oko to bardziej listopadowej jeszcze) atmosferze.
A oczywiście przyjaciół się nie kupi za żadne pieniądze. Rosolisa owszem
Rosolisa tak. Ale atmosfery picia wspólnego na „łonie przyrody” w jesienno-zimowej aurze to już nie.
No, atmosferę to w ogóle ciężko jest kupić. Jakąkolwiek!
Dlatego tak lubię takie człapanie w gronie turystów nawet w brzydką pogodę i nawet po Krakowie.
Było nas 14 osób, taka w sam raz wesoła grupka.
A teraz oficjalne dobry wieczór na Maczkowym pięterku:)
O samolocie przeczytałam niżej – istotnie – bardzo interesująca historia.
Meble „ze Lwowa” – bajka:)
A rzeźby na pierwszy rzut oka robią bardzo niepokojące wrażenie. Potem zerknę jeszcze w notkę o autorze.
Jeśli natomiast chodzi o Fort Borek, to patrząc na drugie zdjęcie – pomyślałam sobie: „Ych! żeby taki milutki wąwozik jakimś ceglakiem spaskudzić!”;)
Dobry wieczór Leno!
O samolocie faktycznie interesująca historia, nie znałam jej.
Jestem zadowolona z tego spacerku, bo pogadałam z koleżankami i kolegami, poopowiadałam o Cyprze, pośmiałam się, trochę poruszałam i byłam w miejscu, w którym NIGDY nie byłam.
(Ciekawa jestem Tetryku czy byłeś tam kiedyś?)
Nie, z tej strony jeszcze nie byłem…
To też nie „moje rejony” choć pewnie bliżej ode mnie niż od Ciebie.
To super:)
Wydaje mi się, że o to właśnie w spacerkach [nomen omen] chodzi – żeby zadowalały:)
Ja też ze swoich jestem zadowolona, choć gadam głównie z Psiułką, co w pełni mnie satysfakcjonuje, bo jest wyjątkowo niewymagającym rozmówcą.
To, zresztą, główny powód, dla którego nie zabieram ze sobą ludzi. Oni potrafią zepsuć każdą ciszę, chlip!;)
W ciszy mnie wystarczy być w moim pokoju.
Wąwozik jest sztuczny — jest częścią fortu…
To był żart, Tetryku:)
Przecież tam (wyraźnie, jak – wyraźnie, ale…) widać wzmocnienia.
Odpowiadam Leno cd.
Meble ze Lwowa uruchomiły moje sentymenty. Wszak w moim pokoju są dwa krzesła i biurko, które moi dziadkowie przywieźli ze Lwowa.
Cóż, rzeźby są na terenie szpitala psychiatrycznego, więc w moim odczuciu nawiązują do takich właśnie chorych.
Niepokojące wrażenie ? Jak myśli osób dotkniętych problemami psychicznymi?
Co do Fortu, to jego rola nie była raczej do ozdoby. Ale znawcą fortów jest Q, ja tylko czasem pokazuję.
Rozumiem sentyment. Też mam pamiątki ocalone przez Bliskich z różnych dziejowych zawieruch.
Sentyment do Lwowa teraz nabiera innego wymiaru.
Byłam dwa razy we Lwowie, raz w szkole z harcerzami, drugi raz z wycieczką z sanatorium. To było bardzo pobieżne zwiedzanie.
Cały czas „miałam w planach ” taki wyjazd dłuższy, odwiedzenie Uniwersytetu i innych miejsc związanych z dziadziami, mamą.
Dobrze, że moja mama nie dożyła tej okropnej wojny.
To dalej jakby w odpowiedzi Lenie. Robię z tych odpowiedzi oddzielne komentarze, aby łatwiej było się jakby co odnosić.
W tekście wspomniałam, że balansujące rzeźby Kędziora są również na Kładce Bernatka. O tej kładce pisałam kiedyś na Wyspie, ale nie umiem szukać wg kategorii (mosty).
Tetryk na rowerze chyba tamtędy przejeżdża? Może ma jakieś zdjęcia?
Zainteresowanych tematem odsyłam tu:
https:/home/u194284526/domains/madagaskar08.pl/public_html/lovekrakow.pl/aktualnosci/na-kladke-bernatka-powroca-wszystkie-rzezby-balansujace_38203.html
O rzeźbach sobie doczytam, ale nie teraz, bo piszę w krótkich przerwach schnącoklejowych:)
Klejone pocztówki? Decoupage?
Też, Tetryku:)
JBD czyli: Jak Bóg Da.
Ja jestem od czarnej roboty, niech nazywają to sobie inni;)
Za parę dni są warsztaty przedświąteczne dla dzieciaków, o których na śmierć zapomniałam (znaczy – wiedziałam, że są, ale zapomniałam, że tak szybko:)). Dobrze, że zadziałał instynkt „rąk pełnych roboty”, bo mam taki system, że robię wzorcowe zabawki, a potem dzieci wybierają, którą z nich chcą zrobić i jest łatwiej, zwłaszcza z młodszymi:)
Tylko Leno nie używaj nożyczek!
Za późno, Maczku:)
Nożyczki furkoczą jak śmigi w nowiutkim wiatraku;)
Byle Ci znów krzywdy nie zrobiły paskudy!
Kochani, umykam już, dobranoc!
Śpij dobrze Quacku!
Miłych snów, Quacku:)
Na mnie też pora… Lampkę zapalę tutaj, bo już sporo komentarzy się uzbierało 🙂 Dobranoc!
Komentujących cosik mało (dwie panie, dwóch panów), ale mimo to jakoś faktycznie coś się uzbierało.
Gdzie te czasy, gdy Wyspa była gwarna i ludna, równolegle odbywały się różne rozmowy na różnych schodkach, a do robienia wpisu ustawiały się kolejki…chlip.
To i ja się pożegnam, dobranoc!
Więc dobrej nocki, Maczku i Tetryku:)
Miłych snów, Wyspo:)
Dzień dobry, to znaczy pogoda podpowiada, że raczej taki sobie, ale może będzie lepszy.
Na dobry początek kobieta pracująca, co żadnej pracy się nie boi.
Witam Wyspiarzy!
Gienię poproszę o dużo, dużo herbaty, jakieś grzanki, talerz serów i wędlin i sałatki.
I duży baniak wody do mycia rąk itp., gdyż u mnie od rana nie ma wody.
Nie ma wody na pustyni
Nie ma wody u Makówki.
O tej porze roku nie ma wody? Jakaś rura pękła na mrozie?
Na moim osiedlu często są awarie.
Witajcie!
Znów młynek mnie oderwał w trakcie pisania przywitania…
Witaj, witaj zamłynkowany!
Kiedy byłam w okolicy ostatnio (czyli latem 2020) park od ulicy 'odgrodzony’ był chaszczami, nawet komentowałam, że szkoda, że nic się nie dzieje, a tu pacz pan 😉 zapisuję w planach krakowskich 🙂
Co do Kędziory – mam zdjęcia jego ludków z Kładki Bernatki i kilka z innych miejscowości, jakby co – służę, a jakby nie, są na moim starym blogu:
https:/home/u194284526/domains/madagaskar08.pl/public_html/ikroopka.blogspot.com/search?q=k%C5%82adka+bernatka
Pozdrawiam.
Witaj ikroopko, miło, że zajrzałaś.
Tak, w Krakowie stale coś się dzieje, powstają nowe parki, miejsca „zachaszczone ” zamieniają się w alejki z ławkami. Jest gdzie spacerować, usiąść na ławce. Zrobiłam kategorię „parki” klikając w nią można poczytać o innych parkach krakowskich. Może znajdziesz tam jakieś miejsce, którego nie znasz?
Cieszę się, że dzięki mojemu spacerkowi dowiedziałaś o nowym miejscu w Krakowie wartym obejrzenia.
Dziękuję za linka. Kładka Bernatka to miejsce, do którego mam wyjątkowy sentyment, gdyż miałam okazję obserwować na bieżąco plany jej powstawania u zaprzyjaźnionego projektanta mostów.
I uczestniczyć w procesie uroczystego obracania jej (kładka była budowana przy brzegu Wisły i potem została obrócona o 90 stopni).
Podeślij jakieś zdjęcia prac Kędziora, chętnie pokażę na Wyspie.
Jeśli ktoś jest tymi krakowskimi zainteresowany, to może je obejrzeć na moim blogu, podrzucę Ci dwie, które znalazłam naprędce, z Bydgoszczy i podkrakowskich Tomaszowic.
Dziękuję, jutro pokażę Wyspiarzom.
Witaj, Ikroopko.
Dziękuję. Zerknęłam do Ciebie i poczytałam trochę u pana Kędziory.
Chyba to szpitalne otoczenie zrobiło na mnie takie niepokojące wrażenie na początku:)
Kochani zostawiam Was z balansującymi rzeźbami Kędziora i wkrótce umykam.
Imieniny, a potem kolorowe knucie.
Do popotem…
Uf, z wywieszonym językiem przecinam linię mety. Norma wykonana, parę innych istotnych spraw załatwionych. Teraz na przerwę.
Makówka zawsze coś ciekawego wydobędzie z niebytu. Do Fortu Borek raz dotarłam, ale żadnego Rosolisa nie widziałam ani ogona B-17 nie oglądałam ani nie deptałam 🙂
O kobierzyńskim parku krążą legendy, więc wiosną trzeba się tam wybrać.
Witaj Ultro!
Miło, że zajrzałaś.
Dziękuję za miłe słowo. Na wiosnę faktycznie trzeba się wybrać do kobierzyńskiego parku. Z Rosolisem? Tym razem może różanym?
Dotarłem do domu po bardzo dobrym spotkaniu, na którym byłem, miodu ni wina nie piłem, za to słuchałem wielu mądrych (i nielicznych głupich) wypowiedzi 🙂
Spotkanie uważam było wyjątkowo dobre i większość wypowiedzi mądra.
O nielicznych głupich można zapomnieć.
No to jestem.
Dobranocka.
Dzisiaj taka do tańca, ale i tak dość spokojna (jest też bardziej żywiołowa wersja w innym wykonaniu). W tle kadry z ostatniego (czwartego) sezonu „Babylon Berlin”, znakomitego.
Snów o takim dniu, jak złoto.
Wreszciedomowe dobry wieczór, Wyspo:)
Ufff…
Wygłodniała, wymęczona, wymarznięta.
Na spacerku mróz nas poszczypał w nosy i usta. Niektóre z nas uprawiały też pląsy trójłapkowe, więc niewykluczone, że i w łapki też podszczypywał;)
Niektóre… Która z Was to mogła być?
Statystycznie — każda!
Ot, i umysł ścisły odezwał się!
Statystyka jest boginią bezlitosną ale sprawiedliwą;)
Dobry wieczór, Tetryku:)
Dobry, ale śpiący! 😉
To podobnie jak mój:)
Wiem, że zagadka niełatwa, więc maleńka podpowiedź: ta, która na siedząco nie sięga łapkami do sprzęgła i hamulca:)
Dobry wieczór, Quacku:)
Ale trzema byłoby łatwiej, obstawiłaby wszystkie trzy pedały!
I ogonem kierownicę:)
Oo tak!
Wyobrażasz sobie reakcję kierowców jadących z naprzeciwka:)
„112? Po drodze wojewódzkiej nr 652 jedzie samochód, którym kieruje psi ogon! Nie, nie ogon, który merda psem, ogon, który kieruje samochodem!”
„Tu dyspozytor XYZ. Proszę zatrzymać się na poboczu w najbliższym dozwolonym miejscu. Już wysyłamy Karetkę ze stosownym specjalistą.
Powtarzam…”
😉
Zmykam:)
Dobranoc, Quacku:)
Spokojnej!
Ha! Przyznałaś się, że jedną nogę grzejesz sobie na gazie! 😉
Wydało się;)
Kochani, morzy mnie dziś, a jutro kolejny długo i pozadomowy dzień. Dobrej nocy!
Spokojnej!
Miłych snów, Tetryku:)
Wybaczcie, ale też dziś nie pobędę.
Dopiero wróciłam i mam jeszcze parę rzeczy do ogarnięcia na jutro, więc:
dobrej nocki, Wyspo:)
Dobrej nocki Leno!
Jestem!
Imieninowe wino, potem bardzo ciekawe spotkanie w Kolorach, a na koniec dnia jeszcze grzane wino w miłym towarzystwie.
Kolacjaaaaaa!
Czy Gienia nie mogłaby podać jakiejś kolacji?
O tej porze? Spróbujmy zawołać, ale wtedy poranną zmianę będzie musiał ktoś inny wziąć?
Dziękuję!
Bo od obiadu to ja tylko wino + ciastko, potem herbata, na koniec grzane wino.Jejku jaka głodna byłam!
No to mam nadzieję, że u Gieni znajdziesz coś dla siebie
Pojadłam, podskoczyłam parę schodków wyżej.
Dzień był wyjątkowo udany, a na koniec jeszcze porcja śmiechu po Waszych dialogach o ogonie kierującym samochodem.
Ale się uśmiałam!
No wiesz, skoro może merdać psem, całym psem, to do kierowania samochodem już niedaleczko.
Taż przecież to oczywista oczywistość!
A teraz to i ja umykam. Dobranoc!
To i ja powiem dobranoc.
Śpijcie dobrze Wyspiarze!
(deszcz pada auuuu)
Dzień dobry, skoro Gienia pracowała na nocnej zmianie, to poprosimy tę drugą panią.
Jak zatrudniać, to z głową.
Deszczowe dzień dobry!
Do kelnereczki zgłoszę się później, spróbuję jeszcze dospac.
Witajcie!
Zimno, pada… Starajmy się więc o pogodę ducha 🙂
Poszłam spać o 1, zbudziłam się o 8 dalej śpiąca, ale dospać się nie udało.
Jestem niedospana, za oknem paskudnie, deszcz, więc starajmy się faktycznie o pogodę ducha.
Po południu znów kolorowe kawiarniane knucie, a wieczorem knucie zoomowe.
Na przekór deszczowi -trochę słońca.
No i Mikołaj
z prezentami.
Dobry wieczór, od Mikołaja dostałem upatrzoną książkę! Shannon Chakraborty, „The River of Silver”, czyli – mam nadzieję kiedyś – „Rzeka srebra”. Zbiór opowiadań fantasy z dobrze mi znanymi bohaterami.
Ciszaaaaa…….
A ja zaraz umykam knuć.
Zostawiam Wam dwie balansujące rzeźby Kędziora. Ikroopce dziękuję za podesłanie.
Pierwsze zdjęcie z Bydgoszczy, drugie z Tomaszowic
Tego z Bydgoszczy znam!
Podeślij jak masz inne zdjęcia, proszę!
A nie, zdjęć to nie mam. Jakoś się nie składa zdjęciowo, jak tamtędy przechodzę…
A teraz już na przerwę.
Z zebrania na zebranie pędzę.
Dobranocka.
Ponieważ ptaszków coś ostatnio na Wyspie niewiele, taki utwór na dobranoc.
Snów o ptasich lotach.
Jeszcze tylko zoom i już będę wolny… 😉
Jak napisał ktoś na Twitterze:
„Jakie to dziwne, że wyścigi Formuły 1 puszczają teraz z napisami!”
🙂
Wreszciedomowe dobry wieczór, Wyspo.
Jeszcze bardziej wygłodniała, wymęczona i wymarznięta. I już trochę zła.
Cały dzień pogoda była wymarzona na spacery – posypywało drobnym śnieżkiem, delikatnie mroziło i nie wietrzyło. Pod wieczór wciąż sypało, ale zaczęło podmrażać i to już nie było takie spacerkozachęcające, ale przemogłam się i wybyłyśmy na małe co nieco. Dobrze nam to zrobiło po całym dniu w zahałasowanych (jednej) i w opustoszałych (drugiej) czterech ścianach:)
Dobry wieczór!
A czymu trochę zła?
Przez to podmrażanie mało spacerkozachęcające?
Z powodu nierzetelności bliźnich:)
W poniedziałkowy poranek zbudził mnie telefon, Dzwoniła koleżanka z pytaniem, czy nie przyszłabym na warsztaty (no, jakbym dzień wcześniej w „złą” godzinę wspomniała, o innych wprawdzie, późniejszych, ale – jednak) przedmikołajkowe, bo „trochę mało prowadzących i trochę dużo dzieciaków”. Spytałam, ile to – „trochę mało prowadzących”. Okazało się, że są tam we dwie… Kiedy ogłaszano zapisy na te warsztaty, zgłosiło się do prowadzenia ponad dziesięć osób, bardzo rozentuzjazmowanych, z mnóstwem pomysłów, więc uznałam, że jestem tam zbędna i nawet się ucieszyłam, bo wolę te przedświąteczne (czyli – późniejsze). Dwie osoby to rzeczywiście „trochę mało”, więc poszłam. Miałam być „dwie, trzy godzinki”, byłam od dwunastej do dziewiętnastej.
Obiecałam, że przyjdę też dziś, ale już naprawdę na – góra – trzy godziny. Przyszłam, na dziesiątą. Z prowadzących były te same dwie, ale jednej tak siadły struny głosowe po wczorajszym, że właściwie nie nadawała się do niczego… Do żadnej z deklarujących wcześniej obecność osób nie można było się dodzwonić, więc skończyłam znowu o dziewiętnastej…
To skutkowało kurcgalopkiem do domu, by nakarmić głodnego psa, migusiem zapakować (zajrzyj na maila, Quacku), co do zapakowania było, pognać na pocztę (czynną do dwudziestej), modląc się, żeby nikt nie przyczepił się o zostawionego w samochodzie psa, i wreszcie ruszyć na spacerek, nie ustając w modlitwach, by pies nie pospieszył się ze zrobieniem tego, co powinien zrobić na spacerze, w samochodzie:)
Wszystko się udało, a spacerek był na tyle przyjemny, że nawet złość mi trochę przeszła:)
Lany Jurek! Może do tych deklarujących należałoby się przejść, z rottweilerem albo dwoma w charakterze argumentów?
Tak, nieodpowiedzialność to straszna rzecz, między innymi dlatego też trudno mi powierzać cokolwiek komukolwiek innemu, a szkoda, bo delegowanie zadań jest opłacywalne w sensie choćby czasowym.
Ja bym ich skazała na dziewięciogodzinny zakaz korzystania z toalety i jedzenia, bo najbardziej zła jestem o to, że mi się Psiułka tyle czasu męczyła.
Irytujące natomiast jest to, że w tego typu imprezach wszystko działa na zasadzie dobrowolności, nikt na nikogo nie zieje ogniem, gdy ktoś coś obieca i zrezygnuje, byle zrobił to w cywilizowany sposób, to znaczy – powiadomił o rezygnacji (bodaj jeden dzień) wcześniej, by można było znaleźć zastępstwo…
Nienawidzę ludzi nieodpowiedzialnych i niesłownych.
Ja ich tylko nie lubię. I staram się unikać jak ognia.
Obyś ich już więcej nie spotykała na swojej drodze! Howgh!
To to w ogóle jest wolontariat?!?
W tym rzecz właśnie. Warsztaty dla dzieciaków (i ich bliskich czasami) pod patronatem różnych kulturalnych instytucji prowadzą przede wszystkim pasjonaci, nie biorą za to pieniędzy, robią to, bo – lubią…
Jak widać – i przy tak prostych zasadach można się naciąć…
Ech, lubią, ale tamci, co nie przyszli, to widocznie tak nie za bardzo.
No nic, mam nadzieję, że ktoś to przy najbliższej okazji (na spotkaniu?) dobitnie skomentuje.
Jeśli tylko odważą się pojawić…
Taki numer zdarzył nam się pierwszy raz…
To chyba przez to, że pojawiło się wiele nowych osób… My trzy robimy to od dawna.
Aaa, skoro Wy we trzy od dawna, to podejrzewam, że te nowe osoby poczuły się zwolnione z obowiązku. „Bo przecież te panie to już obrabiają”.
Nie, Quacku. To tak nie działa.
Najpierw ogłasza się, że będą organizowane warsztaty i pyta, kto chce je poprowadzić. Zgłoszenie się jest wiążące, a przynajmniej – było. Oczywiście, można się wycofać, nikt za to głowy nie urwie, ale wypada jednak resztę uprzedzić.. a przynajmniej – wypadało…
Ani ja, ani jedna z tych prowadzących nie zgłosiłyśmy się, przyszłyśmy na błagalną prośbę tej trzeciej, która się zgłosiła (wraz z dziesiątką innych) i jako jedyna się zjawiła. Reszta zdeklarowanych okazała się nieosiągalna…
My nie podpisujemy żadnych umów, list obecności i tym podobnych rzeczy, po prostu – „mówimy”. I do tej pory to wystarczało.
Melduję, że już wreszcie jestem.
Wczoraj knucie -dziś dwa knucia…
Czy jutro będą trzy? Bo to w takim kierunku eskaluje…
Na jutro nie planuję.
Ale ja to Pikuś wobec Tytana Knucia Tetryka.
Och, to w ogóle nie pytam w takim razie
Pan(i) Pikuś.
Kontra TeKaTe.
Pani Pikuś kontra Tekate brzmi jak tytuł najnowszej produkcji Twentieth Century Fox Film Corporation;)
Dobry wieczór, Maczku:)
Dobry wieczór Leno!
Taaa, z chwilę ze mnie jakąś HaKaTę zrobicie… 😉
No wiesz?
A ja miałam takie ładne skojarzenie… Tecate Chili Beer…;)
Witaj, Tetryku:)
Witaj, Leno!
Lepszego dnia dzisiaj! 🙂
Dziękuję:)
Jak już popracuję, wyśpię się i znów popracuję, będę sobie kartkować. Przynajmniej – taki jest plan:)
Elektrospiro kontra Zanzara
Coraz lepiej…
😉
Wczoraj między knuciem a grzańcem przechodziłam przez kładkę.
I w biegu, dosłownie w biegu na deszczu pstryknęłam fotkę.
Rzeźby te są odlewami wykonanymi w technice własnej na bazie lekkiej żywicy epoksydowej.
To tak dla przypomnienia. No dobra, już więcej nie będę, ale mnie się podobają.I te na kładce i te w Kobierzynie.
Przez jedną, maleńką chwileczkę myślałem, że to Ty, nie rzeźba.
Widocznie już powinienem zmykać do spania.
Co też czynię.
Dobranoc!
Makówka balansująca na kładce ?
Taaa…Quacku chyba faktycznie czas iść spać.
Bardzo dzisiaj późna lampka… Dobranoc!
To i ja umykam.
Balansujące dobranoc !
Miłej nocki, Wyspo:)
Dzień dobry, poproszę panią Gienię. Już doszła do siebie po nocnej zmianie, mam nadzieję?
Witajcie!
Podobno środa rozpoczyna koniec tygodnia 😉
O, to by było idealnie. Ale jeszcze trochę czasu na pracę niech zostanie.
Czyżbyś zrobił sobie wydłużony weekendzik?
Nie, tak mi powiedziała koleżanka po drodze do pracy 😉
Deszczowo witam!
https:/home/u194284526/domains/madagaskar08.pl/public_html/youtu.be/sjMgW_L1uEg
(Piosenka „Konwalie, bzy albo pet…” – sł. J. Nowicki, muz. J. K. Pawluśkiewicz, wyk. J. Nowicki, J.K. Pawluśkiewicz, G. Turnau i E. Towarnicka)
Zmarł Jan Nowicki. Jako miłośniczka Teatru Starego mam nadal w oczach jego role np. w „Nocy listopadowej”, „Biesach” i innych.
No i już sobie może bez przeszkód z Piotrem gawędzić…
Dlatego zalinkowałam tę piosenkę.
Warto się wsłuchać w słowa. Uniwersalne i nastrajające do zadumy.
Daty daty kolejne daty jakby nie można inaczej
Czas w brzuchu martwego konia puchnąc mruczy coś
Ziemia Ziemia wrzeszczy pijany grabarz
Ziemia Ziemia
I zasypuje nią gniazdo bocianie
Z Tobą w środku
Ziemia Ziemia
Ale głupcy mimo to czekają
Na ten czerwiec i także następny
Wpadnij Pan choć na pół papierosa
Na uśmiech słowo brzęknięcie szept
My tu żyjemy proszę Pana
Jak te konwalie jak bzy albo pet
Na Błoniach mlecze raz żółte raz białe
Taki majowy szmonces
W Niebie bezzębne anioły wiem
Mielą żarnami dziąseł
Przetrawioną wcześniej na Ziemi
Rzadką papkę Rzadką papkę ludzkich miłości
Wpadnij Pan nocą wieczorem z rana
Na najkrótszy z krótkich milczący szept
Bo my umieramy trochę bez Pana
Jak te konwalie jak bzy albo pet
Halo Halo
Wpadnij Pan choć na pół papierosa
Na uśmiech słowo brzęknięcie szept
My tu żyjemy proszę Pan
Jak te konwalie jak bzy albo pet
Halo Halo Halo
Wpadnij Pan choć na pół papierosa
Na uśmiech słowo brzęknięcie szept
My tu żyjemy proszę Pana
Jak te konwalie jak bzy albo pet
Bardzo cenię aktorstwo Jana Nowickiego.
Szkoda, wielka szkoda.
Witaj, Maczku:)
Witaj Leno!
Teraz dowiedziałam się, że podobno kiedyś krakowskie nastolatki się w nim podkochiwały i m.in. dla niego biegały na wszystkie przedstawienia Teatru Starego.
Ja w szkole średniej i na studiach chodziłam na wszystkie spektakle w Teatrze Starym, ale jednak nie podkochiwałam się w Nowickim.
W ogóle jestem pragmatyczka i nigdy nie podkochiwałam się w jakimś niedostępnym celebrycie, wolałam wróbla w garści niż jakiegoś niedostępnego przystojniaka.
🙂
Też nigdy nie rozumiałam fascynacji dwuwymiarowymi facetami;)
Ach, i Haendel w spektaklu „Kolacji na cztery ręce” Paula Barza w krakowskim, a jakże, Teatrze STU. W reżyserii, a jakże, Krzysztofa Jasińskiego. (Ostatnio spektakl dostępny na YouTube w 2020, aż szkoda, że już niedostępny).
Przedwieczorne dzień dobry, Wyspo:)
A u nas sypie, sypie, sypie…
Ale może nas nie zasypie:)
A tu szaro, buro i spać się chce.
No to po pracy i na przerwę. Poza tym jeszcze trochę załatwiania, ale generalnie wszystko do przodu.
Do tego stopnia spać się chce, że nieco pospałem.
A za pół godziny klub książkowy zaprasza – gdyby ktoś miał ochotę: Reguły na czas chaosu
Dobranocka.
To już chyba kiedyś było, ale nic nie stoi na przeszkodzie, żeby dać to jeszcze raz. Bardzo udatna wersja piosenki Petera Gabriela w wykonaniu utalentowanych młodych ludzi.
Snów w wersji, no właśnie, utalentowanej 🙂
Przprszm, niewykluczone, że dzisiaj w każdej chwili będę musiał opuścić Wyspę, w trybie nagłym. Nic strasznego się nie dzieje, ale tak dzisiaj wypadło. Zobaczymy. Gdybym przestał się odzywać, wszystko będzie w porządku (no chyba że jutro rano dalej będę milczał
)
Na wszelki wypadek może miś się przyda?
E, nie. Na razie jestem.
Pośnieżonebardzo dobry wieczór, Wyspo:)
Sypie:)
Dziś wtrakciespacerkowo nabrałyśmy urody bałwannej. Z tym, że jedna z nas stała się urodziwa bałwannopoprzecznie, a druga – bałwannopodłużnie;)
Panny bałwanny?
Dobry wieczór!
https:/home/u194284526/domains/madagaskar08.pl/public_html/kartkazbrulionu.wordpress.com/2022/01/24/tereferek-jedenasty/#comments
🙂
Tak zawiewało dziś?
Dziś słabiej, bo wiatru prawie nie było, ale sypało podobnie:)
Zawiejanny w trakcie. A bałwanny po fakcie.
zawiejanny w trakcie
bałwanny w antrakcie
zamarzanny po fakcie;)
A na wiosnę Marzanny i odtajanny!
No przecież nie życzymy im na wiosnę spławiania z przypalonym kokiem czy kitką!
Marzanny w akcie
odtajanny w kontrakcie;)
Jak odtają (odtajają?) w porę, to ich nie spławią!
Mili Panowie, Marzanny dobrowolnie, z godnością, spławiają się same, a po nich przychodzą Dziewanny:)
Kwitnące!
Kwitnące boginie w kwieciu zaklęte:)
Znalazłam taki cytat -Jan Nowicki o sobie.
„Jestem aktorem z przypadku i zamiłowania. Ten zawód wybrał mnie nie ja jego.
„Gazeta Pomorska”, 12 sierpnia 2005
I jeszcze jeden „Starość może być bardzo smutna, ale jedno jest pewne: trzeba zrobić wszystko, żeby była radosna.”
„Dziennik Teatralny
Żeby zachować radość, trzeba się przecież dostatecznie wysypiać — co też niniejszym uczynię 😉
Dobrych snów państwu!
Miłej nocki, Tetryku:)
Spokojnej. I ja zmykam (jednak nie bez zapowiedzi!)
Miłych snów, Quacku:)
Też się już pożegnam, bo jeszcze trochę zadań przede mną:
(d)ziewannych snów, Wyspo:)
Zachowujmy radość, bo nigdy nie wiemy ile czasu nam zostało.
(Jutro mam pogrzeb koleżanki z harcerstwa).
Śpijcie dobrze, dobranoc.
Witajcie!
Przyznam, że na ten rok mam dość pogrzebów.
Ciekawe, kto teraz będzie pisywał „Listy do Janka”…
Ja dziś idę na pogrzeb, a następny mam w poniedziałek.
Dziś -koleżanki z ZHP i LO, czyli „moja półka”
Dzień dobry, kapeczkę zaspałem, nie wiem, dlaczego, jakoś tak wyszło.
Może kawka od Gieni pomoże się dobudzić?
Mnie się dzisiaj śniło, że olałem budzik wyłączyłem go i zasnąłem ponownie. Ku mojemu zdumieniu budzik obudził mnie później o normalnej godzinie!
Czekaj, to subiektywnie zaspałeś, mimo że obiektywnie nie? To brzmi jak całkiem korzystny układ!
Niestety, nie idzie za tym efektowniejsze wyspanie się… 🙁
Witajcie!
Umykam.
Przemoknięta, zmarznięta, głodna wracam do domu.
Po pracy i na przerwę. Bardzo dzisiaj korzystnie, oby tak dalej.
Wreszcie w domu! Biuro już prawie całe w paczkach…
Napiszesz coś bliżej? Bo te paczki brzmią intrygująco (chyba że zgubiłeś ogonek i miały być „pączki” – co byłoby jeszcze bardziej intrygujące).
Brawa dla Ciebie i tych, co uczestniczyli w pakowaniu.
Po pogrzebie poszłam jeszcze zrobić porządek i zapalić lampki na grobie rodziców mojej przyjaciółki. Jak pisałam byłam zmarznięta, zmoknięta itd.
No i nie wolno mi dźwigać. Jednak mam wyrzuty sumienia.
Quacku chodzi o zmianę siedziby biura KODu, czyli przygotowania do przeprowadzki.
Aaa, teraz wszystko jasne.
W odwodzie były jeszcze paczki świąteczne, inaczej zwane prezentami. Ale skoro nie…
Dobranocka.
Dzisiaj taki przebój w nowym wykonaniu. Pani, która śpiewa, nazywa się Rozzi (Crane).
Snów o zabójczych piosenkach.
Ciekawe, ewoluujące wykonanie. Pierwsza część zaśpiewana prawie identycznie z oryginałem, miękko, melodyjnie i nieco tajemniczo. Dalej interpretacja nabiera ostrości, by pod koniec skupić się na demonstrowaniu możliwości wokalnych wykonawczyni i nieco przesadzonej ekspresji…
W sedno!
Standard Roberty Flack był także wykorzystywany w kultowej wojnie linux vs. windows — pod wiele mówiącym tytułem „Killing my software with Windows” 😉
Między Dobranocką a lampką podsunę apel do podpisania jak ktoś uważa, że należy.
https:/home/u194284526/domains/madagaskar08.pl/public_html/naszademokracja.pl/petitions/o-przywrocenie-hanny-machinskiej-na-stanowisko-zastepcy-rzecznika-praw-obywatelskich
Podpisałem, oczywiście! 🙂
Wydawało się, że Urząd RPO nie został CAŁKOWICIE rozwalony, teraz walec nie pozbawił nas złudzeń.
Również podpisałem.
Lena dalej spaceruje?
Czy coś mi umknęło?
Zobaczymy, co przyśni się dzisiaj… Dobrej nocy! (nie musi być zabójcza…)
To i ja się pożegnam.
Spokojnej nocy!
Spokojnej! Powoli i ja będę się miał ku wyjściu…
Dzień dobry, na zewnątrz puchowy śniegu tren, bo napadało.
A wewnątrz nastrój oczekiwania.
Na Gienię.
Witajcie!
Witajcie!
Tu ani śniegu, ani trenu. Błękit nieba, nad horyzontem ograniczony brudnoszarymi chmurami, których proweniencji wolę nie dociekać(za Sir T. Pratchettem)
A piąteczek nastraja generalnie optymistycznie!
Jutro nie musisz iść do roboty?
Niee. Odsypianie jako takie pewnie w niedzielę, ale jutro wolne.
A Leny dalej nie ma…
Hop hoop, Leno!?
To ja może krzyknę głośniej?
Leno!
Bardzo odprzedwczorajszośnieżycowe dzień dobry, Wyspo:)
Mi udawało się odkopywać spod tych zwałów bez problemu, ale pan I. dał radę dopiero dziś…
🙂
Dałam znak, a teraz wracam do wycinania ( świąteczków nie – numerów), bo jutro od rana bede sie wyżywau warsztatowo;)
A dziś bede zaglondau na Wyspę, żeby nożyczki (znowu one!) odpoczęły. Jeśli pan I. znów nie zastrajkuje…
Lena jest!
A ja dawno nie byłam Pod Jaszczurami”
Jestem, Maczku:)
Dobry wieczór:)
Też się cieszę! 🙂
Ziąb zupa… ziębowa?
😉
OMG, brzmi jak z zięb (fringilla coelebs).
Ziąbowa też nienajlepiej
Po pracy i na przerwę zmykam.
Nożyce też mają przerwę:)
A cały proces zupowy zaczął się od porannego, dość banalnego spostrzeżenia (vulgare observationis), kiedy to, wyglądając przez okno, pomyślałam: „Ale sypie! No to kalkulacja zimna!”
A stąd już niedaleko było do skojarzenia:
„Dąb – zupa dębowa.
Ziąb – zupa ziębowa.”
😉
Dobry wieczór, Quacku:)
Bardzo,bardzo ciekawe było spotkanie.
Do Krakowa też dotarł śnieg.
Taki paskudny,mokry,brrr.
Dobranocka.
Dzisiaj ten pan. A właściwie ci panowie, teraz już starsi, ale nie z kabaretu.
Snów do samego świtu.
Edit: dopiero teraz zauważyłem, że ten koncert to z Teatru STU. Ponieważ wszystko się ze sobą wiąże i przenika.
Też po spotkaniu dotarłem do domu. Chlapa śniegowa! Brrr…
Dobrze, że I.Leny się odkopał, bo się niepokoiliśmy 🙂
Tutaj nadal raczej biało. Nie żebym był tym zachwycon.
🙂
Dobry wieczór (po oficjalnym pożegnaniu, chi, chi), Tetryku:)
Tu link informujący, o czym była rozmowa w klubie „Pod Jaszczurami”.
https:/home/u194284526/domains/madagaskar08.pl/public_html/www.facebook.com/events/529369195400074/?ref=newsfeed
Spotkanie było nagrywane, będzie można odsłuchać.
I bardzo pięknie!
https:/home/u194284526/domains/madagaskar08.pl/public_html/www.facebook.com/Krakowscy-s%C4%99dziowie-135116657130372/
Relacja ze spotkania „Pod Jaszczurami”.
Jużpospacerkowe dobry wieczór, Wyspo:)
Nie będę dziś zbyt aktywna, więc taki, cyknięty naprędce przed domem, świerczek na os(ch)łodę:):
W prawym dolnym rogu – murek i wysokość spadłego śniegu na nim:)
Sorki za jakość, ale bardzo śnieżyło i natychmiast zmoczyło mi ekran, a że nie wiem, czy to moje cudo komórkowe jest wodoodporne, odpuściłam poprawki:)
No to śniegu porządnie sypnęło!
U nas chyba nie aż tyle. I jakby większe jest prawdopodobieństwo, że szybciej stopnieje.
Wciąż sypie z krótkimi przerwami:)
Zanim doleciałam do sklepu (bo mi zabrakło brokatu) ok. kilometra w obie strony, więc – pieszo, byłam bieluteńka. Trzepałam się przed wejściem, coby tego nie nanieść do środka:)
A pod moim blokiem jak wracałam było tak.
Na spotkanie szłam pod parasolem w paskudnym deszczu.
Na zdjęciu wygląda to bardzo klimatycznie:)
Ja, żeby sfotografować takie ładne ławeczki, musiałabym pójść do parku, a tam Psiułki nie chcą (buuu), więc tylko, tuptając z garażu, otworzyłam klatkowe drzwi, zbiegłam po schodkach i pstryknęłam, co w obiektyw wpadło:)
To pstryknęłam idąc od przystanku autobusowego najkrótszą drogą.
To nie jest park, ale osiedlowa alejka między blokami.
Tak, klimat się robi nieprzewidywalny. Przypominają się opowiadania o profesorze Wymyśliku (Normana Huntera, w znakomitym przekładzie Henryka Krzeczkowskiego), w jednym z nich profesor wymyślił maszynę do sterowania pogodą i się tak porobiło, jak opisujesz. Rano w kaloszach, wieczorem w śniegowcach.
Muszę jeszcze powycinać gwiazdki, bombki, rękawiczki, brody, czapy Mikołaja, choinki….
Pożegnam się zatem oficjalnie:
dobrej nocki, Wyspo:)
A nieoficjalnie może jeszcze zajrzę, jak mi palce nie odmówią posłuszeństwa;)
Spokojnej, ja raczej już zemknę, bo dzień był intensywny.
A jutro słomiane wdowieństwo, więc luz. Przyjdę, jak wstanę
Się będzie działo?
Uważaj zwłaszcza na bombki, aby przy wycinaniu nie naruszyć zapalnika 😉
Melduję, że przeżyłam i to w jednym kawałku, choć łatwo nie było;)
Dobry wieczór, Tetryku:)
À propos Mikołajowych akcesoriów: na którymś Watrowisku na Jurze spotkałem na ulicy tamtejszego proboszcza, który zaczął mnie namawiać, abym w grudniu robił u niego za św. Mikołaja — ze względu na warunki naturalne. Zmartwił się, gdy usłyszał, żem nietutejszy
No tak – ten wydatny brzuszek, ten czerwony płaszcz…;)
A księżulo miał kiepsko opanowane środki perswazji – powinien był Ci zakomunikować, że zrobi z Ciebie… Gwiazdora;)
Rola Gwiazdora mnie równie rajcuje, jak rola świętego!
A nie próbowałeś się mu przedstawić tak jak na niektórych spotkaniach bywało ? (P. G. ateista)
https:/home/u194284526/domains/madagaskar08.pl/public_html/www.facebook.com/groups/275088210201/?multi_permalinks=10160167062110202&ref=share
Kiedyś pisałam o Parku Duchackim, powyżej zdjęcia (nie moje) jak zima dodała mu uroku. To ten park co niedawno powstał blisko mojego domu.
Dobrej nocy wszystkim! 🙂
Zimowe dobranoc!
Pochmurne, zimowe dzień dobry!
Gienia ma dziś wychodne, więc Kelnereczka podaje śniadanie.
Zbiera zamówienia -co dla kogo?
Witajcie!
Jak zwykle w sobotę, po zakupach i po śniadanku.
Dzień dobry, właśnie wstałem. Jutro prawdopodobnie będzie podobnie
no a w tygodniu…
W tygodniu…
Ano, dokładnie o to mi chodziło
Ciszaaaa….
Quacki -słomiany wdowiec -„się dzieje?”
Tetryk w wirze przeprowadzki
Lena ? – w wirze..?
Makówka zabiera się za „robótki domowe”, a fuj, ale kiedyś trzeba.
Miłej soboty Państwu życzę!
Jestem, ale nic specjalnego nie robię, ot, różne sobotnie zajęcia.
Jak dzieci były w wieku przedszkole /szkoła podstawowa i zdarzało się, że mąż gdzieś wyjechał z nimi (nie było chętnych babć do zajęcia się nimi, więc na zmianę wywoziliśmy ich z Krakowa w ramach naszych urlopów).
Ja wtedy prosto z pracy gdzieś tam szłam i wracałam na noc spać.
Albo urządzałam imprezki w domu. („jaka okazja?” „Wyjechali na wakacje wszyscy moi…”)
Się działo!
Nie bardzo mam z kim robić imprezki.
Poza tym akurat jestem bliżej snu zimowego niż nastroju imprezowego
Też jakaś przymulona jestem od paru dni.
Ale gdybyś ktoś zawołał na imprezkę pewnie bym zaraz rzuciła porządki, przelewy, gotowanie obiadu i „zadzieram kiecę i lecę”.
Makówko! Do roboty!
U nas na obiad dzisiaj są hot-dogi. Tu specjalnej roboty nie ma, ot, buły odpiec, parówy odgrzać, wlać keczup, wsadzić parówkę w bułkę i już.
Też się nie wysilam, ale jednak tak bardziej obiadowo:
Pomidorowa z makaronem, udko z kurczaka+ ziemniaki+sałata.
Nawet mam deserek -ciasto, ale nie domowe, kupny piernik.
A tutaj dzieci wyżej cenią takie fastfoodowe jedzenie
nie powiem, prościej jest dzięki temu.
Syn lubi takie jedzenie, ale w trakcie wycieczki, jeżdżenia na nartach itd.
A w domu to ma być zrobione przez mamusię, która nie lubi, nie umie gotować, ale jednak, jednak…
Lena się warsztatowała:)
Było całkiem przyjemnie, tylko ociupinkę długo, od ósmej do dwudziestej z godzinną przerwą.
Witaj, Maczku:)
Mam coś dla miłośników filozoficznego podejścia do życia.
A to nie wiem, kto będzie.
No chyba że Bareja 🙂
Bareja to najlepiej ujął stwierdziła Makówka, rozgrzewając się herbatą z cytryną i miodem.
🙂
To ja wybieram Jodę z poprawką, że „zmarznięte stopy prowadzą do…” domu;)
I …pod kocyk?
Ja zmykam na odebranie kluczy
Będzie parapetówa? Taka bodaj symboliczna dla odbierających?
Niestety, spotkanie było robocze: co wejdzie przez które drzwi itp. Całkiem na sucho…
To masz tu
Za nowe biuro! I za tych, co aktywnie uczestniczyli w przeprowadzce!
Przeprowadzka dopiero będzie! Dziś odebraliśmy puste pomieszczenie.
Bleeeee.
Myślałam, że już coś tam przewieźliście.
Komu?
Oddalam się na chwilę z Wyspy…
A teraz pora dokończyć sobie obiad 🙂
No to jestem z powrotem 🙂
To 269 komentarz.
Na pięterku trochę rozmawialiśmy o tytułowym samolocie, forcie i balansujących rzeźbach.
Oprócz tego :
-o psim ogonie kierującym samochodem
-o nierzetelności bliźnich
– o zmarłym Nowickim
-o biurze w paczkach (nie pączkach!)
-o zupie…ziębowej
-o rozmowie o transpłciowości w Jaszczurach
– o zimie , tej białej śniegowej i tej szarej deszczowej
I paru innych sprawach. Czy już nie czas na nowe pięterko?
Kąpletnie nie mam pomysłu. Chyba żeby kolejną konserwę otworzyć.
O, a może nawet mamy na półce coś odpowiedniego na tę porę roku…
A niech i będzie konserwa.
To ja zapraszam na przeprowadzkę na nowe (odgrzane) pięterko.
Mamy nowe pięterko, które już zdążyłam odwiedzić.
Nawiązując do nowego wpisu obwieszczam, że wszyscy tu komentujący byli grzeczni, ale nie będziemy robić konkursu kto był najgrzeczniejszy, gdyż z braku pomnika nie ma potrzeby utaczania komukolwiek krwi.
Wszystkim bardzo dziękuję za komentowanie i wspólną zabawę.
Zawsze grzeczna Makówka.
(ALE CZY NA PEWNO TACY GRZECZNI?!?)
I to są zalety nieposiadania pomników na Wyspie
WYSTARCZAJĄCO grzeczni!
Dzięki, Maczku, za fajne pięterko:)
Zazipałam się, to teraz statecznie podążę wyżej:)
Proszę, proszę, dziękuję za miłe słowo Leno.