Cd
… .Jak na złość wiaterek lekki powiał i to wzdłuż wody.
Szlag człowieka nieraz na rybach trafia, bo jak wietrzyk by się przydał, to taki od naszego brzegu pod drugi, a on tymczasem zawsze wprawdzie w poprzek wody wieje ale za to prosto wędkarzowi w gębę, kiedy zaś korytem zawiewa to tylko wodę zmarszczy co przy świecącym słońcu zmusza do maksymalnego mrużenia oczu żeby choć ich szpareczkami coś w tańczących po jej powierzchni rozbłyskach zobaczyć! Nie było rady – momentalnie na wszystkich nosach pojawiły się okulary! Jak nie oryginalne polaroidy, to z nakładkami na korekcyjne, bo sporo koleżków po kiju letko ślepawych już było i niejeden po parę dioptrii u okulisty na każde sokole oko dawno już wyfasował! Blask słoneczny tedy nam nie straszny, techniką go łamiemy! Jednak ten wietrzyk nie pomaga, woda staje się mniej podglądliwa. Nic to, jak powiadał najsłynniejszy w historii wędkarz ukrainny, damy se radę!
Szwagier łup podciąga coraz wyżej. Pomału, pomału…..Coś bełtnęło się pod powierzchnią!
– Rany – sapnął jeden z bliżej stojących – ale leszczysko!! Rekord Polski jak nic. Złoty medal WW pewny!
– Jakie leszczysko, jakie leszczysko – na spinning!!? Protestuje z wyraźną niewiarą drugi.
– No i co, że na spinning! Dojrzałe i stareńkie nieraz drapieżny tryb życia prowadzą!
I zaczęła się na brzegu sprzeczka!
Prawdą jest, że sporo ryb karpiowatych w dojrzałym wieku nie pogardzi mięsną przekąską w postaci drobniutkiego narybku, ale tak prawdę powiedzieć niezbyt często to się zdarza, choć zdarza, i sam autor kiedyś na Mazurach złapał kilową krasnopiórkę na malutką słonecznicę postawioną jako żywiec na okonia. Są to jednakże przypadki rzadkie i jedynym prawdziwym drapieżcą wśród karpiowatych jest boleń! Cholera jemu w bok, temu boleniu, bo złapać dużego to wyczyn, sztuka rzadka i tyle nerwów kosztująca, że waleriana wiadrami na łowach na tego drania schodzi! Ale to nie był boleń, nie ten kształt, bo wszyscy widzieli, że zbyt krępe to, zbyt wysokie na bolenia było!
– Karp – drze się jakiś baran, łowca jeziorny!
Nu baran on, jemu widać wydaje się, że bużański karp to taka sama ryba jak ta co ją w stawie hodowlanym najłatwiej znaleźć! A figę!! Bużański karp to torpeda, sama siła, sam splot, węzeł stalowych mięśni pokrytych łuską. To nie jakiś tucznik, to wojownik! I to jaki. Toż on najbliższy kuzyn tegoż samego co to go Grigorij Melechow z Donu wyciągnął. To sazan, a sazan, moi mili, to brzmi dumnie!! Gdzie tu karp….
Podeszło do góry drugi raz!! Szaro-brunatne, okrągławe, silne jak sumisko…No ale nie sum! Sum czarny, no – czarniawo niebieskawy, brzuch jasny, plamiasty, ogon długi…
Cholera, co to jest! Pewnie jednak ten leszcz!!
W tłumku wrogość do wędkarza zajmować poczyna miejsce jedności ducha. Czego-żeż on tak się guzdra, łajza jedna, ryby wyciągnąć nie umie!?
Wyczuł to widać szwagierek, sprężył jak pantera, zasunął w pół brzucha i targnął!! Nu, jak on tym kijem targnął!!!
Nad wodę wyskoczyło coś potężnego, zawirowało tuż nad nią i pogrążyło się w Bugu na powrót……..
Ciszę dało się kroić nawet nie tylko nożem. Wszystkim się dało…..
– To…- ozwał się w końcu głos jakiegoś, nic tylko, samobójcy, …to pokrywka…..Od kotła…!
Ameryki to on nie odkrył!
Była to rzeczywiście pokrywka od potężnego kotła na bieliznę, jak i ów przynależny do niej kocioł ocynkowana, a długi niechybnie pobyt w wodzie pokrył ją patyną czasu zdzierając o piach denny nieco tego cynku, który rychło rdza zastąpiła co – jak rozumiecie – nadało jej kolor starego leszcza.
Nic w tym nie było dziwnego, bo ludność tubylcza zwykła co większe zawadzające w obejściu graty do Buga wrzucać. Służył taki kocioł i służył a to do pieluch gotowania, a to gospodarzowych gaci, aż wziął i po latach harówki zdziurawiał. No i podzielił los jemu podobnych. Do rzeki trafił. Bezlitosny bużański nurt rozdzielił go z pokrywką i ta własny od tej pory żywot wiodła. Prał nią nurt o brzegi, piachem przysypywał, w muł wciskał….to znowu na wierzch wydzierał, a woda niosła….No i szwagier prosto w rączkę, w uchwyt na wierzchu umieszczony kotwicą trafił! I wojnę, cholera, rozpoczął…..
Co było później, dyskretnym milczeniem pominę. Jedno tylko Wam powiem…. Nikt nie ryzykował komentarza…coś ze dwa tygodnie…. Potem szwagierkowi trochę przeszło, ale do dziś nikt z rodziny i znajomych o gotowaniu bielizny w kotle w jego obecności nie wspomina.. Chłop jest do rany przyłóż ale jak to już pisałem w rencach on mocno silny….
To zdarzenie właśnie mi się nad Odrą w wiele lat później przypomniało, gdym też z jakimś wodnym potworem się mocował…
A jeśli tubylcy z Krępnej też gacie w takich kotłach zwykli gotować??
cdn
I było o co raban robić??: )
A było, Senatorze, było 🙂 Ty wiedziałeś, że to pokrywka, my spodziewaliśmy się nie wiedzieć czego
Przynajmniej teraz możemy mieć wyobrażenie co Tobie może grozić 
A jak się puści wodze fantazji… 
Witam: ))) Tak cóż tu począć, toż ja tu za kronikarza: )
Witaj Mirelko 🙂 gotowa byłam przypuszczać, że to naprawdę miniaturowa łódź podwodna.
… ta pokrywa mnie szczerze rozbawiła 🙂
Jak dla mnie…. bomba ! I Senatorskie pisanie i pokrywa od kotła ! Usatysfakcjonowanam wielce !
Tom rad niezmiernie!: )))
Witam także tu. 🙂
A co do… to było o co. 😆 Już se głowy łamać nie muszę dociekając co tam na końcu kija się miota. Potwora jakiegoś się spodziewałam a tu… masz babo placebo. 😆
Szwagra Senatorowego nie widzę to…
No i nasza ciekawość zaspokojona, więc było o co 🙂 Teraz czekamy na cdn 🙄
Widzisz, Bożenko. Rzeczywistość na rybach mocno zaskakująca bywa!: )))
Nie tylko na rybach, Senatorze 🙂
A tak, na polowaniu takoż, ale o tym może zupełnie innym razem!: )))
Widzisz, Jasminko, najbardziej prawdopodobne jest zawsze najprostsze rozwiązanie!: ))
Witaj wodny Kompanie:))) Podejrzewałem Senatorze, ze mógł to być karp. Mam na sumieniu trochę tego gatunku i wiem jakim karp jest wariatem po zacięciu…..Wali we wszystkie strony swiata jak oszalały i tylko spokój wedkarza, oraz pozwolenie aby zachłysnął się łyczkiem powietrza kończy mordęgę z wyciągnięciem drania z wody. Nie notowałem karpiowych okazów,natomiast parę lat temu podczas nocnej wyprawy na węgorza, przy sztucznym oswietleniu dorwałem leszcza, który ważył 4.5 kg. Pamiętam wage,ponieważ poszedł na prezent dla pana doktora.To monstrum na grzbiecie pokryte było mchem. Tyle na wsparcie Twojej Wyprawy.Pozdrowionka.
Ja największego leszcza widziałem w Rewalu, facet wyjął go oczywiście z morza. Zważony na miejscu na wędkarskiej wadze omal mnie nie powalił na kolana. 6.20!!
Ja największe swoje też z Bałtyku targałem. A karp? Proporcjonalnie do wagi to najsilniejsza ryba naszych wód!
Witaj Maxiu 🙂 bratnie dusze jesteście z Senatorem i chyba nie tylko w kwestiach wędkarskich 🙂
One dwaj, tak cichaczem się miłują :
Witaj Skowroneczku;-))) Ej tam,zaraz miłują.Wszystkich tubylców Madagaskaru miłuję jednako,po kresowiacku.Jutro już mnie nie ma,to muszę zostawić trochę chociaż sympatii. Pozdrowionka.
Duuużo sympatii do Cię Maxiu
Zdrowiej i wracaj szybko do nas. Będziem wiernie czekać.. i tęsknić.. Serdeczne z całego, tego co pika, jeszcze 😀
Och Wiedżminko, wszystkie największe nieszczęścia, które wydarzyły się w moim niecnym życiu, zawsze miały podtekst wędkarski.Mam nadzieję, ze jak wrócę z „salonu” odnowy, to może ja coś tam skrobnę z tej fascynującej dziedziny. Wędkowanie jest nałogiem i bywa, ze trzeba puknąć się w czoło przed popełnieniem błedu np.wędkowania nocą.Trzech moich kolegów z pracy utonęło podczas takiej nocnej wyprawy. Mnie też zdarzały się nocne połowy, a po tym wydarzeniu wyhamowałem.Pozdrowionka
Max… jak długo będziesz w tym ” salonie” odnowy ? Wiesz, że będziemy na Ciebie czekać z nadzieją, że wszystko pójdzie jak najlepiej !
Max, odnawiaj się jak najskuteczniej i bez zbędnej zwłoki! Czekamy w pozdrowieniach!
No i niby pechowe zakończenie, a jednak w ostatniej linijce pojawia się nutka optymizmu. I taką przewrotność to ja lubię! 😉
To się zdarzyło naprawdę, Tetryku! Jam to jeno nieco ubarwił: )
Miałem na myśli napis „cdn”!
Ach, to! Trudno ten skrót nazwać zdaniem.
zwodził…
Ano, nie tylko nad Bugiem gacie i pieluchy gotowano w ocynkowanych kociołkach, bo i w mojej rodzinnej miejscowości również z potoku wystawały oneż. Co tam jeszcze nie było!! Dla nas dzieciaków buszujących wszędzie, to same skarby i atrakcje, za które mamma często głos podnosiła, gdy próbowałam co nieco baaardzo „atrakcyjnego” do domu przemycić 😀 Co prawda nie tak wielkiego jw. opisany przez Ciebie kociołek 😀 Nie, takiej wielgachnej zdobycz nie odważyłabym się przemycić 😀
A za cudne wstawki i opisy, jakimi nas raczysz, pięknie dygam
Żebyś Pan nie był taki leniwy, jak Jesteś! 🙁
Widzisz, serdeńko, zawsze powtarzam, że żaden wędkarz nie łże i gdy opowiada, że z wody wyciągnął poniemiecki motocykl w tak dobrym stanie, że jeszcze światła w nim świeciły, to prawda jest to najprawdziwsza z wszystkich prawd! Dowodem choćby kociołki i z Twego potoku!: )))
Jasne 😀 Garnki też były, tylko rybki nie uświadczyłeś 🙁
Wybacz Skowronku, ale ten rumak tak mi się spodobał, że dodałam go do biblioteki. Nie gniewasz się?
Nooo wiesz?? Mnie też się podoba. I ten też 😀
Wierzga, niczym Incitatus! Czasem
Dobre porównanie
… i jaki podobny… kary i ognisty 🙂 choc Senator coś o dereszowatej maści ostatnio wspominał.:)
Teraz już, wstyd nad wstydy, za siwka biegam!: ((
Co to za maszkaron??
Ha, no więc było o co. Styl i słownictwo (szyk zdań, frazeologia) jak z najlepszych przekładów z rosyjskiego, co nie dziwne, biorąc pod uwagę Autorskie zamiłowania… sama historia ze smakiem opowiedziana, a czytelnik jak ryba, przynętę połknął z ciężarkiem i spławikiem, nad gatunkiem ryby złapanej zastanawiać się począł (temu i owemu już ślinka pociekła, co też łowca z łupu przyrządzi), a tu pokrywkę od kotła go podcięto! 😀
Z rosyjskiego, powiadasz….Taż ja z carskiego zaboru, Bug ukraińskie ma pochodzenie, a pochodzenie zobowiązuje!: )
No i że Mistrz Wańkowicz z zaświatów głową kiwa i uśmiecha się zachęcająco, to już chyba nie muszę dodawać 🙂
Jej Bohu, że się zarumienię!!
….
Senatorskie pisanie kojarzyłam z gawędą szlachecką….. a w niej wpływów różnych można szukać…. choć mnie to nie ciągnie. Ale też i filolog nie jestem 🙂
Nie podoba się, znaczy…Cóż, trudno, na przyszłość zacznę Hemingwayem!
Toć szukanie Wiedźminki nie ciągnie, a nie Waścina gawęda! 😉
To co Ona tak pokrętnie??: (
iiii, widać z tego, że jestem pokrętna ? 🙁 Wcale nie zamierzałam ! A sazana sprawdziłam w goglu, bo nie wiedziałąm co to za czort:)
Nu i wot, nastajaszczyj sazan.
240 × 320 – Сазан 48 кг Волга р-н Нариманово 1996 г. F.Malfe
Aaaale okaz 🙂 I to to na wędkę dało się złapać??
A na wędkę. Widzisz jak mało do znanego Ci karpia podobny??
Ja mam na rozkładzie suma ponad 42 kg, a teść przed laty sześćdziesięciokilogramowego ucapił!! Oba z Buga!!
To jest też roślinożerca ? na czym sie tak wyhodował ?:)
Sazan?? Żre wszystko co po dnie łazi i woda niesie. Drobne skorupiaki, jakieś larwy owadów, a jak mały to i plankton wsuwa. Podrośnie to na typowo roślinny przechodzi.
Senatorze… a skąd ten pomysł, że mi sie nie podoba ? Wyżej już napisałam, ze dla mnie i opowieść i pointa są bombowe !
.. Kwak ma rację… nie szukam podobieństw i wpływów, uznaję to za Twój własny, indywidualny styl.
..
Bo ja tez i nikogo nie staram się naśladować, chociaż wiadomo, że podświadomie coś tam może nie tyle cudzego, co podobnego do cudzego przemycę!
Tak przypuszczam, że pewne rzeczy się dziedziczy – styl, podejście, temperament – nawet jeżeli nie w genach, to…
… to przez ” nasiąkanie” kulturą wokół nas, czyż nie ?:)
O to, to. Nasiąknie człek jak gąbka, i potem wystarczy tylko delikatnie nacisnąć… 🙂
Senatorze, a nie myślałeś o wydaniu wspomnień drukiem? Szłyby jak świeże bułeczki
Drukiem?? Ja nie jestem z Gutenbergiem w dobrych stosunkach!: )
A żeby Cię..
Styl i słownictwo … i ten niepowtarzalny akcent:)))
Smakowite:)
Wychowałam się nad Narwią. Wszyscy panowie w rodzinie i sąsiedztwie byli wędkarzami. I zawsze urywała im się z haczyka taaaka ryba.
Czekam na cdn.
Ooo witaj Pani Bo.. Gdzie się podziewałaś, jak Cię nie było??
Pozdrówka 🙂
Napisałeś Senatorze, że sztuka rzadka i tyle nerwów kosztująca, że waleriana wiadrami na łowach na tego drania schodzi! Czy tylko waleriana?
Nic na rozgrzewkę?
Jak zwał tak zwał, grunt że nerwy koi!: )))
W tym przypadku chyba cysterna była potrzebna, Senatorze ?:)
Żebyż to jedna, Wiedźmineczko! A jaka żelazna wątroba!!
Cóż chcesz, Senatorze…. wędkarstwo to sport, a sport to zdrowie. Co prawda, moja przyjaciółka zawsze mówi :” przez sport do kalectwa” … i komu tu wierzyć 🙂
Wszystko zależy od trenowania. Jeśli się trenuje z umiarem, to zdrowie. Można jednak przetrenować…
Sport na wyczynowym poziomie to kalectwo murowane!
Ruski miesiąc czekałem, aż szwagier na brzeg wytaszczy najmarniej suma ludobójcę, a łon kociołek podhaczył ? Nu, tak się nie godzi, było szwagrowi do kociołka podrzucić jakiegoś rekordowego śledzia.
To masakra jest jakaś, żeby mnie starego osła, przez tyle odcinków w konia robić ?
Pokrywkę, nie kociołek. Na kociołek nadal ma szanse!: )))
Czyli ciąg dalszy nastąpi ? Masz talent Senatorze do budowania napięcia, Hitchcock, to mały pikuś przy Waści 🙂 🙂
No i popatrz – Ty chwalisz, Senatorowa zaś ni chuchu!!: (
Senatorze… ptaków przecież na Madame Senatorową nie napuszczałeś !
Ja tam nic nie sugeruję, ale może kopiąca gęś, byłaby akuratna 🙂
To jest ten cholerny boleń, morda jego twarz!
O mamo, ależ ma rozdartą gębę (?)mordę (?) PYSK !
.. dopatrzyłam się: leży na czyimś kolanie,trzymany za łbem…
Senator gra na boleniu jak na dudach 🙂 🙂
Się tak da? Wiem, że są rybki, które „kraczą” – Wiki twierdzi, że chodzi o rodzinę luszczowatych (?), a sam takowe poławiałem ze znajomymi wędkarzami w USA, ale czy jakieś dźwięki się uzyska?
Wiele ryb wydaje dźwięki. Żebyś Ty posłyszał cmokanie linów albo polujących okoni. Są takie, które jakby poskrzypują,….No i każda, niezależnie od gatunku, solidnie zdzielona w łeb wydaje charakterystyczny trzask.
Aua. Proszę pamiętać, że ja zodiakalna Ryba jestem.
A mówią, że dzieci i ryby głosu nie mają… 🙄
Dobrze, że ja jestem baran. 🙂
Nie ciesz się, Bożenko: zaraz się dowiemy, że barany w podobnych okolicznościach też trzask charakterystyczny wydają…
To prawda, Tetryku, ale i tymi rogami mozna nieźle zdzielić, jakem Baran 🙂
To jest nas trójka! Podobnie trzaskających
Cieszę się, że nie jestem sama. Trzy barany dadzą radę każdemu. Nie dadzą się trzaskać w łeb
Co by nie gadać pozwolicie, że znanym autorytetem się podeprę, nie kto inny jak pewien zabijaka gadał: „Kto weźmie szablą po łbie, to i spokojny jak trusia.” Albo i ryba!
No proszę 🙂 Trzy Barany i Ryba 🙂 Czy jest tu ktoś z Bliźniaków? Chociaż słowo „bliźniak” wielu osobom źle się kojarzy
Aaa, przepraszam, chodziło nie o luszczowate, tylko o kulbinowate (Wiki: scjeny, orłoryby (Sciaenidae)), cokolwiek to oznacza. Po angielsku „croakers”.
I pasuje, każden jeden krakers wyda trzask, kiedy pałą po łbie weźmie 🙂
Misiek, Ty też co prawda w zupełnie innym stylu, swoimi Harpiami nas (z)wodzisz. I tez CDN było, a nic dalej nie ma …
Wiem, ale casu kruca bomba, nie mam, ale może zasiędę przy Kneziowym stole, jak Bóg da i partia zezwoli 🙂
A zasiędę, zasiędę, zabrał bym tą robotę do pracy, ale w pracy co chwila, mi ktoś gitarę zawraca i skupić się nie mogę, no desperacja 🙂
Misiaczku!! Wody jakiej Ci trzeba z % 😀 Pójdzie gładko 😀
W pracy Skowronku ? Tego jeszcze nie trenowałem, myślisz, że pomoże ? Chociaż zawsze mogę sam siebie na zbity wyrzuć, za spożywanie w miejscu 🙂
Też na to liczę
To ja się na dzisiaj już żegnam, dobranoc Państwu, zanim w łeb wezmę i trzask charakterystyczny wydam 😉
Czy jutro ewentualnie będę mógł stosownie popołudniową porą przedstawić Państwu kilka kotów z Egiptu?
Koty, to moja miłość, chętnie je poznam
Taaaaaaak!!! Nawet wypada 😀
Koty mnie nie znoszą, jak zarazy, ale ja tam lubię wszelkie żyjątka, a arabskie/afrykańskie koty są… dziwne, bo na mój widok nie fruwają po ścianach, są takie flegmatyczne, tak, czy siak, ja chętnie obejrzę koty Mistrza 🙂
„Trzeźwi , urznięci i rak i ryba. A świat się w kółko kręci, w kółko kręci…”: ))
Zaraz po pracy będę leciała do komputera poczytać 🙂 Lubię koty, jak wszystkie zwierzątka. Jedynie karaluchów nie znoszę i za szczurami i wężami nie przepadam. Wszystko inne może być 😉
Oczywiście Kwaku ! Wielbicieli Twoich relacji no i rzecz jasna, kotów, tutaj nie brakuje:)
Ale teraz już muszę Was pożegnać. Spokojnej nocy Państwu życzę i mówię dobranoc.
To ja też zmykam. Dobranoc!
Dobranoc..
PS Nie tłuc Rybek 😀
Trzeba humanitarnie, do wora, a wór do jeziora i poczekać, aż się potopią 🙂 🙂
Dobranoc: )))
Może we śnie nad Bugiem posiedzę?
Ale tafla, fiu fiu ! 🙂
To moja ukochana Rzeka, Miśku. Takich miejsc jest nad nią tysiące. Patrzysz właśnie na jej „ruski” brzeg, znaczy – teraz na ukraiński. Tam już nie Polska, bo w tym miejscu Bug jest rzeką graniczną. Środkiem nurtu (umownie) granica przebiega.
Zdjęcie aż bajkowe, tak urokliwe!
Bo to Rzeka z bajki. Mego dzieciństwa i młodości: )
Młodość zwykle wspomina się z sentymentem. Pamięta się głównie dobre rzeczy
Cudny widoczek 🙂 Też bym sobie nad taką rzeczką posiedziała : Byle nie za długo w jednym miejscu
Miral, to ostatnia nietknięta melioracją rzeka naszej części Europy. I nikomu nigdy krzywdy nie robi wylewając, a wylewa najbidniej dwa razy do roku. Po prostu, mądrzy ludzie okolice jej zamieszkujący niczego trwałego na jej terenach zalewowych nie budują!
I tak powinno być. U nas zamiast rzeki jest kanał
Witaj: ))
Bożenko, ja jestem wędkarzem „wszechstronnym”, co można przetłumaczyć na to, że potrafię wędkować zarówno w kałuży, strumyku, wielkim jeziorze, potężnej rzece i w morzu. Ale najbardziej lubię w rzekach, bo je trzeba umieć czytać. Jeżdżę teraz (z braku Bugu) nad Odrę i czasami nad Wisłę. Żal bierze patrzeć na paskudztwa jakie tym rzekom ludzie zrobili! I nie chodzi już o czystość wody, bo ta ostatnimi laty znacznie się poprawiła, chodzi o brzegi!: (
Właśnie brzegi – w Poznaniu są ocementowane, co z rzeki uczyniło kanał. Już nikt nie chodzi plażować się nad nią, jak to było dawniej. 🙄 🙁
Dobranoc… jutro nowy tydzień, koniec lutego, eech, ten czas, coraz szybszy.
… ale lampka znów świeci…
Powitam wszystkich serdecznie i cieplutko w ten poniedziałkowy poranek, skoro świt (u Was oczywiście)
I dobranoc 
Miłego dnia wszystkim życzę
Dzień dobry 🙂 Trzecia godzina, to jeszcze noc, Mireczko. Ale teraz zaczyna świtać. 🙄
Witaj Mirelko 🙂 Śpij dobrze…
Dzisiaj u mnie muli od rana
Doberek Bożenko 😀 Jak nic zapił łepetynę wczoraj 😀
Bożenko… ja miałam kłopot wieczorem… serwer ciągle przeciążony ?:(
Już brak mi czasu i cierpliwości czekać pół godziny aż będę mogła coś przeczytać czy napisać. Wrócę po południu, może się poprawi. Na razie muli… 🙁
Dzień dobry 😀 Serwer się wiesza, a bo co? Ciągnie, ciągnie niczym Szwagier Senatora 😀
Witaj Skowronku… i wyciąga pokrywę od kotła czy nam nerwy ?
Ja mam lenia.. O! 😀 Cześć
Dzień dobry: )))
O rany, ależ muli!!: (((
Myślałam, że to tylko u mnie.
Dzień dobry Senatorze! U mnie nie…. dziwne to jakoś:( bo ja miałam wieczorem muła… 🙁
Już mu przeszło. Miłego dnia 😀
PS Słońca mi trzeba!!
Dzień dobry, witam się z opóźnieniem i lecę plan nadrabiać!
Miau, miau Kwaku ! to oznacza: dzień dobry nasz Panie Pracowity
Dzień dobry ! Też chcę słoneczka ! A to od Skowronka jest takie radosne
U mnie ubrało się w szare chmury…
Niestety, u mnie też słoneczka nie ma. A net muli w dalszym ciągu… 🙁
Mułowatość, niestety, dopadła mnie.
i muszę sie pozbierać, bo popołudnie mam nader pracowite …
Już jestem i piszę, za chwilę będzie (krótszą lub dłuższą).
A u mnie słoneczko się pod koniec dnia pokazało, a i Wyspa chodzi jak trzeba (teraz) !
Świat jest piękny!
Nareszcie nie muli
Nie? To nie pozostaje nic innego jak:
A ja zapraszam do kotów, piętro wyżej.