« Downtown Chicago Pokaż swój awatar a powiem Ci kim jesteś »
07 lis 2014
Miś i Harpie

Miś i Harpie.

Kapitan w osłupieniu spoglądał na spustoszenie poczynione przez Miśka i powoli jego twarz nabierała barwy dojrzałego pomidora.
– Ostrzegałem cię zakuty łbie żebyś nie niszczył mi statku – powiedział dziwnie spokojnie.
Podszedł do Miśka i wyjął mu ostrze z dłoni, położył je ostrożnie na jedynym nie zniszczonym stoliku po czym wprawnym chwytem złapał go za kark i pludry i wyrzucił przez najbliższy bulaj. Misiek z zaskoczenia zmienił się w pancerbjorna i utknął w okienku wierzgając nogami.
– Wyciągnijcie mnie! – darł się zza okna.
Kapitan podniósł rękę ostrzegawczo widząc, że Dziadek chce coś powiedzieć i potężnym kopem z woleja wysłał Miśka daleko za burtę.
– Chodźmy – powiedział krótko.
W salonie zastali przekrzykujące się dziewczyny, skutą Harpię na krześle i niedbale podpierającego ścianę Lorda W, z którego Harpia nie spuszczała wzroku.
– Jak poszło przesłuchanie? – zagaił Rumak.
– Mamy namiary na kolejną bazę – odpowiedziała Pani B. – niestety pilnuje jej kolejna Pierwotna.
– Mając Lorda na pokładzie, nie jest to wielkim problemem.
Lord odkleił się od ściany i z wyraźnym zakłopotaniem powiedział
– Niestety muszę was opuścić, mój byt w tym świecie robi się zbyt trwały i coraz trudniej jest mi manipulować czasem i przestrzenią, muszę ruszać w drogę, ale w sytuacjach krytycznych Jasminka mnie przyzwie, a stawię się niezwłocznie. Lord ucałował z czcią dłoń Jasminki, uśmiechnął się do reszty i znikł.
– No super – powiedział z sarkazmem Rumak – teraz to mamy dopiero przerąbane.
– Niekoniecznie – odparł Kapitan – mamy skuteczną broń na Pierwotne – wyjął zza pazuchy ostrze Kaina i ze świstem przeciął powietrze.
W Harpię jakby trafił grom, zapadła się w sobie i poszarzała na twarzy, rozgorączkowanym wzrokiem śledziła ostrze w ręce Kapitana.
– Właściwie – powiedział Kapitan, a oczy mu rozbłysły – to możemy sprawdzić czy działa – błyskawicznie znalazł się przy Harpii przykładając jej ostrze do gardła.
Nieeeee!!! – chór głosów zlał się w jedno – odłóż ostrze, jest nam potrzebna – Czarodziejka ruszyła w stronę Kapitana z wyciągniętą ręką.
– Do czego? – Kapitan dziko przewrócił oczami – złapiemy sobie inną.
– Jasmine! – krzyknęła Czarodziejka – Jasmine zawirowała wokół Kapitana, który zmiękł w nogach na moment, ta chwila wystarczyła, żeby Max wytrącił mu broń z ręki, a Rumak celnym kopem w skroń pozbawił świadomości. Kapitan zdążył jednak drasnąć ostrzem Harpię w szyję w tym zamieszaniu i z rany Harpii sączyła się wraz z krwią blada poświata. Harpia wyła jakby ją zarzynali.
– No już, uspokój się – powiedziała Czarodziejka – to tylko draśnięcie.
– Nic nie rozumiesz – Harpia spojrzała na nią ze smutkiem – rany od kainowego ostrza się nie goją, już po mnie.
– Bzdury gadasz – Czarodziejka usiłowała powstrzymać krwawienie z ranki, które się nasilało i krew tryskała fontanną – to tylko zadrapanie.
Harpia zaczęła gwałtownie wysychać, jak mumia i w parę minut później zamieniła się w proch, a kajdany z brzękiem opadły na pokład.
– Szybko poszło – w ciszy odezwała się Alauda – zrobiłaś zdjęcia Mirabello?
– Nawet lepiej – odrzekła drewnianym głosem reporterka – nakręciłam film.
Wszyscy skupili się wokół Kapitana, który związany jak baleron odzyskiwał świadomość.
– Skąd w tobie takie mordercze instynkty – spytał Dziadek.
Kapitan przez chwile się zastanawiał.
– Nie wiem, całkiem mi odbiło, jakby we mnie siedział ktoś inny.
– Gdzie jest Misiek – Pani B rozejrzała się dookoła
– Poszedł popływać – wymijająco odpowiedział Max
– W taką pogodę?
– O wilku mowa, a niedźwiedź u bram – w drzwiach stanął kompletnie przemoczony Misiek z jakimś zawiniątkiem pod pachą – gdzie jest ten tam zwany Kogą, będziem bigosować – Misiek położył łapę na ostrzu Kaina, a oczy świeciły mu purpurą.
– O w mordę! – Dziadek z całych sił walnął go kosturem w łapę – Misiek ryknął mu prosto w twarz z taką mocą, że resztki śniadania z jego zębów osiadły na Dziadka ubraniu i ruszył w stronę skrępowanego Kapitana. Czarodziejka uderzyła go czarem obezwładniającym, który spłaszczył go na ścianie.
– Posłuchaj! – krzyknęła – Rzuć ostrzę, ono tobą włada!
Misiek oderwał się od ściany i ruszył dalej, szedł jak pod huragan, ale szedł.
– To niemożliwe – z rozpaczą wystękała Czarodziejka – nie może…
– A ty gdzie brateńku? – Rumak stanął naprzeciw Miśka z firlingiem w garści
– Z drogi!
– To ja ci tu gałązkę oliwną naginam, a ty się prosisz pieńka przyjacielu – Rumak wycelował wszystkie cztery lufy w Miśka.
– Z drogi!!!
W tym momencie we łbie Miśka zabrzmiały monumentalne dźwięki, które dosłownie rozsadziły mu czaszkę, padł na kolana ściskając głowę, dźwięk narastał, rzekłbyś, że w świeżo rozkopaną mogiłę spoglądasz.
– Rzuć ostrze – zadudniło mu w głowie – Misiek spojrzał na broń i upuścił ją na pokład, po czym padł bez życia.
– Ostrzegałem, że ostrze Kaina wiąże się z odpowiedzialnością, ostrza może używać tylko ktoś o czystym sercu i z nieprzesadnym bagażem grzechów. Osoby niepowołane zostają przez ostrze owładnięte żądzą niepowstrzymanego mordu, ostrze karmi się krwią i bólem, musicie wybrać odpowiednią osobę, której powierzycie tą broń, ciężka sprawa – dodał do siebie Mistrz i przerwał połączenie.
– Co się dzieje, kto zgasił światło? – Misiek siedział na dywanie z głupią miną.
– To może ja zaparzę kawę – oznajmiła Cindy radośnie, sięgając po dzbanek na półce.
– Tylko nie ten! – wykrztusił z podłogi Kapitan – nie dotykaj go!!!
– Zakurzony deczko, ale to bułeczka z salcesonem – Cindy energicznie przetarła dzbanek rękawem .
– O nie!
Z dzióbka dzbanka zaczął się wydobywać brunatny dym, który wkrótce uformował się w postać uśmiechniętego faceta ubranego w jedwabne portki a`la Mc Hammer, kusą kamizelkę i turban na głowie.
– Pani – facet skłonił się wytwornie przed Cindy – jakie jest twoje życzenie?
Cindy z wrażenia wypuściła z ręki dzbanek.
– Co to za stwór? – Marabella z ciekawością obcykała gościa
– To etiopski Karin, Dżin – wyjaśnił Kapitan – rozwiążcie mnie cholera, już mi przeszło – Max przeciął mu węzły, Kapitan usiadł masując obolałe nadgarstki – musi spełnić trzy życzenia tego, kto go uwolnił.
– Etiopski – Rumak spojrzał na gościa krytycznie – przecież to białas.
– To długa historia – zadumał się Kapitan – żadnych życzeń! – zwrócił się do Cindy.
– Ale dlaczego – Cindy prychnęła – ja chcę kawy!
– A twoje życzenie staje się rozkazem – powiedział wyraźnie zadowolony Dżin – a jakiej? – mocna czarna bez żadnych dodatków, z cukrem, mlekiem, śmietanką, cynamonem, czekoladą, wanilią, czy też może espresso, doppio, macchiato, panna, cappuccino, latte, mocha, frappe, filtre, coretto, po irlandzku, po turecku??? Już wiem – palnął się w czoło, aż turban się zakołysał, kopi luwak z ziaren starannie wyselekcjonowanych z odchodów łaskuna muzanga, palce lizać.
– Że co? – Cindy była lekko oszołomiona – kawę zwykłą, czarną, każdy sobie doprawi jak zechce, ino myk myk, tupnęła nogą! Dżin skłonił się ponownie głęboko i rozwiał w powietrzu.
– Masz trzy życzenia – powiedział Kapitan – nie marnuj ich na głupoty, Dżin będzie coraz bardziej natarczywy, żeby spełnić pozostałe dwa.
– Co będzie kiedy spełni wszystkie trzy?
– Zmieni się w ifrita, ghula, albo innego sila, czyli złośliwego demona, który da nam popalić.
– Komu kawkę – Dżin przytargał ogromną tacę pełną parujących smakowicie filiżanek kawy.
– Herbaty nie masz? – skrzywił się Misiek
– No nie – ale jeśli moja pani sobie zażyczy…
– Pani sobie nie życzy – ucięła Cindy – właściwie to jak mam się do ciebie zwracać?
– Kiedyś nazwano mnie Christophoros, targałem takiego jednego żydowskiego hippisa przez rzekę i tak mnie ochrzcili.
– Kris może być?
– Jasne, co tylko pani sobie życzy.
 CDN….
| 247 komentarzy

247 komentarzy

  1. misiekpancerny pisze:
    7 listopada, 2014 o 16:08

    Zapraszam i postaram się wpaść później 🙂 🙂 🙂

    Odpowiedz
  2. Bożena pisze:
    7 listopada, 2014 o 16:39

    Świetnie, ale brakuje tu „cdn”. Jak ten Kapitan narozrabiał! Zabił biedną Harpię… Bez niej opowieść traci sens Amazed

    Odpowiedz
  3. Quackie pisze:
    7 listopada, 2014 o 16:53

    Dzień dobry po południu. Szczęsny nam dzień nastał! Harpie z miśkiem się pojawiły 😀

    Misiek w bulaju zupełnie jakby powtórzył wyczyn swojego antenata o bardzo małym rozumku, a znowuż potomków tego dżinna, co to kazał wybierać kawę spośród kilkunastu gatunków, można spotkać w każdym Starbaksie albo innym Coffee Heaven, nazywają się bariści i są strasznie zniecierpliwieni, jak ktoś od razu nie wie, jaką chce kawę, jak dużą, jaką odmianę, z jakimi dodatkami etc.

    Natomiast tego ostrza, co to kieruje szermierzem, skarz mnie bóg nie kojarzę, chociaż na pewno gdzieś… kiedyś… A może nie? Może mi się popyrtało z Graalem, którego mógł znaleźć tylko ktoś czystego serca i w ogóle taki Galahad?

    A całość jak zwykle zgrabna i łącząca średniowiecze ze slapstickiem, że buzi dać 🙂 🙂 🙂

    Odpowiedz
    • misiek pancerny pisze:
      7 listopada, 2014 o 18:30

      W pewnym sensie Excalibur kierował swym posiadaczem, ale bardziej kierowałem się przeklętymi artefaktami, które działają w niepojęty sposób, wierzę w przeklęte przedmioty, bo sam byłem pośrednio w posiadaniu takiego. Mieliśmy w rodzinie od XVII wieku obraz – kopię Czarnej Madonny i ten obraz powodował totalne nieszczęścia wszędzie gdzie moja rodzina go zabrała, co ciekawe rodzinie przynosił farta, ale wszystkich wokół zaproszonych do domu trafiało totalne nieszczęście. Gdzieś tak w latach 80-tych postanowiliśmy z matką pozbyć się tego wrzoda i zawiozłem go do kościoła, proboszcz chętnie przyjął taki cenny relikt w dwa tygodnie później kościół spłonął, a proboszcz wykorkował na zawał, więc wierzę w omeny, złe duchy i tym podobne, no i w teorię chaosu :)))

      Odpowiedz
  4. Quackie pisze:
    7 listopada, 2014 o 16:58

    Z innej beczki 1: uprzejmie oznajmiam, że zgodnie z planem w dniu dzisiejszym zakończyłem pierwszy etap bieżącego zlecenia, hip hip, hurra. Teraz będzie zasadniczo już z górki, ale wcale nie tak równo, jak zwykle, z wielu powodów. Mam jednak nadzieję, że praca przez najbliższe parę tygodni nie będzie już TAK absorbująca, jak dotąd.

    No chyba, że dojdzie coś jeszcze, co też jest możliwe.

    Odpowiedz
  5. Quackie pisze:
    7 listopada, 2014 o 17:01

    Z innej beczki 2: Bezetko, mam wrażenie, że Opera Next i szacowna zwykła Opera bezprzymiotnikowa współdzielą niektóre pliki. Zdarzyło mi się totalnie wyczyścić historię w wersji Next i ewidentnie od tego poznikały mi niektóre rzeczy w wersji tradycyjnej. To oczywiście żaden zarzut i broń Boże nie do ciebie, raczej spostrzeżenie natury szczegółowej na temat, które być może i Tobie się przyda.

    Odpowiedz
    • Bezetka pisze:
      7 listopada, 2014 o 17:53

      Sprawdziłam u siebie – nie wiem, jakie to rzeczy Ci poznikały, ale u mnie historia w bezprzymiotnikowej została bez zmian… i hasła też. Zresztą mamy zwykle otwarte obie na raz i konta równocześnie na tych samych portalach, więc powinno wylogowywać, gdyby dzieliły?

      Odpowiedz
  6. Quackie pisze:
    7 listopada, 2014 o 17:50

    A, i jeszcze techniczna uwaga – fotogaleria Miral z Downtown Chicago (znaczy zajawka) na głównej stronie Wyspy jest w ramce i cały czas jako najwyższe pięterko. Tak ma być?

    Odpowiedz
  7. Krzysztof z Gdańska pisze:
    7 listopada, 2014 o 19:26

    Dobry wieczór
    Obśmiałem się „jak norka” Delighted
    Jednak wątek zamiany dżina w ifrita, ghula, albo innego sila wymagałby pogłębienia. Bo ja nie wiem czy ten dżin MUSI się zamienić w złego ducha, czy tylko MOŻE. Bo jak musi, to gdzie jego wolna wola? Thinking

    Odpowiedz
    • Tetryk56 pisze:
      7 listopada, 2014 o 19:30

      Przy okazji – Krzysiu, co z twoim ubrankiem? Jeśli potrzebujesz wsparcia, wołaj na priva!

      Odpowiedz
      • Krzysztof z Gdańska pisze:
        7 listopada, 2014 o 19:38

        Miałem ubranko, tylko nie wiem jak je założyć 🙁
        Niestety przedwczoraj zgubiłem swojego wiernego pendrive’a z całą swoją wiedzą i materiałami. Przepadł nowy strój oraz dwa artykuły (jeden ukończony i drugi zaczęty) tym razem na temat Yerba Mate.
        Teraz muszę sobie wszystko odtwarzać. Dlatego proszę o trochę cierpliwości Happy

        p.s. Gdyby ktoś w Gdańsku znalazł pendrive’a marki kingston 16Gb, lekko rozklekotanego z całą masą danych, jemu do niczego niepotrzebnych, to jest proszony o skontaktowanie się ze mną.
        Na znalazcę czeka najlepsza etiopska kawa sidamo i dozgonna wdzięczność 😀

        Odpowiedz
    • misiek pancerny pisze:
      7 listopada, 2014 o 19:36

      Tylko może Krzysiu, dżiny mogą też być niezwykle przyjazne i pomocne, coś jak anioł stróż, pomalutku 🙂 🙂

      Odpowiedz
  8. Tetryk56 pisze:
    7 listopada, 2014 o 19:28

    IMHO motyw „zawładania” posiadaczem przez gadżet najbardziej znany jest z „Władcy Pierścieni”…
    Brawo, Miśku – podziwiam twoją fantazję! Brawo!

    Odpowiedz
    • misiek pancerny pisze:
      7 listopada, 2014 o 19:37

      No popatrz, nie wpadłem na pierścień, a to takie oczywiste [kiedy powiedziałeś] 🙂 🙂

      Odpowiedz
    • Quackie pisze:
      7 listopada, 2014 o 19:46

      Ehe, racja z tym pierścieniem, z tym że nie był on taką „bezpośrednią” bronią. Czy gdzieś w powieściach o Harrym Potterze nie było czegoś podobnego? Te tam horkruksy? Oczywiście równie dobrze one też mogły nawiązywać do Pierścienia Władzy – te fragmenty z ostatniego (?) tomu, kiedy Harry, Hermiona i Ron noszą medalion na łańcuszku na zmianę, bo noszącego on obciąża i dołuje.

      Odpowiedz
  9. Tetryk56 pisze:
    7 listopada, 2014 o 19:33

    A brak „C.d.n” rzeczywiście niepokojąco rzuca się w oczy!

    Odpowiedz
  10. miral59 pisze:
    7 listopada, 2014 o 20:16

    Wpadłam na Wyspę tylko na moment, ale przecież nie mogłam się powstrzymać, żeby Harpii nie przeczytać Happy-Grin
    Miśku!!! Jesteś wielki Brawo! Poklon Brawo!
    Podziwiam Twoją inwencję twórczą i barwny język In Love
    Warto było poczekać Happy-Grin

    Odpowiedz
  11. Tetryk56 pisze:
    7 listopada, 2014 o 20:42

    Przyklejenie służy do utrzymania wpisu na początku strony głównej, a dokonuje się tego, stawiając „ptaszka” w stosownym kwadraciku w tzw. „szybkiej edycji”, dostępnej z listy wszystkich wpisów w kokpicie. Zapewne został przez kogoś kliknięty nieświadomie. Bezetka zauważyła co, więc odkliknąłem 🙂

    Odpowiedz
    • miral59 pisze:
      8 listopada, 2014 o 02:25

      Może to ja sama kliknęłam? Faktycznie nieświadomie, bo to przecież bez sensu, żeby mój wątek był cały czas na stronie głównej Amazed
      Jeśli to ja, to przepraszam Ashamed Bukiet
      I dziękuję za uświadomienie. Będę musiała bardziej uważać co klikam…

      Odpowiedz
  12. Max pisze:
    7 listopada, 2014 o 21:00

    Dobry wieczór 🙂 Nie wierzę w gusła , ale zdarza się , ze pewne przedmioty posiadają ” wredną ” energię dla jego posiadacza .Mogło tak być z pechowym obrazem ……. Kiedyś , pózną jesienią wieczorem , wprowadziłem samochód do garażu , usiadłem przy małym stoliczku aby trochę odsapnąć , zapaliłem papierosa i wtedy piła ogrodnicza wisząca na haku rąbnęła w kanister .Zrobił się mały raban , ale podniosłem piłę ,powiesiłem na haku i wymamrotałem : duchu ,duchu jesli tu jesteś , to daj mi znak , bo jestem niedowiarkiem . Odpowiedż była natychmiastowa . Wysunął się rulon starych gazet zatkniętych pod natynkowy przewod elektryczny . Zbaraniałem , ale powiedzialem ,że do trzech razy sztuka i proszę o jeszcze jeden znak . To, co wtedy zobaczyłem graniczy z jakimś cudem . Na stoliczku leżała serwetka wykonana z patyczków spiętych żyłką i na moich oczach , jeden z patyczków stanął w pionie . Położyłem drania do poziomu , wypaliłem papierosa i do dzisiaj nie potrafię logicznie tego wyjaśnić . Czego ten duch mógł ode mnie chcieć ?? Misiu Pancerny : proszę o poradę Cry

    Odpowiedz
    • Wiedźma pisze:
      7 listopada, 2014 o 21:23

      Witaj Maksiu Delighted Załóż może pułapkę na jakieś zwierzątko futrzaste ? może to nie będzie Harpia ?

      Odpowiedz
    • misiek pancerny pisze:
      7 listopada, 2014 o 21:53

      Mogę Cię wyegzorcyzmować Maxiu, ewidentnie zły się zalągł w Tobie, myślę, że jak Cię wsadzimy na dwie zdrowaśki do pieca, to odpuści :))) Przypomniał mi się najsłynniejszy motoryzacyjny, przeklęty artefakt, słynny Little Bastard, czyli Porsche 550 Jamesa Deana, auto zabiło właściciela, a później rozebrane na części, zabiło jeszcze 11 osób, że o rannych nie wspomnę.

      Odpowiedz
      • Max pisze:
        7 listopada, 2014 o 22:29

        Zgoda , zwłaszcza , ze w tym cierpieniu uszlachetni się moja dusza . (czy ja mam duszę ? ) Tears

        Odpowiedz
      • miral59 pisze:
        8 listopada, 2014 o 03:08

        Z tego co wiem, to najgorzej uwierzyć, że coś tam przynosi nam pecha. Przyniesie na pewno Happy-Grin Wink
        Chociaż… z ciekawości sprawdziłam tego „Little Bastard” i faktycznie to jakaś dziwna historia Amazed
        http:/home/u194284526/domains/madagaskar08.pl/public_html/pl.wikipedia.org/wiki/Porsche_550
        O tym „Little Bastard” jest na samym końcu Happy-Grin

        Odpowiedz
    • miral59 pisze:
      8 listopada, 2014 o 02:43

      To masz Maksiu podobnie do mnie… Też w gusła nie wierzę. Egzorcyzmy, czy odczynianie uroków uważam za dobry sposób cwaniaków na dorobienie się fortuny Wink Z różnych naiwniaków można takową wydusić… ale faktycznie czasami zdarzają się rzeczy, o których nie śniło się filozofom Pleasure I w zasadzie nie da się ich wytłumaczyć logicznie. To chyba właśnie stąd biorą się te wszystkie „cuda”, w które tak chętnie wierzą ludzie. A to, że mamy w sobie energię, której nie umiemy używać, to też fakt. Bo jak inaczej wytłumaczyć wyginanie łyżeczek wzrokiem, czy przesuwanie siłą woli różnych przedmiotów. A lewitacja? Co prawda nie jest to latanie jak w Harrym Potterze, a unoszenie się kilka centymetrów nad ziemią (nawet do pół metra). Ale nikt nie jest w stanie tego logicznie wytłumaczyć… bo jak można zniwelować grawitację?
      I nie wiem po co Ci porada? Ostatecznie ten duch, czy jakby to nie nazwać, nie prześladuje Cię za mocno Wink To niech sobie w tym garażu mieszka Happy-Grin
      Może wychodź na papierosa na podwórko i nie pal w garażu. Za dużo w nim materiałów łatwopalnych Wink Może o to temu duchowi chodziło Delighted

      Odpowiedz
      • Max pisze:
        8 listopada, 2014 o 08:38

        Witaj 🙂 Zdarzenie miało przebieg tak jak napisałem , w duchy nie wierzę , ale Misiek może to wykorzystać np.w starciu z Harpiami . O dziwnych zjawiskach warto dyskutować , mozna przy okazji skonfrontować swoje doświadczenia z tym , co dzieje się poza naszą wsią. Pozdrowionka . Approve

        Odpowiedz
        • Bożena pisze:
          8 listopada, 2014 o 08:48

          Nieraz sie zastanawiałam, dlaczego mnie się nie dzieją takie dziwne rzeczy? Pewnie dlatego, że w to nie wierzę. Wink1 Właściwie coś kiedyś dziwnego mi się przydarzyło, już tu o tym pisałam, ale to tylko raz i się nie wystraszyłam. Zawsze mówiłam, że po śmierci d..a nie wierci Happy-Grin

          Odpowiedz
          • Max pisze:
            8 listopada, 2014 o 12:07

            Nie ma skutków bez przyczyny .Sęk w tym , że często nie możemy w prosty sposób tej przyczyny znależć .Wtedy szukamy czegoś nadzwyczajnego , czego nasze doświadczenie nie zna i najłatwiej zwala się na duchy . To , co obserwujemy wokół nas , odnosimy do naszej wyobrażni , że np. coś jest duże , albo małe, ale nie wiele ( poza specjalistami ),wiemy o tych niedostrzegalnych istotach , które przecież istnieją , ba nawet reagują poprzez mutację, na próby ich unicestwienia przez np. medycynę . Z doświadczeń i obserwacji wynika , że są typy wśród naszego gatunku , o pozytywnej i negatywnej ” energii ” Ci pierwsi zawsze spadają na cztery łapy , tym drugim szkodzi nawet myslenie o zmianie pogody . Najlepiej jest tym w środku , nieprawdaż ? Happy-Grin

            Odpowiedz
          • miral59 pisze:
            8 listopada, 2014 o 17:18

            Bożenko, czasami takie rzeczy przytrafiają się i takim, którzy nie wierzą. Wiara do tego nie jest potrzebna. Nigdy nie wierzyłam w jakieś tam zamawianie choroby, czy okadzanie „zauroczonego”. To zabobony, chociaż często pomagają Happy-Grin Szczególnie tym, którzy w to wierzą Wink
            Zauważ, że człowiek nie używa całego swego mózgu. Znaczna jego część jest jakby niepotrzebna. Może po prostu cywilizacja zabiła w nas potrzebę używania całości? Ostatecznie ten dziki człowiek, mieszkający w jaskiniach jakoś przetrwał, chociaż żył w czasach, gdzie były drapieżniki duuużo większe niż on. Zwierzęta, nawet te udomowione nie całkiem zatraciły instynkt. Bo jak wytłumaczyć, że przed tym historycznym tsunami, wszystkie zwierzaki, które tylko mogły, uciekły w bezpieczne tereny? Wiedziały, że coś takiego nastąpi.
            Mamy w sobie energię, której nie wykorzystujemy. Może ona po naszej śmierci klinicznej nie do końca ginie? Trochę poczytałam na ten temat, ale w sumie to są tylko teorie, bo tak na prawdę nauka jeszcze tego nie rozgryzła… może kiedyś to nastąpi? Pleasure

            Odpowiedz
            • Tetryk56 pisze:
              8 listopada, 2014 o 17:45

              Podobno nawet zaledwie 4% mózgu jest w ciągłym użyciu. Kto wie, co może ta reszta…

              Odpowiedz
              • Quackie pisze:
                8 listopada, 2014 o 17:53

                Przy okazji filmu „Lucy” (o pani, która przypadkiem zaczęła zbliżać się do tych 100%) czytałem, że tak naprawdę prawie cała reszta mózgu (i tych tam części, jak móżdżek, pień etc.) zajmuje się zawiadywaniem tym wszystkim, co robimy nieświadomie, funkcjonowaniem tego, co mamy w środku, powtarzaniem wyuczonych wzorców (jak chodzenie, ruchy rąk w różnych sytuacjach etc.).

                Odpowiedz
  13. Bożena pisze:
    7 listopada, 2014 o 21:20

    Już pożegnań nadszedł czas, przynajmniej dla mnie. Dobranoc więc mówię i znikam jak ten duch Bye

    Odpowiedz
  14. Wiedźma pisze:
    7 listopada, 2014 o 21:22

    !! sierpnia 1012 roku Misio po imprezie spotkał się z Harpią …. poczytałam o tym spotkaniu i rozmówki poniżej…. turlając sie ze śmiechu . Cuuudne… Delicious Delicious Delicious

    Odpowiedz
  15. Wiedźma pisze:
    7 listopada, 2014 o 21:24

    Przepiękne jest to CDN….aż żal, że nie mogę pokolorować !:)

    Odpowiedz
  16. Wiedźma pisze:
    7 listopada, 2014 o 21:35

    Statystyka mówi o 31 pozycjach misiowo-harpiowych !

    Odpowiedz
  17. Quackie pisze:
    7 listopada, 2014 o 22:24

    To jak już jesteśmy na statku i za chwilę wybieramy się szukać kolejnej Harpii, proponuję zajrzeć w poszukiwaniu dobranocki do Peru.

    Tomás de Torrejón y Velasco urodził się co prawda pod Madrytem, ale potem wstąpił na służbę do hrabiego Pedro Fernándeza de Castro y Andrade, który z czasem awansował na wicekróla Peru i zabrał tam ze sobą pokaźny orszak, z naszym dzisiejszym kompozytorem (i organistą) włącznie. Jak się jest nadwornym organistą wicekróla, to nic dziwnego, że się zostaje kapelmistrzem katedry w Limie. De Torrejón pozostał na tym stanowisku do końca życia.

    Jako człowiek głęboko religijny komponował przede wszystkim muzykę sakralną, w tym również villancicos (pra-kolędy). Doszedł do takiego mistrzostwa, że komponował również utwory chóralne na dwoje organów – specjalnie w tym celu ufundowano w katedrze w Limie drugi taki instrument. Utwory de Torrejóna odnaleziono po latach w katedrze w Gwatemali. Kto wie, jaką drogę przebyły?

    Dzisiaj na Wyspie pieśń „Cztery pióra” (lub „czterech upierzonych”), w której orzeł, indyk, łabędź i feniks śpiewają pieśni do Najświętszego Sakramentu w barokowej alegorii. Polifonia tu brzmi przepięknie (trudno mi ocenić, ile organów tu gra), a całość bardzo mi przypasowała.

    Snów bohaterskich!

    Odpowiedz
  18. Wiedźma pisze:
    7 listopada, 2014 o 23:03

    Dobranoc zatem…. uspokojona piękną harmonią i tym, że ciąg dalszy nastąpi 🙂

    Odpowiedz
  19. miral59 pisze:
    8 listopada, 2014 o 03:18

    Tak pięknie się czyta Wasze komentarze (że o samych Harpiach nie wspomnę) Happy-Grin
    Spokojnej nocy Wam życzę Spanko
    Jeśli się rozkryjecie, otulę Was kołderką Pleasure

    Odpowiedz
  20. Bożena pisze:
    8 listopada, 2014 o 06:15

    Dzień dobry Delighted Ja już wylazłam spod kordełki Wink

    Odpowiedz
  21. Alla pisze:
    8 listopada, 2014 o 08:25

    Dzień dobry, a jakże mógłby być zły, gdy Harpie na Wyspę zawitały, po dość długiej nieobecności Delighted
    Taż to całe wieki Misiak nie pisał Conceited
    I nasz Rumak z gałązką oliwną, pieńkiem i oczywiście z nieodzowną gwintówką 😀 Anielska Jasminka z zaproszeniem dla Lorda W, który uparcie milczy Sad
    Czemuż, ach czemuż Lordzie???

    Misiaczku, czy ja już Ci mówiłam, że Jesteś kochany?? Mówiłam?? No to co, powtórzę jeszcze raz: Kocham Pana, Panie Mistrzu M. Roses-are-red

    Odpowiedz
  22. Wiedźma pisze:
    8 listopada, 2014 o 09:43

    Dzień dobry ! Rainbow Słoneczko wesołe, więc do parku…. bo mój dziki lasek na park przerobili, pies będzie biegał, a ja wystawię noos do słonka ! A co… niech będę leniwa 🙂

    Odpowiedz
  23. korab1 pisze:
    8 listopada, 2014 o 09:59

    DzieńDobry:)) Leje………..

    Odpowiedz
  24. Quackie pisze:
    8 listopada, 2014 o 10:21

    Dzień dobry! Piękny dzionek, chmur troszkę i jak na listopad dość jasno – od rana latam i latać będę do popołudnia, co prawda na szczęście w dwóch wymiarach, ale wyląduję dopiero po południu, i z teściową na pokładzie, więc wejścia na Wyspę będą ograniczone… 🙁 zobaczymy, co i jak.

    Odpowiedz
  25. Tetryk56 pisze:
    8 listopada, 2014 o 10:57

    Dzień dobry!
    Nawet ja już nie pod kordełką i po śniadanku Happy

    Odpowiedz
  26. misiek pancerny pisze:
    8 listopada, 2014 o 11:50

    Dzień dobry 🙂 Piękny słoneczny dzień, wierzyć się nie chce, że to listopad 🙂

    Odpowiedz
  27. miral59 pisze:
    8 listopada, 2014 o 14:05

    Dzień dobry Happy-Grin
    Przychylam się do zdania Skowronka – jak są Harpie, to musi być dobry Happy-Grin

    Odpowiedz
    • misiek pancerny pisze:
      8 listopada, 2014 o 14:40

      Gdyby to tylko od Harpii zależało, to pisałbym codziennie, tylko ta jak jej tam, wena psiakrew jakaś nierychliwa jest, a propos weny, to przeczytałbym Pana Lajkonika przygody, już zapomniałem jak smakuje ów 🙂 🙂
      Happy-Grin

      Odpowiedz
      • Quackie pisze:
        8 listopada, 2014 o 15:15

        Ssss… No nie wiem. Losy pana Lajkonika uległy niejakiemu zawieszeniu, na pewno kiedyś wróci, ale nie wiem, jak szybko 🙁

        Odpowiedz
      • miral59 pisze:
        8 listopada, 2014 o 17:46

        Chyba nie byłoby za dobrze, gdyby Harpie były codziennie… Thinking
        Albo za szybko by się skończyły, albo zaczęłyby przypominać te brazylijskie seriale, gdzie autorzy już sami nie wiedzą co wymyślić i robią się flaki z olejem Wink
        A tak czekamy z utęsknieniem… Delighted
        Co do Pana Lajkonika, czy Pana Zenka… faktycznie dawno ich tu nie było… nawet bardzo dawno Sad

        Odpowiedz
  28. Quackie pisze:
    8 listopada, 2014 o 15:10

    Dzień dobry, jestem z powrotem. Tzn. przynajmniej dopóki się nie pojawi teściowa…

    Odpowiedz
    • korab1 pisze:
      8 listopada, 2014 o 17:19

      Pamiętam taki fragment piosenki

      „teściowo ty stary rowerze
      tylko pedałów ci brak
      a ja ci pedały doprawię
      pojedziem w daleki świat”

      Może ktoś zna więcej ???

      Odpowiedz
      • miral59 pisze:
        8 listopada, 2014 o 17:52

        Nie, też znam tylko ten fragment Sad
        tak samo jak znam tylko fragmencik innej pioseneczki:
        „Szła teściowa przez las, pogryzły ją żmije
        Żmije pozdychały, a teściowa żyje…”
        Ciekawe że o teściach nie ma ani tylu kawałów, ani wierszyków, czy pioseneczek? Thinking
        Czy tacy są dobrzy, czy tak mało istotni w życiu młodych? Wink

        Odpowiedz
        • korab1 pisze:
          8 listopada, 2014 o 18:02

          Miałem fantastyczną teściową, pewnie te żarty i piosenki powstają na zasadzie kontrastu do żony :)))

          Odpowiedz
        • misiek pancerny pisze:
          8 listopada, 2014 o 18:06

          Moja teściowa jest twarda jak stal narzędziowa i wredna jak zaraza, od razu się pokochaliśmy, nie zamieniłbym jej na żadną inną, tym bardziej, że mieszka 200 km ode mnie 🙂 🙂

          Odpowiedz
          • miral59 pisze:
            8 listopada, 2014 o 18:33

            I podejrzewam, Misiaczku, że to główna jej zaleta… ta odległość Wink
            Pod tym względem też jestem szczęśliwa, że moja córka mieszka tak daleko. Nie mam okazji „doglądania” co młodzi wyczyniają, czyli i ja śpię spokojnie i oni nie muszą słuchać moich „światłych” rad Happy-Grin Taka teściowa jest właśnie najlepsza Pleasure

            Odpowiedz
        • Tetryk56 pisze:
          8 listopada, 2014 o 18:09

          Myślę, że w kobietach bardziej dominuje przekonanie o oczywistości (i wynikającej z niej nadrzędności) własnych racji i przekonań. Sądzę, że układy z teściową (i teściem, a także z zięciem i synową) należy budować powoli acz zdecydowanie, raczej „godnościom osobistom” niż „siłom”.
          Ze swoją jestem w bardzo dobrych stosunkach, choć i ona i ja cieszymy się, że już od dawna nie mieszkamy razem.

          Odpowiedz
      • misiek pancerny pisze:
        8 listopada, 2014 o 18:01

        Teściowo, teściowo, ty stary rowerze,
        jak spojrzę na ciebie, cholera mnie bierze!
        Jak spojrzę na ciebie, cholera mnie bierze!

        U mojej teściowej wszystko po francusku,
        zegarek na ścianie, piesek na łańcuszku,
        zegarek na ścianie, piesek na łańcuszku.

        Zegarek na ścianie godziny wskazuje,
        piesek na łańcuszku teściowej pilnuje,
        piesek na łańcuszku teściowej pilnuje.

        Szła teściowa przez las, pogryzły ją żmije,
        żmije wyzdychały, a teściowa żyje,
        żmije wyzdychały, a teściowa żyje.

        Teściowo, teściowo, a niech cię szlag trafi,
        to, co ty wyczyniosz, diabeł nie potrafi,
        to, co ty wyczyniosz, diabeł nie potrafi.

        Teściowo, jo ni mom od ciebie korzyści,
        dom ci rycynusu, może cię przeczyści,
        dom ci rycynusu, może cię przeczyści.

        Teściowo, teściowo najgorsza holero
        mnie się na twój widok scyzoryk łotwiero
        mnie się na twój widok scyzoryk łotwiero

        Teściowo, teściowo ty babo przeklęta
        ja bym cie wyrzucił z dziesiątego piętra
        ja bym cie wyrzucił z dziesiątego piętra

        teściowo, teściowo a niech cie szlag zwali
        tobie nie pomoże nawet Józef Stalin
        tobie nie pomoże nawet Józef Stalin

        Teściowo, teściowo straszno z ciebie strzyga
        daj się pocałować bom dawno nie żygał
        daj się pocałować bom dawno nie żygał

        Teściowo, teściowo kobieto paskudna
        gdybym ja cie nie mioł było by mi nudno
        gdybym ja cie nie mioł było by mi nudno
        Pisownia oryginalna 🙂 🙂 🙂

        Odpowiedz
        • miral59 pisze:
          8 listopada, 2014 o 18:29

          ROTFL
          No proszę, aż tyle o tej biednej teściowej Overjoy
          Jak się tak zastanowić, to większość ludzi, których znam, lubi swoje teściowe i na pewno nie walczy z nimi.

          Odpowiedz
          • misiek pancerny pisze:
            8 listopada, 2014 o 18:45

            Bo walka z góry jest skazana na przegraną, trzeba przeczekać, wycofać się na z góry upatrzone pozycje i przegrupować, czyli wysłać swoją babę na pierwszą linię ognia 🙂 🙂

            Odpowiedz
            • Wiedźma pisze:
              8 listopada, 2014 o 21:04

              A o świekrach jakoś cicho… tymczasem i one bywają nieznośnie zakochane w swoich syneczkach… 🙂 ” matka męża – głowa węża ” jak powoadają ” w ludzie”…

              Odpowiedz
      • Bożena pisze:
        8 listopada, 2014 o 18:24

        Ciąg dalszy był taki, choć dokładnie nie pamiętam:
        „Ty teściu, ty stary karabinie
        naboi tylko ci brak.
        Naboje się jakoś wywinie
        i wystrzelimy na wiwat”
        Nie wiem czy czegoś nie pokręciłam… Wink1

        Odpowiedz
  29. Quackie pisze:
    8 listopada, 2014 o 17:49

    Jestem z powrotem i nie sam Amazed

    Będę wskakiwał, kiedy to możliwe… Sick

    Odpowiedz
  30. Tetryk56 pisze:
    8 listopada, 2014 o 19:00

    Dla posiadaczy wielu kanałów telewizyjnych jest dziś parę filmów nie najnowszych, ale wartych obejrzenia:
    TVP Kultura: 20:20 Lawendowe wzgórza
    CBS Europa: 21:00 Co gryzie Gilberta Grape’a
    AleKino+: 20:10 Serce nie sługa
    Kto jeszcze nie oglądał, a może – zachęcam 🙂

    Odpowiedz
  31. Kneź pisze:
    8 listopada, 2014 o 20:47

    Dobry wieczór! 🙂
    Moja teściowa jest wreszcie w wymarzonym szpitalu! Zdążyła zrazić do siebie cały personel na dwóch oddziałach i wprawić w podziwienie ludzi chorych na głowę. Jak przechodziłem, to porozumiewawczo gestykulowali do mnie w okolicach czoła. Oczywiście jest tam nie bez powodu, ale na pewno nie chodzi o stan jej głowy, to sobie sama funduje. Whistling Weary Happy-Grin

    Odpowiedz
    • Kneź pisze:
      8 listopada, 2014 o 20:50

      Inauguracja używania konta, poprawiłem sobie literóweczkę! Happy-Grin Happy-Grin Happy-Grin

      Odpowiedz
    • Wiedźma pisze:
      8 listopada, 2014 o 21:01

      Hmmm…. a dokuczliwa jest dolegliwość teściowej czy ona sama ?:)

      Odpowiedz
      • Kneź pisze:
        8 listopada, 2014 o 21:11

        Brak krwi to nie jest bardzo dokuczliwa dolegliwość, bo normalny człowiek robi się coraz bardziej spokojny i śpiący. Niestety mojej teściowej rozjechała się rzeczywistość z oczekiwaniami – chciała być zdrowa w szpitalu, wiec symulowała chorobę której nie ma, a jest chora na coś czego nie oczekiwała. A jeszcze nie wie co ją czeka, a ja wiem i wolę jej nie ostrzegać! Ozorek Happy-Grin Happy-Grin Happy-Grin

        Odpowiedz
        • Wiedźma pisze:
          8 listopada, 2014 o 21:15

          Ufff, dość szczególne upodobanie do szpitala, a u Ciebie ani śladu współczucia ? Aż tak zjadliwa ?

          Odpowiedz
          • Kneź pisze:
            8 listopada, 2014 o 21:19

            No przecież krzywdy jej nikt nie robi, to po co ludziom dokucza? Wyjdzie w lepszym stanie niż poszła. Pleasure

            Odpowiedz
          • miral59 pisze:
            8 listopada, 2014 o 21:34

            Niektórzy tak mają, że lubią leżeć w szpitalu… Wszystko podane, obsługa poskacze dokoła. Nic nie trzeba robić, tylko wypoczywać Wink
            Oczywiście do tego trzeba mieć odpowiedni charakter. Moja mama, chociaż lubiła chodzić do swojej pani doktor, do przychodni, do szpitala nie chciała za żadne skarby. Zawsze powtarzała, że przepracowała tam 36 lat i nie ma zamiaru wracać. Moja teściowa, to nawet do lekarza nie lubi chodzić, ani żadnych leków przyjmować. I co się dziwić, że ja też się do lekarza udaję, gdy już na oczki nie widzę Wink A pobyt w szpitalu uważam za wyjątkową mordęgę Weary Jeszcze o tyle dobrze, że tu nawet po zawale, o ile mogą, wypisują na trzeci dzień, czy jak w Polsce po urodzeniu dziecka Happy-Grin Po zabiegu operacyjnym wypisali mnie po kilku godzinach i też jakoś przeżyłam Delighted

            Odpowiedz
    • miral59 pisze:
      8 listopada, 2014 o 21:25

      Zdaje mi się, że bardzo lubisz swoją teściową Happy-Grin Wink Whistling

      Odpowiedz
  32. Wiedźma pisze:
    8 listopada, 2014 o 20:58

    Bardzo gościowo dziś było i u mnie…. 🙂 i Sick też

    Odpowiedz
  33. miral59 pisze:
    8 listopada, 2014 o 21:40

    Niedługo wychodzimy w gości. Zaplanowane od dwóch tygodni. Jakoś to przeżyję Distort
    Z jedną parą, to nawet czasami lubię się spotkać, ale druga jest… nie wiem jak to nazwać… upierdliwa(?) Worry
    Rozumiem, że każdy ma inne podejście do życia, inne priorytety, zamiłowanie do takich, czy innych polityków, czy też inne podejście do religii, ale czy koniecznie trzeba zmuszać kogoś do wysłuchiwania ich koncepcji? Ale jak próbuję przedstawić swoją, to zaczynają się kwasy i pojawiają się zarzuty o nietolerancję… Nie muszę chyba pisać jakiej partii zwolennikami oni są Wink

    Odpowiedz
  34. Quackie pisze:
    8 listopada, 2014 o 21:44

    Uf, na chwilkę, żeby Państwu podobranockować.

    Zanim jednak muzyka, to chwila dygresji – z teściowej Knezia na styku ze służbą zdrowia wychodzi dziwny człowiek, a co ja mam powiedzieć, jak moja teściowa JEST służbą zdrowia (pediatrą, co prawda emerytowaną)? I KAŻDA, literalnie KAŻDA diagnoza innej służby zdrowia przez kilkanaście lat życia Juniorów była z nią drobiazgowo konsultowana, po czym Juniorzy leczeni byli zgodnie z teściową, po czym, kiedy ja szedłem z którymś na kontrolę, musiałem bardzo wymijająco odpowiadać na pytania o przebieg leczenia?

    I tak bywa.

    Dość jednak już wspomnień. Dzisiaj dobranocka weekendowa, czyli na chwilę dajemy sobie oddech od baroku. Już, już pomyślałem o Vollenweiderze, ale jednak postanowiłem go zostawić na inną okazję. Dzisiaj będzie artysta podobny, a jednak inny. Nie Szwajcar, tylko Niemiec, Friedemann Witecka. Nie streszczę Państwu biografii, tylko przejdę do muzyki – wydawanej w jakości audiofilskiej i używanej przez niektórych do testowania osiągów sprzętu grającego (niekoniecznie via YouTube).

    Z albumu „Aquamarine” utwór „My Blue Star”, który swego czasu jakieś 20 lat temu tak mnie zafascynował, że rzuciłem się na twórczość Friedemanna z dziką zachłannością. Że też można tak zagrać na gitarze, tętniącym pulsem!

    Odpowiedz
  35. misiekpancerny pisze:
    8 listopada, 2014 o 22:00

    To ja powiosłuję pod prąd tradycyjnie, czepił mnie się ten kawałek

    Odpowiedz
  36. Tetryk56 pisze:
    8 listopada, 2014 o 22:02

    Swoją drogą ciekawe, kiedy Lord W. poczuje się znów przywołany?

    Odpowiedz
    • Wiedźma pisze:
      8 listopada, 2014 o 22:23

      Obawiam się, że nasz Lord W. nie ma potrzeby bycia z nami i bardzo tego żałuję. I myślę, że nie tylko ja Pondering

      Odpowiedz
      • misiek pancerny pisze:
        8 listopada, 2014 o 23:33

        Jeśli moje słowo się liczy, to ja też żałuję, polubiłem Go, szkoda 🙁 🙁

        Odpowiedz
        • Bożena pisze:
          9 listopada, 2014 o 06:30

          I ja żałuję, że Go z nami nie ma. Ale nie tracę nadziei że wróci. Przecież życzeniem Jasminki było, żeby do nas dołączył… 🙁

          Odpowiedz
          • miral59 pisze:
            9 listopada, 2014 o 13:00

            Chyba wszyscy żałujemy Sad Też mam nadzieję, że się w końcu pojawi…

            Odpowiedz
          • miral59 pisze:
            9 listopada, 2014 o 13:17

            Dzień dobry Happy-Grin
            Dzisiaj wstałam normalnie, ale wczoraj wylegiwałam się w betach aż prawie do 7 Delighted Za oknem jeszcze ciemno…
            U mnie mgły rzadko się pojawiają, bo wiatr wszystko czyści. A wieje prawie codziennie. Mgła, nawet jakby się pojawiła, nie utrzyma się długo…

            Odpowiedz
  37. Kneź pisze:
    8 listopada, 2014 o 22:14

    To ja może dorzucę się z Niggelem Kennedym?

    Przy okazji zobaczę jak mi zadziała link? 🙂

    Odpowiedz
  38. Wiedźma pisze:
    8 listopada, 2014 o 22:37

    No i jeszcze tradycyjnie ja – z lampką, która od zawsze jest magiczna 🙂

    Dobranoc…

    Odpowiedz
  39. Tetryk56 pisze:
    8 listopada, 2014 o 22:42

    Dobranoc zatem!

    Odpowiedz
  40. Bożena pisze:
    9 listopada, 2014 o 06:34

    Dzieńdobry Delighted Dziś niedziela, więc szkoda dnia na spanie

    Odpowiedz
    • Bezetka pisze:
      9 listopada, 2014 o 09:12

      Jeszcze chwilkęęęęę…

      Odpowiedz
      • Wiedźma pisze:
        9 listopada, 2014 o 09:30

        Dień dobry Bezetko 🙂 Happy-Grin to mi przypomniało, jak pokazałam język mojemu budzikowi ! Było to w niedzielny poranek, a budzik nastawiłam celowo….. 🙂

        Odpowiedz
        • Bezetka pisze:
          9 listopada, 2014 o 10:03

          Z kilkanaście lat temu oglądałam z matką film, bodajże Dziecko Rosemary. Była tam scena, gdy bohaterka podchodzi do jakiejś wnęki z półkami i zaczyna je po kolei zdejmować, a za nimi były drzwi. Budująca napięcie muzyka, wstrzymywany oddech, włoski na rękach stają dęba, krew w oczekiwaniu zastyga i zaraz spowoduje omdlenie mózgu, bohaterka przechodzi przez te drzwi…
          A nas z pełnego grozy zastygnięcia budzi niepokój innego rodzaju, jakiś dysonans… scena zmienia się, a te przejmujące dźwięki trwają nadal… Wstaję, idę do drugiego pokoju, a tam to przeraźliwe piiiiiiiiip, piiiiiiiip, piiiiiiiip… mój radiobudzik wyje. Prądu nie było i się przestawił.

          To było coś niesamowitego, jak się dźwięk wkomponował czasem i brzmieniem w film i spotęgował efekt. I do dziś tę scenę pamiętam Overjoy

          Odpowiedz
          • Tetryk56 pisze:
            9 listopada, 2014 o 10:12

            Bywa, że fabuła lub fakty medialne w przedziwny sposób splatają się z rzeczywistością. W dzień po ataku na WTC w pracy zaraz po przyjściu usłyszałem z sąsiedniego pokoju krzyk i łomot. Koleżankę przeraził szarżujący wprost na nią latający obiekt, rosnący w oczach…
            Okazał się gołębiem, który walnął w szybę i lekko ogłupiały powoli odleciał gdzieś na bok…

            Odpowiedz
            • Quackie pisze:
              9 listopada, 2014 o 10:18

              Mnie się 2 lub 3 razy zdarzyło, że w muzykę wkomponowała mi się bardzo ładnie (tonacją i w ogóle) syrena karetki pogotowia. No ale to dość prawdopodobne, zważywszy że półtorej przecznicy od nas jest miejska stacja pogotowia.

              Odpowiedz
    • Wiedźma pisze:
      9 listopada, 2014 o 09:34

      Witaj Poranna 🙂 a za to wieczór bywa pięęękny, gdy Ty już śpisz I-m-in-love

      Odpowiedz
  41. Quackie pisze:
    9 listopada, 2014 o 09:19

    Dzień dobry… Witam się chyłkiem (jako że ukradkiem jest już zajęte 😉 ) zobaczymy, jak się uda dzisiaj być na Wyspie…

    Odpowiedz
  42. Wiedźma pisze:
    9 listopada, 2014 o 09:31

    Dzień dobry ! Hi 🙂 Rano trzeba wstać ? A gdyby tak zrobić dzień piżamowy , bo za oknem mgła….. ?

    Odpowiedz
  43. Tetryk56 pisze:
    9 listopada, 2014 o 10:04

    Witajcie!
    Pospałem dziś! do wpół do dziewiątej… Kołderka mgły otula widać skuteczniej niż standardowa 😉

    Odpowiedz
  44. korab1 pisze:
    9 listopada, 2014 o 10:19

    Ogólnopolskie DzieńDobry :)))

    Odpowiedz
  45. Kopciuszek pisze:
    9 listopada, 2014 o 10:19

    Dzień dobry 🙂
    Głowa dzisiaj odrobinę lżejsza, nadrabiam więc zaległości w czytaniu 🙂

    Odpowiedz
  46. Kopciuszek pisze:
    9 listopada, 2014 o 10:56

    Kolejny odcinek fantastyczny 🙂 Misiaczku ja mogłabym czytać Twoje opowiadania codziennie 🙂 Nawet nie potrafię określić ile przy tym mam radości Buziak
    Jestem pełna podziwu dla Twojej pomysłowości Bukiet
    Brawo !!! THANK-YOU
    Mam nadzieję, że Skowroneczek mi nie Brutal ale też Cię … In Love

    Odpowiedz
  47. Krzysztof z Gdańska pisze:
    9 listopada, 2014 o 11:00

    Dzień dobry. Mgła powoli opada i szykuje się piękny dzień Delighted

    Odpowiedz
    • Bożena pisze:
      9 listopada, 2014 o 11:07

      Witaj Krzysiu Delighted Kiedy się wreszcie ubierzesz? Please

      Odpowiedz
      • Krzysztof z Gdańska pisze:
        9 listopada, 2014 o 11:59

        Siedzę od godziny i próbuję wkleić awatar. A maszyna mówi, że nie mogę, bo hasło nie takie Cry
        Maszyny mnie nie lubią Weary

        Odpowiedz
        • Tetryk56 pisze:
          9 listopada, 2014 o 12:03

          Jeśli nie dogadasz się z WordPressem w sprawie hasła (Uwaga! To nie jest hasło do Wyspy, tylko do serwera wordpress.com!), to możesz wysłać prośbę o przypomnienie hasła. Trwa to niestety czasem kilka dni, a odpowiedź lubi chować się w spamie 🙁
          Edit: może zaGGadaj albo zaskype’uj do mnie?

          Odpowiedz
  48. Kopciuszek pisze:
    9 listopada, 2014 o 11:14

    Na Warmii wczoraj było bardzo mokro i mglisto. Niestety chyba ta wilgoć niektórym kierowcom „zwarcie” w głowach robi. Jadąc do Ostródy (trasa ode mnie ok. 35 km ) mijałam 3 wypadki 🙁
    Że się zaczyna? Najwidoczniej !
    Dzisiaj natomiast słoneczko od samego rana pięknie świeci 🙂 Mam nadzieję, że wszędzie dotrze 🙂

    Odpowiedz
  49. Kopciuszek pisze:
    9 listopada, 2014 o 11:49

    Koniec leniuchowania PrzePaństwa 🙂 Kuchnia mnie wzywa 😉
    Zanim jeszcze tam podreptam, podzielę się moją radością 🙂
    Syn znajomej przeszedł kolejny etap w The Voice of Poland Pleasure
    Tu jego pierwszy występ 🙂 Być może ktoś z Was ogląda 🙂

    I już zmykam 🙂

    Odpowiedz
  50. Bożena pisze:
    9 listopada, 2014 o 13:37

    Jak to mówią – obiad zjedzony, dzień zaliczony. Ale ja mam jeszcze dzisiaj inne plany i pomału szykuję się do wyjścia. Dlatego życzę miłego popołudnia, pod wieczór tu zajrzę. Może do tego czasu Krzysiowi uda się przywdziać stosowny garniturek Thinking
    Bye

    Odpowiedz
  51. Krzysztof z Gdańska pisze:
    9 listopada, 2014 o 13:39

    Dobre popołudnie!
    Chciałem przedstawić mojego awatara Delighted
    Jeśli nie macie nic przeciwko, to za czas jakiś (parę godzin) zaproponuję w nowym okienku zgadywankę: „co autor miał na myśli” wybierając taki obrazek 😀

    Odpowiedz
    • Bożena pisze:
      9 listopada, 2014 o 13:45

      Huuurrraaaa Overjoy Jest awatar Delighted
      Niestety, nie będę mogła wziąć udziału w zgadywance, bo pewnie do późnigo popołudnia będzie już rozwiązana Worry

      Odpowiedz
      • Krzysztof z Gdańska pisze:
        9 listopada, 2014 o 14:02

        Spokojnie 😀
        Ponapawajmy się Misiem z harpią. Zamierzam opublikować szkic dopiero za parę godzin. Mam nadzieję, że lubicie zgadywanki i nie rozwiążecie wszystkiego po kilku minutach Delighted

        Zresztą ja też muszę się pożegnać (na pewien czas) bo zakupy i takie tam czekają (muszę trochę „zaplusować” mojej ukochanej) 😀

        Odpowiedz
        • miral59 pisze:
          9 listopada, 2014 o 15:01

          Bardzo lubimy napawać się Harpiami, ale wątek jest już bardzo długi i coraz bardziej zaczyna mulić Sad
          Także jak tylko będziesz mógł, to buduj nowe pięterko, Krzysiu Happy-Grin
          Ja też mam gotowy szkic, ale trzymam go gdy nie będzie chętnego na zmianę wycieraczki. Mój oczywiście o ptaszkach Wink I spokojnie może poczekać nawet tydzień Delighted

          Odpowiedz
  52. Bożena pisze:
    9 listopada, 2014 o 17:16

    Nnnno, wróciłam i zdążyłam Delighted Ten wątek jest już naprawdę długi, ma ponad 240 komentarzy. Czas by było go zmienić, więc Krzysiu jak będziesz gotowy, to nie czekaj Please

    Odpowiedz
  53. Krzysztof z Gdańska pisze:
    9 listopada, 2014 o 19:30

    Skoro więc grupa chce trochę rozruszać umysł i dociec „co autor miał na myśli”, to zapraszam na górę Delighted

    Odpowiedz

Skomentuj Wiedźma Anuluj pisanie odpowiedzi

Twój adres e-mail nie zostanie opublikowany. Wymagane pola są oznaczone *

[+] Zaazulki ;)