Jak co roku na Labor Day wybraliśmy się całą rodziną pod namiot. W Governor Dodge State Park byliśmy już kilka razy, ale nie zdążyliśmy obejść wszystkiego. Postanowiłam więc, że pojedziemy tam jeszcze raz…
Przed samym naszym wyjazdem pogoda uległa znacznemu pogorszeniu i trochę zaczęłam się martwić. Bo co można robić z dziećmi pod namiotem? Spać? Ile można? Zrezygnować z wyjazdu nie chcieliśmy. Trudno spędzić długi weekend w domu, szczególnie, że z Colorado przyleciała do nas, specjalnie na ten wyjazd, niewidziana od roku córka…
W piątek, gdy wyjeżdżaliśmy pogoda była piękna. Słonecznie i niezbyt gorąco… Trochę się zaniepokoiłam podczas rejestracji w parku. Kobieta wpisała w komputer moje imię i nazwisko, popatrzyła na mnie i zapytała czy potwierdzałam rejestrację. Nie. Oczywiście, że nie, bo nigdy tego nie robiłam!!! Zawsze wszystko grało… Podeszła do niej inna pracownica, popatrzyła w komputer, popatrzyła na moje dokumenty i powiedziała, że brakuje w imieniu jednej literki. Odetchnęłam z ulgą… Dalsza rejestracja przeszła bez problemu… Na zakończenie zapytała nas, czy mamy ze sobą jakieś drzewo na ognisko – nie mieliśmy i wyraziliśmy chęć kupna u nich. Nie wiem jak jest w innych stanach, ale i w Wisconsin i w Illinois prawo pod tym względem jest restrykcyjne. Nie można przewozić takiego opałowego drzewa na odległość większą niż 25 mil (kilka lat temu było 50 mil, a jeszcze wcześniej 100 mil). To ze względu na przenoszenie różnych szkodników, które te drzewa niszczą… A wolę wydać 10 „zielonych” na dwie duże paki porąbanych polan, niż zapłacić kilka stów kary, w razie gdyby mnie złapali na paleniu drewna przywiezionego z domu (181 mil).
Byliśmy wściekle głodni. Była już 16, a śniadanie zjedliśmy dość wcześnie. Chłopcy zabrali się za ustawianie namiotu, a ja z córką, oczywiście do „kuchni”. Każdy dostał po kanapeczce i szklance herbaty. Zanim nasi panowie ustawili namiot, my nie tylko zdążyłyśmy z kanapkami, ale i ustawiłyśmy nasz „siatkowy domek”, który zawsze ustawiamy nad stołem. Może nie do końca on działa, ale zawsze chociaż trochę chroni nas przed dokuczliwymi komarami i muchami. Część tego tałatajstwa zostaje na siatce, na zewnątrz. Zanim się rozpakowaliśmy, nadmuchaliśmy materace i uporządkowali nasze obozowisko, zaczęło robić się ciemno. Postanowiliśmy zajrzeć nad jezioro. Zachód słońca powinien być cudny…
Już po ciemku rozpalaliśmy ognisko, żeby coś sobie upichcić na kolację. Trochę posiedzieliśmy, popatrzyliśmy w ogień i do spania… Zrobiło się duszno i gorąco. Małżonek otworzył w namiocie okno, żeby wpuścić chociaż trochę powietrza. Obawiałam się, że jak zacznie padać, to nam naleje się do namiotu, ale małżonek zamknął je wystarczająco wcześnie…
Poranek wstał mglisty i deszczowy. Nie do końca wiedzieliśmy, co właściwie powinniśmy robić. Na dłuższą pieszą wędrówkę nie było szans. Gdyby deszcz nas złapał daleko od samochodu, czy namiotu, przemoklibyśmy na amen. Pojeździliśmy więc tylko po okolicy, co jakiś czas wyłażąc z samochodu. Byłam zdumiona. Na małym stawie, gęsto porośniętym rzęsą wodną, spotkaliśmy całe stado karolinek. Do tej pory widywałam tylko pojedyncze sztuki, czy parki. A tu było ich chyba ze dwadzieścia. Oczywiście obcykaliśmy je dokładnie 😀 Małżonek stwierdził, że są z nimi jakieś inne kaczkowate. Zobaczył w obiektywie kaczkę z czerwonymi obwódkami przy dziobie i oczkach. Ale gdy się dokładnie przyjrzałam zdjęciom, doszłam do wniosku, że są to młode samce karolinki, które jeszcze nie nabrały odpowiednich dla nich kolorów…
W sobotę wieczorem pomyślałam sobie, że spokojnie mogliśmy się poszwendać… deszcz pokropił może ze dwa razy, a i to niezbyt rzęsisty…
W niedzielę rano, gdy tylko wstałam, małżonek powiedział mi, że chciałby pojechać nad jezioro obcykać zamglony wschód słońca. Nie trzeba było mi tego dwa razy powtarzać. Już siedziałam w samochodzie… Pojechaliśmy trochę za późno. Słońce już praktycznie wstało i mgły pomału opadały. Nie było takiego efektu… ale oblecieliśmy spory kawał zanim wróciliśmy do namiotu.
Nasze dzieci, o dziwo, już wstały. Były nawet po wizycie w łazience i po śniadaniu. Ucieszyłam się, bo zwykle trzeba je było wyciągać z namiotu niemal na siłę. Zadecydowałam, że pójdziemy do jaskiń. Byliśmy tam z małżonkiem w maju i teraz chciałam pokazać dzieciom. Przynajmniej nie musieliśmy błądzić, odpracowaliśmy to wiosną 😀
Najpierw jednak wybraliśmy się do sklepu. Nasze lodówki potrzebują lodu i musieliśmy kupić nowy. Po drodze, mimo delikatnych protestów rodziny skręciłam do samolotu stojącego na terenie motelu i restauracji. Obiecałam przecież Miśkowi, że oprócz ptaszków i kwiatków pokażę coś innego.
W sumie to ten samolot, to żadna specjalna atrakcja. Zwykły transportowiec… Do kabiny pilotów nie da się wejść, bo odgradza ją solidna krata. I tak nikt by tym nie poleciał, ale jest tam sporo różnych przycisków i guziczków. Nie byłoby ich już, gdyby nie ta krata 😉 Rodzinka została w samochodzie, a ja w tempie ekspresowym obleciałam samolot dokoła i nawet zajrzałam do środka…
CDN…
Zapraszam do Wisconsin, czyli sąsiedniego stanu
Mam nadzieję, że wycieczka przypomni o cieple lata i trochę ogrzeje…
Nie opisywałam samolotu, bo co tam można napisać… nie znam się zupełnie na samolotach…
Mam nadzieję wybaczycie
Ha, dobrze, że dobranockę zdążyłem jeszcze pod poprzednim wpisem 🙂
Zdjęcia jeziora (zwłaszcza poranne) zjawiskowe, chociaż uczciwie się przyznam, że sam bym chyba nie wstał na wschód słońca…
Czaple wszystkie rewelacyjne, zwłaszcza te zdjęcia teleobiektywem. A startująca czapla w ogóle konkursowa. Czy pręgowiec amerykański to inaczej po ichniemu chipmunk?
Co do samolotu, to nie będę się rozpisywał – transportowy Boeing C-97 Stratofreighter (więcej na polskiej Wiki – http:/home/u194284526/domains/madagaskar08.pl/public_html/pl.wikipedia.org/wiki/Boeing_C-97_Stratofreighter)
PS. I tym razem definitywne dobranoc.
Przyznam się szczerze, że co prawda wstaliśmy przed świtem, ale zanim łazienka, śniadanko, to już było późno. I jak to widać na zdjęciach, słoneczko wstało bez naszego udziału
A jakbyś przez 16 lat codziennie wstawał o 5 rano, to byś był tak przyzwyczajony, że budziłbyś się bez budzika. 
Można je też znaleźć pod hasłem „tamias”, bo to taki rodzaj gryzoni.
Amerykanie na pręgowca mówią chipmunk. Bardzo długo byłam przekonana, że to wiewiórka ziemna, ale ten gatunek żyje tylko w Afryce. Tutejsze to pręgowce, też z rodziny wiewiórkowatych
A co do samolotu… 17 lat temu, gdy po raz pierwszy pojechaliśmy do The House on the Rock (czyli Domu na Skale), zajeżdżaliśmy do tego motelu. W restauracji mieliśmy zamówiony obiad. Z tego co pamiętam, to właściciel motelu kupił samolot z demobilu jako atrakcję dla swoich klientów. I muszę przyznać, że zawsze ktoś się tam kręci. A jak ktoś zobaczy z drogi taki samolot, to jest nadzieja, że wpadnie na obiad, albo pozostanie na noc. Zawsze to jakaś reklama. I chyba działa, bo od naszego pierwszego pobytu zmieniło się tam i to dużo. Dobudowano sporo budynków, a to co było – rozbudowano i „dołożono” trochę atrakcji.
Jak pisałam na poprzednim wątku, pojechaliśmy do sklepu. Wybierałam sobie kalafiorka, gdy facet rozkładający warzywka na półkach, poprosił jakiegoś młodego o pomoc. Pokazał Amerykańca i powiedział, że ten go o coś pyta, ale nie wiadomo o co… Usłyszałam „kabydż” (cabbage). Młody pomyślał krótką chwilkę i powiedział, że gość się pyta o sałatę. Nie wytrzymałam. O jaką sałatę?!!! Sałata po angielsku to „letys”(lettuce)!!! On się pyta o kapustę
Młody zmył się minuta osiem. Pokazałam Amerykańcowi gdzie leży kapusta, ale on mi wytłumaczył, że chodzi mu o czerwoną. To też nie problem. Pokazałam gdzie może to znaleźć. Facet ucieszony podziękował i zaczął pakować do torby (wziął chyba z pięć główek). Ten, który układał warzywka patrzył na mnie z podziwem.
– Jak to dobrze tak dobrze znać język – powiedział. Myślałam, że padnę. Jakie dobrze?!!! Że odróżniłam kapustę od sałaty?
Nie chciałam robić przykrości temu starszemu człowiekowi, ale pracując na warzywach w sklepie, mógłby się nauczyć ich angielskich nazw. Ostatecznie to nie jest takie trudne… i nie jest tego aż tak strasznie dużo…
I od razu przypomniała mi się koleżanka ze szkoły (razem chodziłyśmy na angielski). Też pracowała w sklepie. Gdy zaczęła chodzić do szkoły, pracodawca zaczął wymagać od niej, żeby obsługiwała również amerykańskich klientów. I kiedyś jedna zapytała koleżankę z czym jest ta mortadela. „With paper” (z papierem) odpowiedziała koleżanka. A mortadela była z papryką (pepper) Z tym ,że różnica w wymowie nie jest aż tak duża. Papier to „pejper”, a papryka to „peper”. Współpracownice koleżanki kładły się ze śmiechu, ale klientka zrozumiała i też się śmiała.
Witaj Mirelko 🙂 mój Tata mówił na tę kapustę ” modra” i bardzo mi się to podobało:)
Dzień dobry
Ładne pięterko, ale bliżej zapoznam się z nim później.
Dzień dobry
Co za niesamowita przyjemność pić kawę o poranku i radować oczy takimi pięknymi widokami
Wspaniała wycieczka Miralko
Każde zdjęcie niezaprzeczalnie bardzo ładne, ale osobiście uważam, że te z pajęczynkami to kwintesencja piękna
Witaj Kopciuszku. Ja też przy kawie czytałam, oglądałam i na bieżąco komentowałam. Masz rację, piękna wycieczka
A pajęczyny potrafią być piękne, szczególnie pokryte rosą.
Między innymi dlatego jest tu tyle zdjęć tych pajęczyn. Uważałam je za cudne. Takie kryształki nanizane na niteczki jak cudna biżuteria… Byłam nimi zachwycona
Dzień dobry Bożenko
Tym bardziej, że takie widoki niestety nie są codziennością 
Kawusia i wspomnienie lata
A u mnie pierwsze przymrozki… trawa mieni się srebrzyście…
U mnie jeszcze przymrozków nie widać, najniższa temperatura o wschodzie słońca, to 5’C. A słoneczko świeci od rana, to będzie cieplutko.
Już Ci posiwiała?? Tylko do mnie niech się nie spieszy, ze srebrem
Ta żaba na piasku, to chyba ropucha? Szyszki płaczące żywicą też mi się podobają, jeszcze takich nie widziałam. A ta czapla zielona nie jest wcale zielona…
Raczej nie była to ropucha. To malutka żabka… ale na żabach się nie znam, więc może i masz rację
To mogła być maleńka ropuszka. Też się nie znam na żabach, ale te wyrostki na ciele, na to mi wskazują. Jednakże się nie upieram, bo mogą być też i takie żaby
Aaa tam, to księżniczka, zaklęta. Przecież
Widzę! Dobrze, że jej buzi nie muszę dawać 
DzieńDobry:)) Piękne widoki, piękne zdjęcia, żal że nie jest się na miejscu.
DzięDobry Stateczku 😉 Połaziłoby się tam…
Dzień dobry Stateczku
To prawda … żal… Ja naoglądałam się zdjęć, na chwilę zamknęłam oczy i przez moment tam byłam 
Zawsze możesz mnie odwiedzić i być tam na miejscu, Stateczku
Przecież to nie jest takie niewykonalne… Parę godzin lotu i już 
Oczywiście, to takie proste
A co, nie?
Nooo nie???
Dziękuję :))) Lecz trochę jakby zbyt późno, jak mawiali starożytni Czukcze, „jak się nie najadłeś, to się nie naliżesz” :)))
Zanim byś doleciał, zrobiłoby się wcześnie
A na podróże nigdy nie jest za późno. To tylko w Polsce istnieje takie przekonanie, że w starszym wieku to tylko piec (kaloryfer) i różaniec, bo nic innego nie zostało. A jesień (szczególnie ta „życia”) wcale nie musi być szara, może być i złota
Wiza, Mirelko! Wiza jest przeszkodą największą 🙁
Dzień dobry:) Wycieczka na słoneczny dzień…. w sam raz 🙂
Dzień dobry! Dzisiaj wybywamy w plener, ale nie tak zaraz, więc chwilkę pobędę.
Dzień dobry 🙂 Wspaniałe zdjęcia, urzekły mnie zwłaszcza młode jaskółki, taka ptasia biżuteria, pełen profesjonalizm Mirelko 🙂 🙂
Piękne te fotki i wdzięczne modelki… aż chciałoby się złapać jakąś muchę i wetknąć w ten szeroko rozwarty dziób 🙂
Do profesjonalizmu, to nam jeszcze trochę brakuje, Misiaczku
Ale faktycznie, młode jaskółczaki były cudowne i tak jak Wiedźminka, miałam ochotę złapać jakiegoś mucha i pokarmić 
Jeszcze serdeczne dzień dobry powiem dla Państwa niewitanych
i zmykam do kuchni, czas zabrać się za obiadek 
Toż jeszcze 10 nie ma 🙂 🙂
Toż nie do jedzenia czas, ale do gotowania. Ja też jedną nogą jestem w kuchni, a drugą przy kompie
A ja to Bożenko widzę
Zanim poczytam i pooglądam, powiem tylko krótko: Dzień dobry! 🙂
Witaj Ukratku
A jest co czytać i co oglądać 
No – zaraz wybywam, dam znać, jak wrócimy. Na razie i do hipopotem 😉
Dużo przyjemności życzę
Ach, Miralko! Fantastyczny z ciebie reporter!
Wszystkie zdjęcia cieszą oczy, dodatkowo dosmaczone zwięzłym, interesującym tekstem. Zarówno krajobrazy, jak szczegóły i zwierzątka.
Najwyżej oceniam czaplę w locie i tajemnicze kotary mgieł w lesie. Bardzo plastyczne!
Dziękuję!
To ja dziękuję Ukratku
Jak sam wiesz, nasze oko ma lepszą percepcję niż aparat. Dlatego zdjęcia tylko w drobny sposób oddają to co się widzi. Tam było na prawdę cudnie
Dzień dobry
Co to jest „Labor Day”?
Dzień pracy? Wszak 1 maja był już 5 miesięcy temu…
Pytam się (może głupio) ale „no comprendo” tego święta…
p.s. Piękne zdjęcia… Ech…
Amerykańskie święto pracy, obchodzone (w odróżnieniu od „międzynarodowego” 1 maja) w pierwszy poniedziałek września. Więcej na ten temat – http:/home/u194284526/domains/madagaskar08.pl/public_html/www.polskieradionyc.com/?p=5157
Dla wyjaśnienia, dlaczego zapowiadałem wyjście, a jeszcze jestem – otóż umówiliśmy się ze znajomymi, tymi od spóźniania… co wiele wyjaśnia… 🙁
Idziecie do ZOO do hipopotemów?
Kto pyta nie błądzi, Krzysztofie
Nie pisałam co to jest Labor Day, bo już kiedyś opisywałam to święto i nie pomyślałam, że to konieczne. Niezawodny Mistrz Q już Ci wyjaśnił, więc nie będę powtarzała. Tutejsze święta są trochę inne niż w Polsce. 1 Maja jest we wrześniu, a na cmentarze Amerykanie chodzą nie 1 listopada, a w ostatni poniedziałek maja. 
Jak żyją na drugiej stronie ziemi, to im się święta przestawiły.
Też ładnie 🙂
Ale z tym świętem pracy, to „coś nie halo”!
W końcu święto 1 maja, to do nas z Ameryki przybyło (pamiątka masakry robotników w Chicago)
Więc jak to jest – nam „podrzucają” święto a sami świętują kiedy indziej?
Bardzo to dziwne 😕
Z tego co wiem, to oni nie chcieli świętować razem z komunistami
Ideologicznie im nie pasowało. Chociaż słowo „komuna” też nie pochodzi z Rosji, a z Francji 
Teraz już tego nie ma, a przynajmniej nie w takim zakresie, ale wiele lat temu, to na każdy przejaw socjalizmu, Amerykanie reagowali bardzo żywo. Bali się tego jak ognia i tępili wszelkimi możliwymi metodami
Co kraj to obyczaj… Nam „palma odbija” na śmigus dyngus a w Ameryce mają haloweeny i indyki w listopadzie 😀
Może by zrobić zestawienie świąt amerykańskich z wyjaśnieniem o co w nich chodzi? Dlaczego np. „Pulaski Day” jest świętem a „Kosciusko Day” nie…
Bo Pułaski jest tu bohaterem narodowym
Kościuszko już nie takim…
No i dla dzieci frajda. Też mogą się przebierać za co chcą, a na dokładkę robią sobie zawody kto najwięcej nazbiera cukierków 
Przewalają się potem po domach kilogramy tego 
No i połowa (przynajmniej) ląduje do kosza…
Halloween jest bardziej zabawą niż świętem. To normalny dzień pracy. Ale jaka świetna okazja do zorganizowania balu przebierańców
Thanksgiving Day, czyli Święto Dziękczynienia ogłosił jako oficjalne święto narodowe Abraham Lincoln w 1863 roku, ale świętowano je już od ponad 200 lat. I tak na dobrą sprawę jest to tutaj ważniejszym świętem niż Boże Narodzenie czy Wielkanoc, bo uznają je wszyscy bez względu na religię.
A takie zestawienie można by kiedyś zrobić, czemu nie
Mogłoby to wyjść ciekawie. Tylko czy masz na myśli te święta z dniami wolnymi od pracy, czy wszystkie o jakich słyszałam? Bo na ten przykład St. Patryk Day też jest tu świętem z kolorowaną wodą w Chicago River, z różnymi festynami i paradami, ale nie jest dniem wolnym od pracy.
Trzymajmy się „tylko” tych federalnych.
„U nas” też jest sporo świąt lokalnych choćby święta miast (np. Gdańsk cały czas świętuje 30 marca – dzień „wyzwolenia miasta” – za komuny nazywany „dniem zmiany okupanta” 😀 ). Myślę, że z opisaniem federalnych świąt byłoby wystarczająco dużo pracy 😉
Nie wiem co się stało, ale Twojego komentarza nie było widać. Weszłam do kokpitu, żeby skończyć drugą część swojego opowiadania o naszym długim weekendzie i dopiero wtedy go zobaczyłam. Czyżby to dlatego, że nie jesteś zalogowany? Trzeba zapytać Ukratka, on na pewno będzie wiedział
A odpowiadając… Tych świąt z dniami wolnymi od pracy wcale nie będzie aż tak trudno. Z tego co pamiętam jest ich tylko 7 w roku. W tym Niedziela Wielkanocna, która i tak jest wolna. Poniedziałek Wielkanocny jest już normalnym dniem pracy…
Obiad gotowy i mogę się podzielić wrażeniami : zdjęcia są wprost precyzyjne i zachwycają i mgły i pajęczyny i czaple….
Ten pierwszy kwiatek jako żywo przypominał nasturcję, choć liście i zapewne wymiary miał zupełnie inne 🙂
Ja też patrząc na ten kwiatek miałam wrażenie, że to małe nasturcje. Oczywiście nie są, ale za wrażenia się nie odpowiada
Dzień dobry
Muszę przyznać, że miałam straszne problemy z wyborem zdjęć. Zrobiliśmy ich ponad 600 sztuk i przynajmniej połowa mi się podobała… Trudno jednak aż tyle tu wstawić 
Zapchałabym Wyspę dokładnie…
Bardzo się cieszę, że Wam się wycieczka podoba
Zmywam się na trzy godzinki. Liczę na to, że jak wrócę, będę miała co poczytać. Na razie
Nie bardzo.. bo Wszyscy polecieli diamenciki z pajęczyn zdejmować
Dzieńdoberek
Piękną, naturalną biżuterię przedstawiłaś Mirelko. Brylanciki rosy… Mgły – cudne i tajemnicze, wschód słońca przebijający się przez konary drzew, to jest, to co skowronki kochają
Żarłoczne młode jaskółki i płaczące diamentami szyszki sosny wejmutki… I ten „duch odbity w wodzie”, który pilnuje zapewne ryb przed rybołapami
Wszystkie piękne – Nadworna Pani fotograf – jest
dołączam się w zachwycie 😀
O! Cześ Krzyś 😀
A Ty nie w plenerze???
Bardzo chciałem 🙁
Na działce od tygodnia winogrona fioletowieją (zaraz opadną) 🙁
Niestety muszę dziś skończyć składanie gazetki osiedlowej (jutro rano chcę ją wysłać do przygotowania w drukarni). Piękną, ciepłą pogodę widzę tylko przez okno 🙁
No! Skończyłem (mniej więcej) skład gazetki. Teraz jazda się przebrać i do Oliwy wyprowadzić psa (moja mama, staruszka, pojechała właśnie dzisiaj do Brukseli 🙂 odwiedzić „nasz europejski” parlament 😀 a ja dostałem psa… do karmienia i wyprowadzania )
Takie czasy nam nastali 😉
Niestety na dziś już koniec mojej bytności na „wyspie” Za to jutro zapraszam na wspólną kawę (jak zwykle o 7.55) 😀
Do widzenia / dobranoc
Spokojnie, cicho i kręgosłup przestał napierniczać!! Tfu x 3… i odpukać w niemalowane.. 😀
Fajnie jest, tylko gdzie to zapowiadane ciepłe, żółte lub pomarańczowe ?? Hę?? Znowu kłamią??
U mnie też zimno, Skowroneczku
Będę musiała zamienić sandałki na adidaski 
To chyba w związku z tym globalny ociepleniem jest tak zimno 
Jak na razie tylko 6 stopni, a docelowo ma być 14. To coś niebywałego w tutejszym klimacie, żeby o tak wczesnej porze roku było tak zimno
Małżonek siedzi na dachu i go reperuje, chociaż niedziela
Wczoraj padało i nie bardzo miał jak się za to zabrać. Ktoś, kto kładł nowy dach, czegoś tam nie zrobił porządnie i co prawda nie ma dziury, ale boczne, uszczelniające blachy są położone nierówno. Woda tam zacieka i dostaje się na nasz sypialniany sufit 
Trudno mieszkać z miednicą na środku sypialni…
A tak w ogóle, to nie napisałam, że na 4 zdjęciu, przy samolocie, widać mój samochód z siedzącym obok kierowcy małżonkiem. Z tylu widać córeczkę
Przeczekiwali moje szaleństwo cykania w spokoju 
To ten szary samochód zaparkowany obok czerwonego. Pod samą górką z samolotem…
Drabinka zrobiła się już trochę przydługa, to zacznę tutaj
Zaczynając od stycznia. Jak na całym świecie pierwszy dzień roku jest dniem wolnym od pracy.
Potem Niedziela Wielkanocna
Memorial Day – ostatni poniedziałek maja
Dzień Niepodległości – 4 lipca
Labor Day – pierwszy poniedziałek września
Thanksgiving Day – czwarty czwartek listopada (zwykle ostatni)
Boże Narodzenie – 25 grudnia. 26 grudnia, normalnie do pracy.
I to wszystko. Dla szkół i administracji państwowej jest tych świąt trochę więcej, ale reszta ma tylko te
Niektóre tak jak Pulaski Day są do wyboru. Można świętować ten, albo Columbus Day. W zależności co sobie wybierze dany dystrykt szkolny, czy dział administracji państwowej, to ten jest u nich wolny od pracy. Trochę to głupie, ale tak tu jest
A Trzech Króli? 😀
Trzech Króli ma Polska, w USA jest demokracja, nie szanują tu za bardzo króli, to i ich święta nie ma
A właściwie to nie byli królowie, tylko mędrcy jak na tamtejsze czasy, astrolodzy ze wschodu. Przecież w gwiazdach wyczytali o narodzeniu „Króla żydowskiego”. Przyszli do Niego z pokłonem i darami. Gdyby byli królami, nie przyszli by się kłaniać innemu królowi.
Może by i przyszli
My wiemy, że to nie byli królowie, ale tak się utarło o nich mówić. Nawet samo święto nie nazywa się świętem Trzech Mędrców, a Trzech Króli 
No, już jesteśmy. Właściwie cała wizyta w plenerze, mimo że liczyliśmy na jako taki poddaszek… ale okazało się, że jedziemy niego gdzie indziej, niż myśleliśmy. Różnica jakichś 50 metrów, ale w infrastrukturze – kolosalna.
I wcale nie do ZOO, tym razem…
No i ja wróciłam. Ciepełko i słoneczko piękne, a jutro ma być jeszcze lepiej.
Jutro jesr, proszę pani, poniedziałek, i zasuwam przy tym i owym, a najbardziej, mam nadzieję, przy pracy.
Współczuję, słonko będziesz oglądać przez okno? Niewesoło…
…ale po południu będę się starał porowerować – oby słoneczka wystarczyło do wtedy!
Życzę, żeby Ci tego słoneczka wystarczyło na rowerowanie
Według prognozy na TVN, ma być coraz cieplej. Czwartek i piątek nawet powyżej 20 stopni. Jeszcze sobie porowerujesz
O rany, to może nawet bez kurtki będzie szło pojeździć?
Całkiem możliwe 🙂
Bo to jest już babie lato, kochani 🙂
Ja to tak tylko z doskoku, co jakiś czas zerkam na Wyspę.
Robi się słonecznie, ale nie wiem czy gdzieś się wybierzemy…
Ale przed chwilą przeżyłam szok
Zajęta pracą usłyszałam straszny łomot. Poleciałam do kuchennego okna i zobaczyłam, że to drabina poleciała. Leżała oparta o nasz składzik. Męża w pobliżu nie było. Aż mi się ciemno przed oczami zrobiło, bo pomyślałam, że złaził, poleciał z drabiną i wylądował za płotem, u sąsiadów. Nawet butów nie zdążyłam nałożyć, ani kurtki… wyleciałam jak stałam. Zawołałam męża po imieniu… odezwał się z dachu. To wiatr wywalił drabinę… Uffff jeszcze mi się ręce trzęsą 
We dwójkę z synem postawiliśmy drabinę z powrotem. Ciężka jak piorun 
Nie wiem jak małżonek może sam ją ustawiać. Taka wielka, rozkładana… Sięga naszego dachu, chociaż małżonek jej całej nie rozłożył. I jak ten wiatr mógł ją zdmuchnąć? 
I przy takim wietrze Twój Małżonek pracuje na dachu? Z jeśli Go też zdmuchnie?
Skończył już pracę i jakoś nie zwiało
Jak zaczynał robić nie było takiego wiatru, dopiero potem się rozdmuchał. A poza tym, to on często pracuje na dachu, bo jakieś tam przewody, czy jakieś urządzenia od klimatyzacji montują. I to czasami pracuje na dwudziestym piętrze czy wyżej 
Też fakt, że często muszą używać zabezpieczeń, właśnie żeby wiatr nie zdmuchnął ich z dachu. Spadając z piętrowego domu ma się duże szanse na przeżycie, ale z takiego dwudziestopiętrowca już żadne 
Ooo, nie chciałbym zapeszyć, tym bardziej, że to nie sezon, ale zdaje się, że Aleja Tornad i do Was sięga? A poza tym czy czasem Chicago nie bywa nazywana Wietrznym Miastem?
Chicago jest zwane Wietrznym Miastem, to fakt
I słyszałam dwie wersje genezy tej nazwy. Jedna jest oczywista. Wiatr wieje tu przez większą część roku. Czasami mniejszy, czasami prawie jak huragan.
Drugą wersję usłyszałam chodząc tutaj do szkoły. Co prawda jeszcze za dobrze nie znałam języka i chyba nie do końca zrozumiałam, ale nauczycielka mówiła, że nazwę Wietrzne Miasto Chicago zawdzięcza tutejszym politykom. Ciągle mają wiatr w gębach…
A co do tornad… W samym Chicago zdarzają się niezwykle rzadko (a przynajmniej te o dużej sile), ale do stanu Illinois dochodzą. Jeszcze nie widziałam żadnego i jeśli mam być szczera, nie tęsknię. Mój małżonek widział takie malutkie i niezbyt silne. Rzucało po ulicy urwanymi gałęziami, ale nic więcej. Mojej byłej wspólniczce urwało dach z domu w którym mieszka. Ale też nic się nikomu nie stało i za dużych szkód nie było…
No proszę. Ale drabinę nie politycy przewrócili… 😉
Patrzałki mi się kleją, idę spać. Dobranoc
Smutno się kończy dzień – zmarła aktorka Ania Przybylska, pochodząca z Gdyni. 36 lat, rak trzustki 🙁
Dobranocka więc. Dzisiaj kolejny „północnoniemiecki” artysta – z Gdańska. Paul Siefert urodził się w Gdańsku właśnie, ale studiował w Amsterdamie, a pracował w Królewcu jako organista kościoła staromiejskiego, a następnie w Warszawie – również jako organista, tyle że u dworu. Następnie wrócił do Gdańska i tam mieszkał już do końca życia.
Dzisiaj na Wyspie z Psałterza Genewskiego – psalm „Błogosławiony, uwielbiony”. Spokojny i nastrojowy, łączący głosy w harmonię, którą tygrysy lubią najbardziej.
Snów spokojnych i refleksyjnych, dobranoc…
Przeczytałam właśnie tę smutną wiadomość. 36 lat i umrzeć zostawiając trójkę dzieci.To jest okrutne. To tych dzieci mi najbardziej żal….
W pierwszej chwili nie skojarzyłam nazwiska z aktorką. Ale już wiem kto to taki. Jakaż szkoda!!! Piękna kobieta… i taka jeszcze młoda… I masz rację Wiedźminko… szkoda tych dzieci, są jeszcze malutkie i potrzebują matki…
I kto by pomyślał, wydawała się taka radosna… Żal… Po prostu żal…
Żal… nie mogę przestać o niej myśleć. Kiedyś w polskiej telewizji (jak jeszcze ją miałam) obejrzałam program z nią… nawet nie pamiętam dokładnie jaki. Opowiadała o swoim życiu i chorobie. Miała w sobie tyle radości i chęci życia… Wierzyła, że zwycięży… Jak widać, nie zawsze ta wiara czyni cuda…
Niestety, nie zawsze. Dzisiaj w TV dużo o Niej mówią…
Dobranoc….
No tak, znów przychodzę jak wszyscy poszli spać?!
Zdjęcia obejrzane jedno po drugim. Nawłoć kandyjska (ta z pszczołą) i czeremcha amerykańska (to te bulki) takie same jak u nas. 🙂
Ja siedzę dla odmiany nad „architekturą”. A co do ptaszków, to już mi się zdarzało je podglądać, kwiczoły w tym roku miały udany wylęg, a na początku września pstryknąłem parę ujęć wróbelkowi. Muszę tego wróbelka odkopać, jak się uporam z kolejnym nocnym szwendactwem.
Dobranoc.
Nie wszyscy poszli spać, ale niektórzy są zajęci
Co prawda nie wiem na ile będę w stanie to zapamiętać… ale zawsze mogę tu zajrzeć i sobie przypomnieć 
Jak to dobrze pokazać swoje zdjęcia szerszemu kręgowi osób. Każdy dorzuci trochę informacji i można się dokształcić. Nawet nie wiedziałam, że jest coś takiego jak „nawłoć kanadyjska”, tak samo jak nie wiedziałam co to „czeremcha amerykańska”
A zdjęć wróbelków ci u mnie dostatek. Do wyboru, do koloru. Nie zaprzeczam jednak, że chętnie obejrzę i Twoje zdjęcia, Kneziu
Witaj Kneziu
! Kochamy wróbelki, ale kwiczoły to bym obejrzała ! Mógłbyś je pokazać ?
Proszę bardzo – ptaszki, z których Malina proponowała pasztet.
http:/home/u194284526/domains/madagaskar08.pl/public_html/www.kneziowisko.pl/pasztet-na-trawniku/
Cudne ptaszki, Kneziu
Pieski oczywiście też
Świetna historyjka z kwiczołami!
a ładne są i precz z pasztaciarzami kwiczołowymi 
nawet gdyby to miała być niezmiernie miła i urokliwa Malina !
A psice z charakterem 🙂
A kto pamięta co było z kwiczołami u Wańkowicza ?:)
Po prawdzie to nawet nie posądzam Maliny o chęć robienia pasztetu z tych ptaszków – ona tylko miała na blogu odniesienie do starych rodzinnych przepisów na pasztet.
Dziś wieczorem, gdy zrobiło się ciemno, mieliśmy gościa. Oczywiście małżonek opstrykał go z kuchennego okna
Tak było bezpieczniej 
Oto on:
http://madagaskar08.pl/wp-content/uploads/2014/10/CDD_6448.jpg
Ten czarny pręt, to od karmnika. Skunks wyjadał chyba ziarna, których ptaki nie zjadły. Mam nadzieję, że nie przyzwyczai się do nowej stołówki
Strach będzie wychodzić wieczorem na dwór, żeby skubańca nie nastraszyć 
Ale musicie przyznać, że jest śliczny
A może go oswoić? Zaprzyjaźniony nie będzie miał powodu do strzelania?
Dzień dobry
Skunks śliczny, chciałoby się go pogłaskać 
Dzień dobry
Szkoda tylko, że nie można… to znaczy można, ale może to być troszeczkę niebezpieczne 
Masz rację, chciałoby się go pogłaskać
Wiem, że niektórzy Amerykanie hodują w domach takie skunksy. Tylko zanim takiego zwierzaka wezmą do domu, usuwają mu worek z wydzieliną (czy może gruczoł, bo sama nie wiem na pewno). To coś podobnego, jak usuwanie kotom pazurków, żeby nie drapały mebli
Usuwanie kotom pazurków uważam za barbarzyństwo. Wolałabym porównanie z kastracją kota.
Dzień dobry… I odeszła śliczna, nie celebrytka, Ania.. Przegrała z tabloidami, i przegrała największą z bitew..
Żal..
Żal…
Smutne … 36 lat …
A tak ogólnie zapowiada się sympatyczny poniedziałek 😀 Bo na mym niebie, jeno drobniutkie bałwanki się przewijają. Nareszcie. No i mrozik jeszcze mnie omija.
Witaj Skowronku 🙂 Według prognoz Wasilewskiego, ciepło ma być do czternastego. Mamy więc jeszcze tydzień ładnej pogody
Zatem, cieszmy się tym co mamy! Bo za tydzień mogą żabki z nieba spadać
Witaj Poranna Pani
Dzień dobry. Kawa w pełnej gotowości, proszę Państwa Wyspiarstwa.
Tylko kawa?? 😉 Witaj Panie Q 😀
Kawa iiii… ciasteczka BelVita, że taką kryptoreklamę zamieszczę. 4 szt. = 200 kCal.
Oczywiście że kawa,
a do tego mogą być czekoladki 
Dzień dobry
Mogę sięp[oczęstować czekoladką (do kawy)? 😀
Witajcie!
Czy fakt, że Bóg zabiera chętniej dobrych ludzi, nie jest przejawem egoizmu?
Bo tym złym, daje ponoć szansę na poprawę 🙁
Witaj 🙂
A ja myślę, że dobrzy ludzie nie pasują do tego spaczonego świata…
Idę na dymka, jest chętny?? Mi potowarzyszyć? Bo Derekcja na urlopie, a samej jakoś przykro się zatruwać
Dzień dobry 🙂
Mglisto i sennie 🙂
Witam na kawie.
Kawa zaparzona i czeka bo w międzyczasie pilne zadanie do realizacji (jak to zwykle w poniedziałek rano) 🙂
Aler za chwilę zaczynam pić (kawę)
Ja już swoją dopijam.
Ja właśnie ostatni łyczek siorbię 😉
A ja dla towarzystwa wypiłem zieloną herbatkę – kawa będzie później 🙂
Ja już wypiłam i muszę szykować się do wyjścia. Miło mi było w Waszym towarzystwie, ale obowiązki wzywają
Dziękuję za miłe towarzystwo.
Ja jestem jeszcze na półmetku (późno zacząłem) 🙂
A’propos kawy
Czy ktoś chciałby zmierzyć się z tematem pochodzenia i gatunków kawy?
Przeczytałem gdzieś, że kariera kawy zaczęła się z obserwacji „bardzo pobudzonych” kóz, które po zjedzeniu ziaren kawowca robiły różne rzeczy… 😀
Poniekąd (te kozy) rozumiem, bo po bardzo mocnej kawie TEŻ siędziwnie zachowuję 🙂
No dobrze…
Kawa dopita, pora wracaćdo rzeczywistości… praca czeka 🙁
Chyba… nie czuję się zbyt mocno w tym temacie. Wystarczy mi, że kawa działa 🙂
Witaj Krzysztofie od Kawy
Zapraszamy, kawowy wątek jest cały Twój ! 
Kozy już masz, jeszcze parę innych stworzonek i będzie rzetelny obraz kawowej kariery:)
Dzień dobry! Przeczytałam rozmówki, wypiłam kawę, idę powoli i ostrożnie nagrzewać moje zbolałości. Uparta ta rwa, za nic nie chce odpuścić
Rwa jej mać! A kysz!
Posyłam wzdłuż DK6 pozytywne fluidy… Daj znać, jak dotrą!
Dzięki Kwaku ! 🙂 mam nadzieję, że wreszcie pomogą
Witam powtórnie SzanPaństwa.
Wróciłam zgłodniała do domu, więc wszamałam świartkę kurczaka z rożna, którą po drodze kupiłam i teraz popijam go wodą (nie mylić z wódą), bo był mocno przyprawiony 
Czas na relaks 
No proszę, Bożenko. A ja pracuję, inaczej niż zwykle, ale nie mniej intensywnie.
Dzień dobry
Dobry!
Bardzo dobry! Ciepły, słoneczny… Ale dla mnie czas na drugą kawę, bo spać mi się zachciało. Chyba ciśnienie spada.
…albo obiadek był solidny
Narzekać nie mogę
Ludzieeee
Czy jest tu kto??? 
Ciiii… Pobudzisz!
😉
No tak, zapomniałam, że to Nocne Marki. Teraz jeszcze śpią
A ja usiłuję coś jeszcze wymyślić w ramach pracy i cinżko idzie…
Więc myśl, Myślenie ma kolosalną przyszłość… Powodzenia
Eee, chyba już nic nie wymyślę 🙁 dzisiaj w każdym razie…
To może odpocznij krzynkę ? 🙂
Jutro świeżymi siłami, wypoczętą głową więcej zdziałasz
Macie Panie rację. Na chwilę odejdę od kompa…
z teraźniejszością bywa gorzej…
A ja odejdę od kompa do jutra. Dobranoc SzanPaństwu
Zasmuciliśmy się na wieść o śmierci Ani Przybylskiej. Niestety, nie wszyscy reagują smutkiem:
http:/home/u194284526/domains/madagaskar08.pl/public_html/di.com.pl/news/50741,0,Nie_daj_sie_nabrac_na_pozegnalne_nagranie_Anny_Przybylskiej_i_bicie_rekordu_polubien-Anna_Wasilewska-Spioch.html
Niestety… 🙁
Nie wiem kim są ci ludzie, ale myślę, że byłoby obrazą dla zwierząt nazwaććęńą
Nie wiem kim są ci ludzie, ale myślę, że byłoby obrazą dla zwierząt nazwać ich hienami.
Też tego nie rozumiem. Niektórzy chcieliby na wszystkim zarobić, nie szanują nikogo, nawet po śmierci…
Wiedźminka ma rację, powiedzieć że to zezwierzęcenie, to obraza dla zwierząt (w tym hien).
Ja bym takich nazwała potworami… Szkoda dla nich naszej uwagi
Dobranoc…
PS Nie jest to dobry rok.
Niestety jestem skłonny się zgodzić ws. tego roku.
I dobrej nocy, zanim poniżej zagra dobranocka.
Sza! Rok się jeszcze nie skończył…
Słusznie Ukratku….. lepiej nie wywoływać wilka z lasu…
No to dobranocka. Na początek przyznam się do czegoś – wybierając kompozytorów do tych prezentacji, szukam alfabetycznie w spisie, który ułożony jest chronologicznie (nie wiem, czy to zrozumiałe – krótko mówiąc, zaczynając nową literę alfabetu, cofam się w czasie do początku baroku). Jak już wspominałem, staram się urozmaicać, więc zdarza się, że przeskakuję jednego lub więcej kompozytorów na tę samą literę, jeżeli ich twórczość jest zbyt podobna – tak właśnie było dzisiaj. Sprawdzam kolejne nazwiska i masz: jeden w drugiego Niemcy, organiści i pochodzący z muzycznych rodzin – i wszyscy na „S”!
Aż dotarłem do Bartoloméa de Selma y Salaverde i wiedziałem, że to będzie to. Po pierwsze – Hiszpan, po drugie – wirtuoz fagotu, a to już oryginalne. Po trzecie – mnich, augustianin, słynny z kompozycji… świeckich. No a jak znalazłem nagrania jego kompozycji, byłem pewien. Bartolomé pozostawił po sobie zbiór pieśni, fantazji i kurantów, po hiszpańsku – correntes (rodzaj tańca dworskiego).
Na dobranoc więc nagranie galiardy i kuranta, nie na fagot, raczej na flet z towarzyszeniem orkiestry. Skoczne, ale nieprzesadnie, za to bardzo optymistyczne, co uważam dzisiaj za wskazane.
Snów, w których spotykamy wszystkich, których chcemy.
Tańce dworskie – piękne stroje i wdzięczna muzyka…. flet, ten najstarszy instrument zawsze mi się podobał. I ciekawa rzecz – wspaniały Mistrz Mozart – nie lubił fletu 🙁 No coż, niewątpliwie ” ja nie jestem Amadeusz Mozart”…
Czy byłoby dobrze, gdyby na zawołanie, we śnie, pojawiali się ci, za którymi tęsknimy ?
Z jednej strony może w ten sposób ukoiłoby się chociaż trochę żal? Ale z drugiej – gdyby tęskniący woleli wtedy tylko spać i spać?
Spróbujmy!
Dobranoc… 😉
Jeśli chodzi o mnie, to nie lubię spotykać we śnie kogoś, za kim tęsknię. Wtedy przez cały dzień a nawet dłużej to przeżywam…
Dobranoc
To i ja powiem dobranoc
A ja powiem dzień dobry
Życie musi toczyć się dalej…
Dzień dobry
Zapraszam na pięterko!! Nasz Maxio dzisiaj świętuje 😀