Z utęsknieniem czekam na Wiosnę i powrót moich ulubionych sąsiadów.
Kilka lat temu sprowadziły się nad moje okno jerzyki. Skorzystały z okazji, że w więźbie dachowej wypadła deseczka. Chyba im tam dobrze, bo wracają co roku.
Któregoś pięknego letniego dnia pałętałam się po przydomowym ogródku. Moją uwagę przyciągnął krzyk rozpaczy, tak do wtedy odebrałam. Okazało się, że napadnięto moich sąsiadów. Jakieś nieznane mi ptaszysko porwało jajeczko jerzyków i upuszczając, rozbiło na pobliskiej łączce. Rozpacz rodziców nienarodzonego poruszyła mnie do tego stopnia, że do późnego wieczora odganiałam zbrodniarza gwiżdżąc na palcach. W tym miejscu powinnam podziękować kolegom z lat wczesnodziecięcych, że nauczyli mnie tego. Wrzaski w stylu A sio! ty niedobry ptasiorze! nie przyniosły pożądanego efektu.
Wkrótce zapewne zapomniałabym o całym tym dramatycznym wydarzeniu gdyby nie ciąg dalszy.
Siedzę sobie na parapecie i gapię się sycąc oczy zielenią i zaczynającymi rozkwitać ukochanymi różami. Zauważam, że jakiś robal zbliża się do mojego nosa, mając zapewne zamiar wbić żądło w jego czubek. Zanim zdążyłam machnąć dłonią odtrącając napastnika, z ogrodzenia okalającego działkę poderwał się jerzyk i połknął szubrawca.
To był dopiero początek mojej przyjaźni z sąsiadami. Od tamtej pory, z każdym dniem nasza zażyłość się pogłębiała. Ilekroć siadałam na parapecie obok mnie pojawiał się jerzyk, tuż na wyciągnięcie ręki. Rozmawialiśmy o wszystkim, o tym co nas boli, co cieszy. Obserwowałam jak dorasta potomstwo, jak dzieci uczą się fruwać, trzymałam kciuki za ich szczęśliwe dofrunięcie do Afryki i z niecierpliwością czekałam powrotu.
Tylko jedno mnie zastanawiało w naszych relacjach. Kiedy miałam nastrój z cyklu podły, żyć mi się nie chce, to jerzyki omijały mnie szerokim łukiem. Jak ludzcy przyjaciele, którzy obawiają się, że smutek jest zaraźliwy.
Pewnego dnia o świcie, na parapecie wewnątrz mojego pokoju siadł kos, poprosiłam go, żeby może jednak dał mi jeszcze pospać a zapewne będę się zachwycać jego śpiewem gdy się wyśpię. Ale to już inna bajka, o innych sąsiadach.
Jasmine
21 maja 2011 
„Rodzice czasem z powodu złej pogody muszą na jakiś czas opuścić teren gniazdowania. Pozostawione młode potrafią wówczas hibernować aż do ich powrotu, nawet przez kilkanaście dni. Zdolność do hibernacji posiadają również starsze osobniki.Też bym chciała posiadać zdolność hibernacji. 🙂 ”
Jasmine.
Kochani, dzisiaj Jasminka obchodziłaby swoje kolejne urodziny…
Lecz los (??) chciał inaczej…
Obchodziłaby z nami… a tak my obchodzimy tutaj, a ona…
Ona zapewne ma pilota, my zaś wdzięczną pamięć…
Dzięki naszej Pachnącej poczytałam o jerzykach i jestem mądrzejsza 😀
To są bardzo ciekawe ptaszęta 😀
O kosie, co to pospać Jej nie dał.. Chyba już nie opisała.. A szkoda 🙁
Ptaki są w ogóle ciekawe i zupełnie się nie zgadzam z powiedzeniem o jakimś głupku – „ptasi móżdżek”. Czytając dużo o ptakach dochodzę czasami do wniosku, że często są mądrzejsze od ludzi
Ha! Nie obrażajmy ptaków
A www ogóle to dzień dobry
Nooo
Komu dzień dobry, a komu dobranoc
Miło się niedzielcie
Ja spadam na górę do łóżeczka
Śpij, bajki śnij..
Szkoda, że nie możemy Jej złożyć życzeń
Ale możemy Ją wspominać. Na pewno będzie o tym wiedziała, dzięki pilotowi (bo na pewno go ma) 
Witaj Mirelko… dzieki za pocieszenie, że nie zachowałam sie jak jaka głupia !
i nie zmarnowałam tego jerzyka 🙂
To nie jest pocieszenie, ale szczera prawda, Wiedźminko
A jak na filmiku poniżej mówią, jerzyki nawet piją w locie, czyli nie siadają nigdzie. I nawet widać jak nieporadnie chodzą po płaskim, w skrzynce lęgowej…
Zaintrygowana wczorajszym Wiedźminki komentarzem 🙂
Lord W. się nie pokazuje….. mam nadzieję, ze to przejściowe !
Skowronku… ten jerzyk wcale sie mnie nie bał, a ja miałąm wrażenie, że chce mi coś powiedzieć, gdy zerknął na mnie pogodnie :)… zanim odleciał.
Moja wyobraźnia podpowiada mi…
Ach.. ja to już tak mam 🙁
Mogę tylko do Was dołączyć
Pisałam Wam o białej mewie latającej mi nad głową w dniu śmierci mojej mamy… Uwierzyłam, że mama przyszła się ze mną pożegnać przed ostatecznym „odlotem”…
A czy Lord W nie obchodzi dzisiaj imienin?? Czasem?? 😀
DzieńDobry :)) W mojej okolicy znowu pokazały się wróbelki. Zatrzęsienie jest kawek, wron i srok !
Słoneczne dzień dobry Stateczku 😀
Są wróbelki i u nas, a jeszcze rok, może dwa nie uświadczył ich.
Przyuważyłam, że nam się jastrzębie zbyt rozmnożyły 😉
Nawet gołębiarze się pokazały, przeganiając pierwotnych mieszkańców 😀
Dzień dobry !
Wszystkie drapieżne ptaki są u nas pod ochroną….. więc jest ich więcej, a wróbli mniej. Choć widziałam, jak kilka małych ptaków zaatakowało srokę ! Przypomniały mi9 sie fotki Mirelki z przeganianym myszołowem 🙂
Hi, hi.. kilka dni temu oglądałam na własne oczęta jak jerzyki robiły w konia (!!) jastrzębia
Było ich kilkanaście i… nie wiem czy ze spuszczoną głową 😉 – odleciał od gromady
Często się zdarza, że te dużo mniejsze ptaszki przeganiają drapieżniki. Często obserwuję, jak wróbelki ganiają wiewiórki. Wystarczy, że któraś za blisko podejdzie do ich gniazda
Od razu jest wrzask na alarm i przylatuje ich cała gromadka. Atakują ostro, przelatując tuż nad głową wiewióry i dziobiąc ją w locie. Ależ te futrzaki zwiewają!!! A przecież taki wróbelek jest konusikiem w porównaniu do wiewiórki 
Kneź wyszukał film, na którym małpka przegania tygrysy bengalskie!
https:/home/u194284526/domains/madagaskar08.pl/public_html/www.facebook.com/photo.php?v=677196952328768&set=vb.383923618322771&type=2&theater
(niestety ns facebooku)
Nie chce mnie zalogować 🙁 Kręci, kręci… iiii.. nic nie wykręcił 🙁
mnie się udało – dzięki FB małżonki… 😉
https:/home/u194284526/domains/madagaskar08.pl/public_html/www.facebook.com/photo.php?v=677196952328768&set=vb.383923618322771&type=2&theater
Zawinąłem ten film i udostępniłem od siebie jako publiczny, na tym linku powinno już działać. U mnie po wylogowaniu w każdym razie działa.
Zdaje się, że strona mocno obciążona albo mój net słabiutki. Obejrzę jutro jak już będzie lżejszy 😀
Obejrzałam ten filmik i małpka mnie zachwyciła. Urządziła sobie zabawę
Księżniczkooo??!!! Ty wiesz
Nioooo
Dzień dobry
Wspomnienia i pamięć… nie ma nic cenniejszego.
Pamiętajmy… „Istniejemy, póki ktoś o nas pamięta” …
Witaj Księżniczko – ” jakby nigdy nic”? nie… na pewno nie ! W trakich chwilach bardzo pragnę wierzyć w życie pozagrobowe….
Witaj Wiedźminko … Na pewno nie ! – „jakby nigdy nic”…
Chociaż, to bardzo smutne zachowania, które NIESTETY często obserwuję gdzieś w moim otoczeniu…
Na szczęście towarzyszą mi zupełnie inne, stąd wyrażenie ,iż pamięć i wspomnienia są dla mnie czymś bardzo ważnym i cennym. I w tym miejscu pokłony dla Was.
Równie bardzo pragnę w to wierzyć … nawet brakuje mi słów, by wyrazić jak bardzo, bardzo….
Nostalgia … moja nierozłączna przyjaciółka …
Ja wierzę. Może naiwnie. Cóż…
Ja też wierzę, Skowronku. I nie przeszkadza mi, że ktoś powie, że jestem naiwna, czy nawet przygłupia
Dzień dobry!
Piękne opowiadanie!
Ptaki można oglądać godzinami. Kiedyś nam dał popalić wróbelek młody dość, bo zbudował gniazdo nad naszym oknem na wsi i wzywał wybrankę, która przyleciała i wzgardziła. To wzbudziło taką rozpacz bohatera, że darł się jakby był co najmniej cztery razy większy! Przynosił słomkę, poprawiał domostwo i znów się darł – pół metra od otwartego okna, siedząc na śliwie węgierce! Co jakiś czas przylatywała kolejna dama jego serca, ale z podobnym skutkiem – rozpacz była coraz większa, a w związku z tym i wrzask zawodu też. I tak było ze dwa tygodnie, biedak wychudł na wiór. Aż wreszcie któregoś dnia zrobiło się cicho, a nasz wrzaskun zdobył swoja wybrankę, której się gniazdko spodobało. A potem to już wiadomo – wychowali całą gromadkę małych wróbelków – a co było dalej to nie wiemy. 🙂
Gdyby jakaś dobra dusza zmieniła wychódł na wychudł, to byłbym wdzięczny niezmiernie! 😀 😀 😀
Dobrych dusz ci u nas dostatek!
Zrobione Kneziu 🙂 Dzień dobry 🙂 Ja miałem dość ciekawy przypadek z wróblami, nie zauważyłem jak założyły gniazdo w uchylonej skrzynce na hydrant w mojej firmie, skrzynka była tuż za drzwiami wejściowymi, kłopot jak diabli, ptaszki złożyły jajeczka, a ja nie mogłem zamykać drzwi wejściowych. W dzień pół biedy, ale w nocy? Na szczęście teren jest chroniony, więc zostawiałem szparę w drzwiach i tak dorobiłem się ptasiego potomstwa. Siedzę sobie pewnego dnia, kiedy opadła mnie czereda wróbelków, przewaliły mi się przez biurko, przez laptopa i rozpełzły po kątach, pół dnia się z nimi ganiałem, wyłapałem i wsadziłem do gniazda w hydrancie, przylecieli rodzice i je wyprowadzili na dwór w ordynku, taki ledwie opierzony wróbelek potrafi już parę metrów podfrunąć. Po tej zabawie hydrant zamknąłem na skobel 🙂 🙂
To też jest śliczna historia Misku !
Poniekąd masz liczną progeniturę 🙂
Dzień dobry;-)
U mnie ptaszków też dostatek, a z kuchennego okna mam widok na bocianie gniazdo – jest parka i jeden młody. Młody rośnie jak na drożdżach, dopiero co ledwo mu łepek z gniazda wystawał, a teraz już cały się pięknie prezentuje i zostaje nawet sam, gdy rodzice lecą na jedzonko. Jest co obserwować, gdyż między moim domem a gniazdem znajduje się duża łąka – doskonale widać, czy bocian trzyma w dziobie żabę czy np. mysz 🙂
A tutaj jaskółcze gniazdo na kutrze rybackim 😉
O matusiu, ależ się pięknie wkomponowała 😀
Dzieńdoberek
Witaj Tal+
ko – Pani Smok 🙂
Witaj, Smoczyco!
Sąsiad ma jaskółki w oborze i trzy lata temu spadło im gniazdo razem z młodymi. Pieczołowicie je pozbierał i wsadził do skrzynki pod sufitem, mrucząc pod nosem że na złość Unii, bo ta plaga ptaszki nawet by wyniszczyła! Ptaszkom było wszystko jedno gdzie siedzą i wyrosły na prawdziwe śmigacze! A swoją droga przepisy unijne nie zezwalają na zakładanie jaskółczych gniazd w oborach.
Misiaczku!! Dychasz?? 😉
PS Dobre masz serducho 😀
Nasza Kira, trzydziestokilowa, kudłata bestia, zajmowała się kiedyś piastowaniem drozdów. Od rana biegała zaaferowana wielce i co jakiś czas znikała, a czasami było słychać delikatne poszczekiwanie. Ki Czort, se myślę? Kreta dręczy czy co? A ta zaraza znikała jak kamfora i nie mogłem jej wyśledzić! I tylko mordę miała coraz bardziej zadowoloną! Wreszcie ja przyuważyłem jak znika w otworze piwnicznym pod chałupą! Zaglądam, a tam już całe stado droździch podlotków, co wyfrunęły z gniazda na wierzbie. Wziąłem jednego po drugim i zaniosłem na wierzbę do rodziców, niech je jeszcze raz wyprowadzą. Psinę pochwaliłem za „opiekę” bo kot ich nie połapał dzięki temu, a kombinował, oj kombinował! Za to jednego z tych drozdów potem obfotografowałem bo go Kira ciągle namierzała, a on się prawie zupełnie nie bał. A może to było kilka? W końcu kto by je rozpoznał?
Wróbelek jest mała ptaszyna,
wróbelek istota niewielka,
on brzydką stonogę pochłania,
Lecz nikt nie popiera wróbelka
Więc wołam: Czyż nikt nie pamięta,
że wróbelek jest druh nasz szczery?!
………………………………………………..
kochajcie wróbelka, dziewczęta,
kochajcie do jasnej cholery!
Kneziu – specjalnie dla Ciebie i Miśka pan KIG osobiście
Dobrze, że to tylko wróbelek, a nie na ten przykład pan Wron! Jak nic trza byłoby lecieć po stopery do uszu
O, taka mała ptaszyna, a „ćwirr” ma jak dzwon! W uszach aż świdrowało! Człowiek ma zrozumienie dla przypadków miłosnych, to go nie goniliśmy – biedactwo o mało się nie zamęczył! A te jego wybranki to w większości bez serca były!
Ja ptaszki mogę obserwować godzinami
Są bardzo ciekawe. Czasami ich zachowanie przypomina mi nasze, ludzkie, a czasami bardzo od nas się różnią…
Witajcie!
Miło widzieć że Wyspiarze wychodzą ze stanu utajonego!
A może zapracowanego, coooo???
PS Mam Ją
A czy ja coś wspominałem o powodach utajania? Niejakie zmniejszenie zapracowania to też miła okoliczność.
Wyobraźnię? Masz!
Czy tylko mnie tak przerażająco wolno ładuje się Wasza stronka? 🙁
Jak sie już wdrapię na Wyspę, to jest dobrze…. ale cierpliwość przy wchodzeniu jest pożądana 🙁
Mnie dzisiaj, o dziwo, całkiem znośnie się ta strona ładuje. Ale nie za często się to zdarza
Aha, dzięki za odpowiedzi – czyli po prostu trzeba z tym żyć : – P
Pozdrawiam;)))
Dzień dobry
Moje ulubione!!!!
Ależ piękne tematy dziś na Wyspie
Pamiętam jaka byłam zdziwiona, gdy zobaczyłam malutkiego koliberka, walczącego o swoje terytorium. Samiczka gnała inną samiczkę od karmnika. Nie była głodna. Tego jestem pewna, bo sama już nie jadła. Ale usiadła w pobliżu i pilnowała. Jak ta druga tylko się pojawiła, od razu następował atak. A przecież tego pokarmu wystarczyłoby dla tuzina takich maluchów
Epoletniki krasnoskrzydłe też są bojowymi ptakami. Potrafią atakować nawet ludzi, gdy ktoś za blisko podejdzie do ich gniazda. I to, co mnie kiedyś szczególnie zaintrygowało – te ptaki atakowały tylko te osoby, które miały czapki z daszkiem na głowie. Może kojarzyło się to z jakimś wielkim drapieżnym ptakiem? Wystarczyło zdjąć czapkę i epoletnik tracił zainteresowanie daną osobą
Znaczy; czapki z głów
Jaskółki dymówki są bardzo towarzyskie. Ostatnio w South Elgin widziałam dwie ich próby wybudowania gniazd. Jedno dopiero zaczęły, w drugim już siedziały. Sheryl, jak zobaczyła zaczętą budowę, przestała używać frontowych drzwi
Bo nie chciała ich spłoszyć. Jej sąsiedzi też zrezygnowali z wchodzenia do domu od frontu. Tylko u nich ptaszki zaczęły budować gniazdo na uchylonych drzwiach (tak zwane „screen door”) i teraz nie mogą oni bez zniszczenia gniazda ani otworzyć szerzej, ani zamknąć 
Muszą poczekać, aż dymówki wyprowadzą swoje potomstwo 
To znaczy… nie tyle muszą, co chcą. Bo ostatecznie, jeśli jaskółki dopiero zaczęły budowę i się im to gniazdo zniszczy, to poszukają sobie innego miejsca. Przecież jeszcze nie mają jajeczek, ani młodych. Także nie stałaby się im żadna krzywda… Ale jak ktoś lubi…
Dzień dobry
Melduję posłusznie, że jestem. 
Wdzięczny temat dzięki Jasmince o ptaszętach…
Wykopałam z Wyspy dnia poprzedniego, jak ją Mistrz T. pięknie nazwał 😀
Nie ugotowana??? 
Witaj Poranna
Przepiękny, prawdziwie letni dzień dobiega końca.. Dobrej nocy 😀
PS PS … biała noc, noc uśpiona w jaśminie,
i jaśminem pachną twoje słowa,
i księżycem sen srebrny płynie..
Specjalnie dla Miralki pliszka biegająca po Brzozówkowym trawniku:
Jaka cudna!!! Dzięki Ukratku
Co prawda niezbyt wyraźnie ją widać, ale nie będę się czepiać szczegółów
Chłodny cień ? Moje serdeczne marzenie 🙂
Dobranoc…..
….w tym roku różyczki wymarzły,ostało się ich raptem trzy.
Dobranoc Wyspiarze.
Dobrze, że chociaż te trzy zostały… Czyż nie Lordzie W.?
Dzień dobry Mirelko
Bardzo dobrze,że chociaż tyle,zawsze to coś,choć mam nadzieję,ze przyszłe lata będą bardziej obfite
Lordzie, ale w tym roku prawie zimy nie było.. A róże są przecież dość odporne na niskie temperatury.. Może to moje sarenko – jelonki wtranżoliły???
Dzień dobry Allu
Sarenko – jelonki do tego ogrodu dostępu nie mają choć lasu w koło wiele.Skoro Pan A. powiedział wymarzły to nie mam podstaw aby w te słowa nie wierzyć,wszak On ten ogród od lat uprawia.Ci co mieli takie możliwości podobno pouzupełniali i mają pełne ogrody,tutaj niestety takiej możliwości nie było.Jedną z tych spod okna udało mi się Wam przywieźć,zdjęcie arcydziełem nie jest ale i fotograf ze mnie żaden mimo tego,że wg Pani D. mam pewne predyspozycje
Dzień dobry
Nareszcie w domu. Wczoraj ledwo tylko się z Wami przywitałam, ktoś mi ukradł internet. Wysiadło wszystko, nawet program TV i telefon stacjonarny, bo to pod jeden pakiet podłączone. Po jakimś czasie oddali TV, ale nic więcej. Kładąc się spać, zastanawiałam się czy dziś będę mogła się z Wami przywitać. Nie wiem co to było, może przewody się roztopiły od wielkiego gorąca… Tak upalnego dnia jeszcze w tym roku nie było i mam nadzieję, że już nie będzie. Temperatura dochodziła do 38*C w cieniu.
Dzień dobry
U nas czasami są takie i wyższe, ale mamy klimatyzację, która pozwala się schłodzić. Gdyby nie to, spałabym chyba w zimnej wodzie w wannie 
I pewnie byłoby mi niewygodnie, ze względu na tłok, bo zapewne i małżonek i syn też by tak chcieli 
No to faktycznie upał niesamowity
O rety!! U mnie 10 mniej a i tak chwilami męczyło.
W pomieszczeniu nie było źle, ale strach było wyjść za próg. Trzeba się jednak poruszać
A ja się zbieram do spania, chociaż jak na mnie nie jest jeszcze za późno
Ale padam na dziób. Byliśmy na tych borówkach amerykańskich. Cztery godziny w samochodzie (po dwie w każdą stronę), ponad trzy w pełnym słońcu, przy zbieraniu tych jagódek, a potem trzeba było się tym wszystkim zająć, Pomyć, przebrać i zapakować. Oprócz tego gotowałam jeszcze obiadek, bo coś musimy przecież jeść. Zrobiłam kurczaka po cygańsku i myślałam, że będę miała na jutro obiad z głowy… Nic z tego… chłopcom tak to posmakowało, że wciągnęli prawie wszystko, tak więc jutro znowu do garów 
Po całej plantacji poustawiali straszaki na ptaki
Ale chyba najbardziej wkurzały one zbierających, a ptaki i tak latały po krzakach 
One przecież nie takie głupie, jak to się głupim ludziom wydaje. W odległości może 100m od siebie, stały takie tyczki, a na nich głośniczki. Co chwilę rozlegał się głos polującego jastrzębia (niesamowicie głośny i przenikliwy), a potem wrzask ostrzegawczy modrosójek i śmiertelny krzyk zabijanego ptaka. Może z minutę ciszy i znowu to samo. Jastrząb, modrosójki i ten przeraźliwy głos zabijanego… Czy możecie sobie wyobrazić taki „repertuar” non stop przez ponad 3 godziny?!!! Zaczęłam się nawet rozglądać za kamieniem, a małżonek kombinował jakby to paskudztwo wyłączyć, chociaż na trochę, żeby psychicznie odpocząć 
A i tak między krzakami widziałam jemiołuszkę cedrową, która jest wielkim amatorem jagód 
A także czyża, że o droździe wędrownym nie wspomnę… No i wiele jagódek było podziobanych, a to znaczy, że ptaki i tak się do nich dobierają 
To po co straszyć i wkurzać zbierających?
Nie zazdroszczę Wam tego zbierania… A i później się napracowałaś, więc nic dziwnego, że „padasz na dziób”. Spokojnej nocy Ci życzę
Samo zbieranie nie jest złe. Jagód na krzakach dużo, nie musisz ich zbierać na kolanach, tylko w pozycji pionowej. Nie stoisz też w miejscu, a ruszasz się cały czas. To się prostujesz, to lekko schylasz… świetna gimnastyka
Fakt, umyć to wszystko i przebrać, to zabrało nam sporo czasu… Ale Małżonek mi pomógł i też jakoś to poszło. Co prawda musiałam znowu sprzątać kuchnię, bo nabałaganiliśmy niesamowicie, ale to już zabiegi kosmetyczne 
Samo zbieranie może być przyjemne, ale miałam na myśli warunki jakie opisałaś – głośniczki i dobiegające z nich odgłosy do przyjemności chyba nie należały
Fakt. Głośniczki z odgłosami były upiorne. I na pewno do przyjemności nie należały
No i jeszcze jedno. Pisałam, że nie przepadam za tymi jagodami. I to jest prawda. Ale jak byliśmy na tej plantacji, to głupio było wyjść z niej z pustym wiaderkiem. I tak sobie siedzieliśmy w tych krzakach i dziobali. We trójkę nadziobaliśmy 46 funtów, czyli prawie 21 kg. W drodze powrotnej małżonek obdzwonił kilka osób proponując im jagódki i zachwalając walory tychże
Jedna z koleżanek, Renata, powiedziała mężowi, że my to jak te mróweczki, cały tydzień pracujemy, a na weekend… do pracy 
A jaka to praca?!!! To rozrywka 
Do pracy, to my jutro idziemy 
A resztę się zamrozi i może jakieś ciasto z tego upiecze… kiedyś tam…
Ale 10 funtów opchnęliśmy siostrze męża, jutro trochę zbiorę do pracy i może małżonek jeszcze kogoś chętnego znajdzie w pracy
Więc zbieracie dla przyjemności?
Tak, jako ćwiczenia gimnastyczne
I to na świeżym powietrzu. Te jagody smakują mi jak mydło z cukrem, czyli średnio na jeża 
Chłopcy też nie są ich amatorami… W sumie, to mieliśmy nadzieję na resztki wiśni, albo brzoskwinie czy morele. Wiśnie się skończyły, a morele i brzoskwinie za bardzo podmarzły (zima była za długa) i nie mają w tym roku opcji zbierania samodzielnie tych owoców. Można kupić już zerwane przez nich, ale ceny są takie jak w sklepie. To jaki to interes? Nie muszę jechać taki kawał (do granicy Illinois, w poprzek Indiany i kawałek Michigan), żeby kupić morele czy brzoskwinie. Nie tak daleko mam sklep… i głównie dlatego zdecydowaliśmy się na zrywanie tych jagód…
Hi,hi… znam lepsiejsze sposoby gimnastykowania się na świeżym powietrzu, a nawet w wodzie
A w ogóle to Jesteście upiornie pracowici, wiesz??? 😀 Tyle nazrywać i nie przepadać za ich smakiem?
Też mnie to dziwi. Znam milsze sposoby spędzania wolnego czasu 😆
Ajtam, ajtam, od razu „upiornie pracowici”… Ciasto z tych jagódek jest całkiem, całkiem… a poza tym, głupio było się szwendać po tej plantacji bez żadnego zajęcia
I to na prawdę nie jest jakaś wielka praca 
A pracowita na pewno nie jestem
Jesteś, jesteś…
Zapytaj mojej szwagierki, to powie Ci jakie z małżonkiem jesteśmy lenie
Małżonek ma tylko jedną pracę, ja też, a przecież moglibyśmy jeszcze wieczorami dorabiać. To co to jest jak nie lenistwo? 
A jeszcze po pracy potrafię się położyć, bo jestem zmęczona 
A po czym to można być zmęczonym?!!! Przecież moja praca, to rozrywka!!! A kto to widział odpoczywać po rozrywce. Tylko lenie tak robią 
Mirelko ! Czy wszystkie szwagierki i bratowe tak mają ????
Nie wiem czy wszystkie szwagierki tak mają, moja ma
Ale bratową mam super!!! I ona tak nie ma 
Także może i szwagierki bywają różne… 
Idę spać
Miłego początku tygodnia Wam życzę
I przyzwoitej temperatury, żeby było słonecznie i ciepło, ale bez przesady (nie tak jak u Bożenki)
Śpij zdrowym 😀 A tych borówek to możesz podesłać na Dolny
Do Poznania też, nie pogniewam się
Podesłałabym od razu, ale zanim dojdą, nie będą nadawały się do niczego… może tylko jako nawóz… do kompostu
Niestety, kompostu nie mam bo nie mam ogródka. Tylko pół morgi ziemi w doniczce
Kompost dużo miejsca nie zajmuje…
W doniczce też można go zrobić 
Zakonserwuj wstępnie w spirytusie!
Chętnie, ale nie wiem, czy taka nalewka byłaby smaczna
Bo jak nie, to szkoda spirytusu
Robiłem z aronii – bardzo smaczna!
Ale aronia ma mocny charakterystyczny smak , a borówka amerykańska może być zbyt mdła…
Dzień dobry!! Przebudziłam się i pierwsza myśl jaka przemknęła mi przez łepetynę to: jak dobrze, że dzisiaj niedziela (!!!)
Szybko otrzeźwiałam
Nadzieja, że poniedzielnik okaże się dniem niezbyt męczącym
Czego sobie i tobie, amen!
A tera się odmeldowuję
Witajcie!
Melduję się na posterunku!
Witajcie ! Witajcie ! Uff .. Pół nocy padało wiec zrobiło się troszkę chłodniej , ale nie ,żeby zaraz jakaś zimnica, 23 stopnie teraz przy zachmurzonym niebie… Wczoraj 3/4 dnia zachmurzone a i tak poniżej 30 nie schodziło
, a przedwczoraj to tragedia była ! O 23 godz jeszcze 32 stopnie i totalny bezruch! 
Miałam uczucie ,ze cały dzień głowę w piekarniku trzymałam ! I to bez termoobiegu ! 
A dziś pomimo deszczu i spadku temperatury wcale nie jest zbyt przyjemnie, powietrze nadal ciężkie, do tego szaro…. Ech…..
A do tematu ptaszków wracając, w tym roku w Wielkanoc gościłam kuzynostwo bardzo dawno nie widziane i kilkoro przyjaciół z B-B, wśród nich świetną fotografkę, której udało się zrobić cudne zdjęcie rodzince kosów , a właściwie latoroślom, jak dzioby z gniazda wystawiają w oczekiwaniu na dostawę jedzonka, a gniazdo znajdowało się ( a jego resztki jeszcze można oglądać) w rozwidleniu gałązek jałowca pospolitego, który rośnie przy drodze wjazdowej, tak mniej więcej na wysokości 1-1,10 m od pow ziemi… Wszystkie panie , bez umawiania się wzięły sobie za punkt honoru bronić ptaszków odganiając koty przychodzące z sąsiedztwa, choć jałowiec -jego bardzo kłujące igły są w zasadzie wystarczającą ochroną… Jak tylko dotrę do mojego laptopka ( pod warunkiem,ze będę dziś czas miała
) to za zgoda autorki postaram się to zdjęcie pokazać…
Spokojnego i niezbyt pracowitego dnia życzę
Witaj Maniu
Nie dziwię się tym paniom, że odganiały koty od gniazda, sama bym to robiła (choć lubię koty). Igły igłami, ale co pewne, to pewne.
Miłego dzionka Ci życzę
Ja też się nie dziwię, że postanowiły popilnować. Młode są cudne i wydają się takie bezbronne. Sama też bym broniła
Chociaż z drugiej strony… Ptaki często budują gniazda na ziemi i też wyprowadzają gromadkę pisklaków. Pisałam o sieweczce krzykliwej, która miała gniazdo na środku parkingu… Niektóre budują je w trawie, czy w szuwarach przy wodzie. Drapieżniki mogą dostać się do nich bez problemu, a jednak takie gatunki nie giną, więc nie są zjadane i im też się udaje.
Również miłego i niezbyt pracowitego Ci życzę
Dziękuję, Dziewczynki ! Tu miał być
ale pomyliłam przyciski …..
Za to udało mi się poprawić komentarz powyżej, bo niestety na obcym lapku nie mam polskiej klawiatury…
Dzień dobry
Czas mi się pomału zbierać do pracy
Nie chce mi się, jak nie wiem co, ale jechać trzeba…
Upalne dzień dobry moi mili
Można powiedzieć, że skwarne dzień dobry…
Pół godziny polało jak z cebra, na szczęście obyło się bez burzy…
Mam taką wielką prośbę : w bibliotece mediów znajduje się obrazek ptaszków, tam mi się dodał i niestety nie wiem co dalej…
Muszę iść nakarmić głodnych i pewnie wrócę dopiero wieczorem..
To właśnie zapowiadane kosy w gniazdku , stosunkowo duże jak na drugą dekadę kwietnia , prawda ?
Słodkie dziobki… Sama bym je troszkę pokarmiła
Bardzo dziękuję Dobremu Duszkowi lub Dobrej Duszyczce za dodanie fotki !
hihi! Maniu, tu mnóstwo takich dobrych duszków grasuje – zawsze się jakiś znajdzie 🙂
Kosięta cudne
A że duże… Jeśli to są kosy, które nie migrują, to mogą zakładać gniazda wcześniej, niż te wędrowne. Wtedy ich małe wcześniej dorastają. A tak w ogóle, to kosy są z rodziny drozdów, a pisklaki tychże rosną bardzo szybko. 
Ja się kiedyś naumiem , obiecuję ! 😀
Mistrz Ukratek Cię nauczy, to dobry nauczyciel. Tylko Go poproś
No i znów wieczór i czas się pożegnać…
Do jutra zatem Wyspiarze, dobrej nocy życzę
Dobranoc….. kojąco spiewają ptaki
… uniwersalnie : i na noc i o świcie 🙂
Jak za mym oknem
Pięknie, masz czego posłuchać…
Lampka ?” świeci
Dzień dobry
Kto dziś pamięta, że kiedyś w tym dniu było święto? 
Różne festyny, potańcówki na placach…
Dzień dobry Bożenko
jakąś PRL-owską, a co to za święto niby było, skoro przypadało w wakacje 
aa coś tam uchwalili
Witaj
Nie wszyscy mają wakacje, niektórzy pracują. Podobnie jak 15 sierpnia, niby wakacje ale też święto 
Dość byle jakie było to święto…. nie pamiętam czy byly jakieś imprezy z tej okazji ?
Dla niektórych data ta bywa osobistym świętem
Urodzinki? Ale ja mam wspomnienia z tego święta. Imprezy były i to całkiem sporo. Jakieś Parady, festyny, pokazy sprawności MO i sportowców, występy artystyczne i kiermasze, na których można było kupić towar, którego zazwyczaj w sklepach brakowało. Zabawy taneczne na placach… Jedna z nich utkwiła mi w pamięci, bo jako nastolatka po raz pierwszy tańczyłam z chłopcem. Bardzo nieswojo się czułam… To było pod Zamkiem w Poznaniu, Mistrz Q będzie znał to miejsce. Takich placów zabaw było dużo.
Nie tylko urodziny, Bożenko
Jest też trochę solenizantów. Ciocia Wiki mówi o imieninach: Wawrzyniec, Bolesława, Magdalena, Pankracy, Laurencjusz, Albin, Naczęsława, Benona, Stojsław
Czyli było ich trochę na ten dzień
Dzień dobry..
Popadało, i nareszcie powietrze lekkie. Wczoraj całe popołudnie przespałam i noc też. Oszczędzając na wszystkim 
Kiedyż to u nas spadnie choć kropla deszczu…
Witaj Skowronku !
Mogę Ci tylko pozazdrościć….. 
Dzień dobry 🙂 Widzę, że mamy wspólne marzenia z Bożenką
Dopiero rano, a już przekracza 25*C. Na jutro zapowiadają burze, ale czy zgadną…
Do mnie dziś idzie burza i to prawdopodobnie paskudna. Przeszła już kilka stanów i w niektórych wywołała tornada
A przynajmniej tak wczoraj mówili w telewizornii. Mało że gorąco, to jeszcze parno. Podwórkowa sauna 
Witajcie!
To już wtorek???
Nie da się ukryć.
Dzień dobry :)22 lipca dawniej Wedel, piękne święto, a właściwie, potrafi ktoś z „czapy” powiedzieć, ku chwale czego było to święto, ja mam zaćmienie w tym temacie 🙂 🙂
Za groma nie pamiętam co to było za święto. Wiem, że było
I tak jak Bożenka pamiętam festyny z tej okazji, ale samej okazji… też mam zaćmienie 
To było tzw. Święto Odrodzenia.
22 lipca 1944 roku w Lublinie (już oswobodzonym od Niemców) Rząd Tymczasowy wydał manifest, który jest uznawany za początek PRL – czyli wg ówczesnej nomenklatury odrodzonej Polski.
Racja, zapomniałam o Manifeście PKWN.
Hihi, a ja zapomniałem, że to się nazywało PKWN!
To już tyle lat…
Dzień dobry
Już wtorek!!! Niedługo weekend
A ja w drogę, do pracy
Czy ktoś mógłby mi pomóc wygonić lenia
Jakoś codziennie nie chce mi się iść do pracy, a powinnam się cieszyć, że ją mam
Niech Ci się dobrze pracuje Mireczko, a leń sam ucieknie
Ku chwale E. Wedla (dawniej 22-gi Lipca) abyśmy tutaj rekordów nie bili zapraszam wyżej – na łąkę kwiecistą…
… już lecę 🙂